Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

ΓΙΑΝΝΗΣ Π. ΤΖΗΚΑΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Ο κ. Ιωάννης Π. Τζήκας γεννήθηκε στην cf83ceaccf81cf89cf83ceb70004tzikasΚοκκινόγη Ελασσόνας το 1953 και από το 1993 είναι μόνιμος κάτοικος Βόλου. Το 1973 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας και το 1978 διορίστηκε στη Δημόσια εκπαίδευση. Το 1985 αποφοίτησε από την Πάνειο Ανωτάτη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Το 1987 πήρε το πτυχίο διετούς μετεκπαίδευσης του Μαράσλειου Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπ/σης και το 1997 το πτυχίο (εξομοίωσης) του Π.Τ.Δ.Ε του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Από το 2003 Σχολικός Σύμβουλος Π.Ε. Συμμετέχει σε σεμινάρια και συνέδρια ως εισηγητής, και ιδιαιτέρως ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία και την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Άρθρα του επιστημονικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος δημοσιεύτηκαν σε επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες. Είναι συγγραφέας λογοτεχνικών βιβλίων για παιδιά με περιεχόμενο περιβαλλοντικό-οικολογικό, κοινωνικό, ιστορικής μνήμης κλπ. και έχει εκδώσει τα βιβλία: «Το χτικιό της πόλης», «Λαχανοφρουτοθεραπεία», «Κανείς δεν είναι ξένος». Θεατρικά του έργα παρουσιάστηκαν από θεατρικές ομάδες πολλών δημοτικών σχολείων. Ποιήματα και διηγήματά tου δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες.

«Λόγος παράταιρος»…

Η ονομασία του μπλογκ μου «Λόγος παράταιρος» προήλθε από τους στίχους του Γιάννη Ρίτσου που περιέχονται στο “Σιωπηλά (15)”  της συλλογής του “Κάτοψη”:

“Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός

μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει.

Το κρυφό χτύπημα/ από τοίχο σε τοίχο

το μικρό πριόνι των ενέσεων

το μισό χαμόγελο/ υπονοητικό

η σοβαρή ώρα/ η συνοχή

η μεγάλη γνωριμία/ η βεβαιότητα.

 Κάτσε σιμά μου./ Λαθέψατε./ Λαθέψαμε.

Το λάθος το αναγνωρισμένο/ συμφωνία.

 Άνοιξε το παράθυρο.

Μπαίνει ο αγέρας.

Τρέμει το φύλλο.”

Αποχαιρετώντας την εκπαίδευση μετά από 35 χρόνια δουλειάς….

Καλησπέρα σας,…..

Σε τούτη την όμορφη εκδήλωση θέλω να ευχαριστήσω:

-Πρώτα απ’ όλα από τα βάθη της καρδιάς μας όλους τους μαθητές μου που είχα την τύχη να διδάξω και να διδαχτώ…

-Όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που συνεργάστηκα στα 35 χρόνια της υπηρεσίας μου στη Δημόσια εκπαίδευση, τόσο σαν απλός δάσκαλος όσο κι από τη θέση του διευθυντή και του Σχολικού συμβούλου…

-Και βέβαια με συγκίνηση να ευχαριστήσω τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου μας που μας τιμούν σήμερα, αλλά κι όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που μαζί, αγωνιστικά πορευτήκαμε όλα αυτά τα χρόνια στο κοινό πεδίο των συνδικαλιστικών αγώνων με τους οποίους πολλά καταφέραμε και πολλά κερδίσαμε για το καλό του κλάδου μας…

-35 χρόνια: «Έφερα τη ζωή μου ως εδώ», γράφει σ’ ένα ποίημά του ο Ελύτης και συνεχίζει «ο χρόνος είναι γρήγορος ίσκιος πουλιών/ τα μάτια μου ορθάνοιχτα μες στις εικόνες του…». Ένα φλας μπακ σ’ αυτές τις εικόνες του παρελθόντος χρόνου με κυρίαρχη την εικόνα της πρώτης βραδιάς του διορισμού μου σ’ ένα μικρό χωριουδάκι της ορεινής Ηλείας, όταν έπεσα να κοιμηθώ σ’ ένα κρεβάτι εκστρατείας στο γραφείο του σχολείου αγρυπνώντας μέσα στο όνειρο για το αύριο, για το μέλλον της επαγγελματικής μου καριέρας που άρχιζε.

-Έφερα τη ζωή μου ως εδώ  με τις χαρές και τις λύπες της, με τους ενθουσιασμούς και τις απογοητεύσεις της, που όλα συναθροίζονται σ’ αυτό που τα εκκλησιαστικά βιβλία ονομάζουν «χαρμολύπη».

Έφερα τη ζωή μου ως εδώ, γλυκιά περιπέτεια, γλυκιά η ζωή…

Παραλλάσσοντας τη ρήση του απ. Παύλου: «Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρομον (τον επαγγελματικόν) τετέληκα, την πίστην (στις ηθικές και παιδαγωγικές αρχές) τετήρηκα», στο κατά δύναμην, γιατί βέβαια δεν είμαστε κι άγιοι…. Και βέβαια δεν αναζητά  κανείς ή πολύ περισσότερο δεν απαιτεί «τον της δικαιοσύνης στέφανον»…. Γιατί το μόνο που αξίζει πραγματικά είναι την ώρα του μεγάλου απολογισμού η ζυγαριά να βαραίνει πιότερο απ’ τη μεριά των θετικών, κι όσο περισσότερο βαραίνει τόσο καλύτερα, ώστε, όπως λέει κι ο λαός μας, να ‘χεις αναπαμένη τη συνείδησή σου

Έφερα τη ζωή μου ως εδώ…

«Ό, τι πέρασε σωστά πέρασε», όπως έγραψε κι ο Σεφέρης και συνεχίζει «φωνάξτε τώρα τα παιδιά να μαζέψουν τη στάχτη/ είμαστε ο σπόρος που πεθαίνει», γιατί κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη, απ’ όπου και η έμπνευση του Σεφέρη, «εάν ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη πολύν καρπόν φέρει»…. ήτοι πρέπει να αποθάνει ο δικός μας «κόκκος σίτου» που ρίξαμε, για να ‘ρθουν οι νέες γενιές να καλλιεργήσουν σε γόνιμα χωράφια για ν’ ανθίσει το μέλλον.

Έφερα τη ζωή μου ως εδώ….

Με πυξίδα τούτο το μικρό ποίημα, που το ‘γραψα στα πρώτα χρόνια της δασκαλικής μου καριέρας, πορεύτηκα:

«Δάσκαλε, την πόρτα της τάξης σαν διαβείς

ψηλά το κεφάλι, χαμογέλα

ζεστή την καθημερνή σου καλημέρα να την πεις.

Κι όταν το μάθημα αρχίσεις

Λόγια πολλά μη λες

Οι κινήσεις σου απλές, λιτές

Μα τεντωμένες οι αισθήσεις.

Δώσε το λόγο στα παιδιά

Δεν έχεις τίποτα να πάθεις

Κοίτα τα μάτια τους τα λαμπερά

Πολλά απ’ αυτά έχεις να μάθεις.

Μη στέκεσαι στις στείρες γνώσεις

Συνεργασία, αγάπη, ανθρωπιά

Αυτά πρέπει να δώσεις

Το κριτικό το πνεύμα ν’ ανυψώσεις.

Δάσκαλε άκου…

Απ’ τη μεριά της Ζάκυθος

Σου κρένει ο ποιητής:

«Πάντ’ ανοιχτά, πάντ’ άγρυπνα

τα μάτια της ψυχής»

Κι όταν ύστερα από μερικά χρόνια συμμετέχοντας ενεργά στους συνδικαλιστικούς αγώνες συνειδητοποίησα τη μεγάλη αξία τους συμπλήρωσα και τούτη τη στροφή- επίμετρο στο ποίημα:

Δάσκαλε, Κι όταν στους δρόμους χρειαστεί να βγεις

Και για τα δίκια σου ν’ αγωνιστείς

Τούτο, με τη στάση σου στους μαθητές θα πεις:

Χρειάζεται περφάνια κι αγώνας για να ζεις

Στην τράπεζα του μέλλοντος κατάθεση ψυχής.

 Θα ‘ταν, νομίζω, σοβαρή παράλειψή μου, τούτη την ώρα της επαγγελματικής «αποστράτευσης» να μην αναφερθώ στις τραγικές συνθήκες που βιώνει η χώρα, ο λαός μας, και βέβαια ο κλάδος μας…

«Όπου και να ταξιδέψεις η Ελλάδα σε πληγώνει…», και δεν σας κρύβω ότι αποχωρώ από τον κλάδο με μια απογοήτευση για όλα τούτα δεινά που βιώνουμε, και δυστυχώς και στο χώρο της εκπαίδευσης… αλλά ο αγώνας συνεχίζεται… Χαμένος αγώνας είναι μόνον εκείνος που ποτέ δεν έγινε… κι όπως γράφει, ένας απ’ τους αγαπημένους μου ποιητές, όχι πολύ γνωστός, ο Βύρων Λεοντάρης:

«Πάντα να ρίχνεις στις πληγές σου νέο κουράγιο

Να ανάβει η μάχη, να νικήσεις…»

Κλείνω με τούτο του Ελύτη, σαν καταστάλαγμα ζωής:

«Άδειασα και ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο. “Μόνον τ’ απαραίτητα” είπα. Κι ήταν αρκετά γι’ αυτή τη ζωή – και για πολλές άλλες ακόμη».

Σας ευχαριστώ απ’ την καρδιά μου κι εύχομαι για όλους μας υγεία, καλή δύναμη, κουράγιο κι αισιοδοξία… Να είστε πάντα καλά.

*(Εκφωνήθηκε στις 24-1-’12, στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Συλλόγος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, προς τιμήν των εκπαιδευτικών που βγήκαν στη σύνταξη το 2.011)

21 thoughts on “ΓΙΑΝΝΗΣ Π. ΤΖΗΚΑΣ

  1. Βαλής Γιώργος on said:

    Καλημέρα σύντροφε Γιάννη,
    ωραία η ιστιοσελίδα αλλά θέλει και ένα πολιτικό στίγμα συνοδευόμενο με τοπική συνδικαλιστική ενημέρωση. Εδώ στο Ρέθυμνο ο σύλλογος δασκάλων εκδίδει ένα περιοδικό (ανά εξάμηνο) με επιστημονικά άρθρα, εργασίες σχολίων, λογοτεχνικά κείμενα συναδέρφων, πολιτικές θέσεις απόψεις, οικολογικές προτάσεις, δηλαδή γενικού ενδιαφέροντος. Ας κάνουμε μια πρόταση στις εκλογές για κάτι αντίστοιχο και στη Μαγνησία να δώσουμε κι ένα κουλτουριάρικο προφίλ. Ότι θες στειλε μου μήνυμα στο παραπάνω e-mail.
    Καλό Σαββατοκύριακο

    • Σύντροφε, Γιώργο, ευχαριστώ. Έχει και πολτικό στίγμα η σελίδα μου, όχι όμως με την πόλύ στενή έννοια, άλλωστε αυτά που δημοσιεύω στη αρχική σελίδα είναι συνήθως επίκαιρα πολιτικά θέματα…Για τα συνδικαλιστικά θα δούμε…Ανακοινώσεις συνδικαλστ. που βγάζετε εκεί να μου τις στέλνεις. Αν συνάδελφοι εκεί χρειαστούν υλικό θεατρικό ή για γιορτές να τους παραπέμπεις στη σελίδα μου…Καλημέρα.

  2. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΡΟΥΣΙΑΚΗΣ on said:

    ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΣ ΣΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ
    ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΙΩΝΙΑ
    ΕΝΑΣ ΜΠΑΤΣΟΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ Μ΄ ΑΓΩΝΙΑ
    ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΞΑΝΑ Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ (…)
    ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΠΥΡΑ ΖΕΣΤΑΜΕΝΗ ΣΕ ΠΟΤΗΡΙ
    ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ
    ΣΤΟ ΔΕΙΛΙ
    ΑΧΡΟΥΣ2805081558

    • Της στιγμής:

      Οι μπάτσοι είναι νόμιμοι
      με κράνη πανοπλία
      κι εγώ μες στα Εξάρχεια
      να ζω στην ανομία
      με μια σφεντόνα πολεμώ
      γαμώ την κοινωνία…

  3. [Σ]ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ
    [Σ]ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ
    ΘΑΡΡΕΙΣ ΚΑΙ ΚΡΥΒΟΥΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
    ΚΑΘΕ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ

    ΛΟΓΙΑ ΕΙΠΩΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΖΑΛΗ
    ΟΥΖΟ ΚΙ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΩΣ ΤΟ ΠΑΤΑΡΙ
    ΚΑΘΕ ΚΑΡΕΚΛΑ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΙΑ.
    ΣΤΑ ΛΑΪΚΑ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ
    ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΒΗΝΟΥΝΕ ΝΩΡΙΣ

    ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΜΕΣ΄ ΑΠ΄ ΤΟ ΤΖΑΜΙ
    ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΘΕΣ ΝΑ ΔΕΙΣ

    ΜΕΣ ΣΤΗ ΜΟΥΡΙΑ ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ
    ΝΑ ΑΝΤΑΜΩΝΟΥΝ ΣΥΝ ΤΑΙΡΙΑΣΤΑ
    ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΗ
    ΜΝΗΜΕΣ ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΚΗΝΙΚΑ.

    ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ
    ΣΤΑ ΦΩΤΑ ΤΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ
    ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΝΑ ΛΕΝΕ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ
    ΚΑΘΕ ΤΡΑΠΕΖΙ ΚΑΘΕ ΓΩΝΙΑ

    ΣΤΑ ΛΑΪΚΑ ΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ
    ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΒΗΝΟΥΝΕ ΝΩΡΙΣ
    ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΑ ΚΑΘΩΣ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ
    ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΠΙΝΑΚΑ ΚΡΑΥΓΗΣ

    ΜΕΣ ΤΗ ΜΟΥΡΙΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΕΝΑ
    ΦΩΤΑ ΣΚΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΜΟΝΕΣ
    ΟΛΑ ΣΤΟ ΡΑΦΙ ΣΥΝΤΑΙΡΙΑΣΜΕΝΑ
    ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΡΙΟ ΚΑΙ ΧΘΕΣ

  4. Στην ‘’ αυθεντία’’ των Εξαρχείων
    Βίοι άγιων και αρνητών
    Στην ασυλία των Εξαρχείων
    Νάματα σκέψεις των λυτρωτών
    Λύτρωση ψάχνεις μες τις αφίσες
    Που’ναι το χρώμα γκρίζο μπετόν
    Λύτρωση ψάχνεις ξαναφωτίζεις
    Νύχτα και μέρα το παρελθόν.
    Στους ίδιους δρόμους ξαναγυρίζεις
    Και την πλατεία την προσπερνάς
    Στους ίδιους δρόμους ξαναβαδίζεις
    Μα στην πλατεία μόνος γερνάς

    Κάθε Σαββάτο στο καφενείο
    Την ίδια ώρα στη λαϊκή
    Πίνοντας ούζο να μνημονεύεις
    Μια ιστορία ρομαντική.

    Και το Σαββάτο Καλλιδρομίου
    Μοιάζει η ‘’ΜΟΥΡΙΑ’’ ΙΣΤΟΡΙΚΗ
    Μέσα απ’ ανθρώπους να αντικρίζεις
    Την πρωτινή σου διαδρομή.-

  5. ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ ΦΙΛΕ?
    ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΟΙΧΟ

  6. Χρήστος on said:

    Το σιωπειν κρειττον του λαλειν.Περιμενω.Προλαβε φυγε μας χτυπουν ανελεητα τα τρωκτικα της τροικας και οι πολιτικοι αυνανιζονται- φαινεται κουραστηκαν να μας π…. και μας πασαρισαν στα αφεντικα τους.δεν μπορω και να κλαψω ζητω η Γ.ΕΛΛΑΣ

  7. ΟΙ ΜΟΙΡΑΙΟΙ Μέσ’ στην υπόγεια την ταβέρνα,
    μέσ’ σε καπνούς και σε βρισιές,
    (απάνω στρίγγλιζε η λατέρνα),
    όλη η παρέα πίναμε εψές,
    εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
    να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

    Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο
    και κάπου εφτυούσε καταγίς
    ω! πόσο βάσανο μεγάλο
    το βάσανο είναι της ζωής !
    Όσο κι’ ο νους αν τυραννιέται
    άσπρην ημέρα δε θυμιέται!

    (Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
    και βάθος του άσωτου ουρανού
    ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
    γαρούφαλα του δειλινού,
    λάμπετε, σβήνετε μακριά μας,
    χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!)

    Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
    παράλυτος, ίδιο στοιχειό
    του άλλου κοντόμερη η γυναίκα
    στο σπίτι λειώνει από χτικιό
    στο Παλαμήδι ο γυιός του Μάζη
    κ’ η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι.

    – Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
    – Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
    – Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
    – Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
    «Ποιος φταίει; ποιος φταίει;» κανένα στόμα
    δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

    Έτσι στη σκοτεινή ταβέρνα
    πίνουμε πάντα μας σκυφτοί
    σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα,
    όπου μας έβρει, μας πατεί:
    δειλοί, μοιραίοι κι’ άβουλοι αντάμα
    προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα !

    ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

    …να οι στίχοι που τόσο αποζητάς, ACHILLEAS

  8. Κύριε «ΓΙΑΝΝΗ Π. ΤΖΙΚΑ» τα θερμά μου συγχαρητήρια!…και τις ευχαριστίες για τον λόγο σας!…που η καρδιά του από τον πλόυτο της γλώσσας της ελληνικής τρέφετε, θεριεύει και πλουσιοπάροχα τους «χτύπους» της μοιράζετε!…σας ευχαριστώ!…να είστε καλά!

  9. Χαίρετε! Χαιρομαι πολυ που σας βρισκω. Ειμαι εκπαιδευτικός σε λύκειο και θελω να ξεκινησω ενα project (ερευνητικη εργασια το λενε τωρα) με τα παιδια για την υγιεινη διατροφη σε συνδυασμο με την αθληση. Νομιζω οτι θα μπορουσαετ να με κατευθυνετε ωστε αυτο να γινει με τροπο δημιουργικο και ευχαριστο για τα παιδια…

    • Καλησπέρα, κ. Δασκαλάκη. Κατ’ αρχήν σας ευχαριστώ….
      Έχω τη διάθεση να βοηθήσω, «το κατά δύναμιν»…
      Θα σας στείλω e-mail.

  10. Φίλτατε κύριε Τζίκα
    Χθες, για πρώτη φορά μπήκα στη σελίδα σας, μου άρεσε! Σας είχα στείλει και ένα μύνημα, δεν ξέρω αν το λάβατε. Είχαστε γράψει κ΄’ατι για τα παιδιά στη τάξη που έχετε. Το μύνημα μου ήταν το εξείς:
    » Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν την αλήθεια και μόνο αυτή. Εμείς, η γενιά η δική μου, και όλες πρίν και μετά μας είχαν και είμαστε δυστυχώς ακόμα πολλοί, εγκλοβισμένοι μέσα στη ψευτιά!! Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε στις ημέρες μας.»
    Ελπίζω να τα ξανά πούμαι. Γιά σας από τη μακρινή αλλά, Δημοκρατική Αυστραλία, τη γή του μέλοντος. Μιχάλης.

  11. Να μου επιτραπεί να αφιερώσω αυτό το γραφτό μου σ’ αυτούς που δεν βλέπουν τις αλλαγές!!

    Τι κόσμος!
    Τι κόσμος γύρω μας και, πως αντέχουμε
    και δεν κλατάρωμε απ’ ευτυχία!
    Όλα τους ρόδινα! Αγγελικά πλασμε΄να.
    Όπου γυρίσεις κι’ όπου κοιτάξεις,
    το μόνο που βλέπεις, κι’ αν δεν φωνάξεις
    είναι ο λόγος πως θα φοβάσαι!
    Βλέπεις τόσα παράξενα, τόσα τρελά,
    κι’ αναρωτιέσαι αν είσαι εσύ!
    Ο άνθρωπος ο λογικός, » Ο κατ’ εικόνα!!»

    Ανοίγεις το δέχτη σου για να ξεσκάσεις,
    κι’ αμέσως τον κλείνεις να μην πλαντάξεις!
    Φόνοι, ληστείες, ποτάμι το αίμα.
    Παιδιά, νεολαίοι που σβύνουν
    στην άκρη του δρόμου σαν σύλοι,
    για μια μητιά!
    Τη ψυχή τους στο δαίμονα δώρο τι δίδουν!!

    Αλλάζεις. Και λες, να διαβάσεις.
    Παίρνεις φυλλάδα και την ανοίγεις,
    θολόνει το μάτι σου μ’ αυτά που διαβάζεις.
    Ο νόμος σου λέει, δεν είναι πια Νόμος,
    μα σκουντουφλίζεις μέσα σε κόσμο
    μέσα σε ζούκλα που δεν γνωρίζεις
    που θα σκοντάψεις με στη μαυρίλα.

    Μέσα στο λούκι της κοινωνίας
    θα πρέπει τώρα πια να διαλέξεις.
    Η μένεις άνθρωπος χωρίς αξίες,
    «του’ έστιν άνομος με τους ανόμους!»
    Η, σε κλειδώνουνε με τους ενόμους!!
    Τι κόσμος γύρω μας, και πως αντέχουμε
    και δεν κλατάρουμε απ’ ευτυχία.

    Μιχάλης.

    • Ευχαριστώ, Μιχάλη, να είσαι καλά!
      Πολύ καλό!!!!
      «Όμορφος κόσμος, αγγελικά πλασμένος», η κόλασή τους (για μας)…

  12. Φίλε Τζίκα
    Απομένουν μόνο μερικές ημέρες από τις προγραμματισμένες εκλογές στη πατρίδα.
    Πολλοί, όπως και εγώ, ευχόμαστε και περιμένουμε πως αυτή τη φορά οι πατριώτες μας
    θα ψηφίσουν Ελληνικά. Δυστυχώς όμως! Όλα δείχνουν πως μάλλον θα έχουμε μία από τα ίδια.
    Ο νεο έλληνας δεν αλλάζει δυστυχώς, λίγο τον πονά η πατρίδα, το τομάρι του και το συμφαίρον του μετρά πιότερο. Δυστυχώς!

    • Γεια σου, αγαπητέ Μιχάλη!…
      Ας ελπίζουμε για το καλύτερο… Δεν είναι και τόσο εύκολα τα πράγματα για τα δυο κόμματα «εξουσίας» (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Υπάρχει μια γενική αγανάκτηση εναντίον αυτών των κομμάτων που ελπίζουμε να μεταφραστεί και σε ψήφους… Το κατεστημένο πολιτικό σύστημα θα χρησιμοποιήσει κάθε είδους δίλημμα για να «χειραγωγήσει» τον αγανακτισμένο λαό. Δεν είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα τα καταφέρει… Θα δούμε…
      Να είσαι καλά, ευχαριστώ!

  13. Αγαπητέ Γιάννη ,μπράβο έχεις κάνει καλή δουλεια . θα προσπαθήσω κάτι να σου στείλω. (Τα κείμενα με έγχρωμα γράμματα και το μαύρο ‘φόντο με κουρασε)
    ΔΙΑΒΑΣΑ ΜΕ ΥΠΌΔΕΙΞΕΙ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΎ ΜΑς ΦΊΛΟΥ και συμπατριωτη σου Ν.Ν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: