Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

*Καλή χρονιά!.. -Άννα Αχμάτοβα, «Μπαλάντα της Πρωτοχρονιάς»…

Happy-2016-New-Year-1-530x298

04

-Άννα Αχμάτοβα, «Μπαλάντα της Πρωτοχρονιάς»

Και το φεγγάρι που έπληττε στα σύννεφα
Έριξε στο δωμάτιο μια σκυθρωπή ματιά.
Έξι σερβίτσια υπάρχουν στο τραπέζι.
Και μια θέση είναι κενή.
Είμαστε ο άντρας μου, οι φίλοι μου κι εγώ
Που γιορτάζουμε την Πρωτοχρονιά.
Τι είναι αυτό το αίμα στα δάκτυλά μου
Γιατί καίει τόσο το κρασί, σαν δηλητήριο;
Κατανυκτικός, ανέκφραστος, ο οικοδεσπότης
Υψώνει το ποτήρι του:
«Πίνω στα αγαπημένα μας ξέφωτα, στη γη
Όπου είμαστε όλοι θαμμένοι».
Ύστερα ένας απ’ τους φίλους μου,
με το βλέμμα στραμμένο στο πρόσωπό μου
Θυμάται ένας θεός ξέρει τι
Κι αναφωνεί: «Ας πιούμε στα τραγούδια της
Όπου είμαστε όλοι ζωντανοί!»
Μα ένας τρίτος που τα πάντα αγνοούσε
Όταν έφυγε από τον κόσμο
Απαντώντας στις σκέψεις μου, μουρμούρισε:
«Ας μην ξεχάσουμε να πιούμε
Στην υγειά εκείνων που δεν βρίσκονται ακόμη μαζί μας».
(Άννα Αχμάτοβα, 1923 , «Το αγριοτριαντάφυλλο ανθίζει και άλλα ποιήματα», μετάφραση: της Μαριόν Γκραφ και της Ζοζέ – Φλορ Ταπί)

Advertisements

Single Post Navigation

9 thoughts on “*Καλή χρονιά!.. -Άννα Αχμάτοβα, «Μπαλάντα της Πρωτοχρονιάς»…

  1. Υπέροχη ανάρτηση, πολύ ωραίος ο πίνακας.
    Καλή και δημιουργική χρονιά Γιάννη 🙂

  2. Καλή χρονιά

  3. Καλή χρονιά με περισσότερη ποίηση και ακόμα περισσότερη μουσική.

    Χρόνια σαν τριαντάφυλλα-Κραουνάκης

    Χρόνια σαν τριαντάφυλλα ξερά μες στα βιβλία,
    τα δένδρα που ήταν άνθρωποι έχουν μαρμαρωθεί
    Χιόνι παλιό και μάλαμα, σαν ακριβή φιλία
    κορίτσια που γεννήθηκαν κρατώντας το σπαθί

    Άρχισες πάλι ανέκδοτα, τα επαρχιακά σου,
    Φόρεσες όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
    Τη νύχτα που χεις μέσα σου, τη λες με το όνομά σου
    Πίνεις το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωτά

    Χρόνια πολλά, απ το 20, είν η λιθογραφία
    σερβίρονται τα παγωτά, καφέδες αχνιστοί
    Παραθαλάσσιος καφενές σε κάποια επαρχία
    εκεί που ζούνε οι άνθρωποι μόνο γονατιστοί.

    Άρχισες πάλι ανέκδοτα, τα επαρχιακά σου,
    Φόρεσες όλα τα βουνά και τα μεταξωτά
    Τη νύχτα που χεις μέσα σου, τη λες με το όνομά σου
    Πίνεις το τσάι σου καυτό με δυο ζαχαρωτά

  4. Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

  5. Καλή χρονιά επίσης, Γρηγόρη!

  6. Ευχαριστώ από καρδιάς, Αγγελική!… Ωραιότατον!!!!…Καλή, ποιητική, χρονιά!!!!

    -Πρωτοχρονιά (Κ. Καλλοναίου)

    – Αρχιμηνιά! Καληχρονιά! Καλώς τον άρχοντά μας,
    πόχει την τύχην αδερφή και την καρδιά του πλούτος!
    – Βάνω το πόδι το δεξί κι όλα δεξά να πάνε!

    – Σπάσε το ρόδι τ’ άλικο στη μαλλιαρή την πέτρα,
    πιές απ’ τ’ αμίλητο νερό της κρυσταλλένιας βρύσης,
    σκόρπα τα φύλλα της ελιάς, πες της καρδιάς τραγούδια!

    – Ωσάν την πέτρα με ριζά η αγάπη να ριζώσει,
    ξόρκι τ’ αμίλητο νερό ναν’ στο κακό το μάτι,
    και σαν το ρόδι μ’ αγαθά το σπίτι να γιομίσει!

  7. Γιάννη μου, το μαντίλι σου…
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

    Ο Γιάννης μέσα στο έαρ

    Τι
    ολόμαυρα μαλλιά
    που τόσο χύνονταν
    στις
    πλάτες
    (γλυκειά αίσθηση τα σπλάχνα μου)
    ωσότου
    χάθηκε στη γωνία του δρόμου
    η γυναίκα.

    Δεν είναι πια
    (ο θάνατος)
    δεν ήτανε πριν
    (η ανυπαρξία)
    και πόσο να ’μενε στα λίγα δευτερόλεπτα.
    Σπιθίζουν από δάκρυα τα μάτια μου
    μ’ ένα κάψιμο.

    Πουλιά του Απριλίου χαρούμενα
    κάποιο δέντρο είμαι
    κ’ έγινε ποτάμι η ρίζα μου
    τώρα που ξέρουμε πόσο μαύρη είν’ η θάλασσα
    και το ποτάμι πάει …
    Δυο φύλλα έρημα τα χείλη μου
    τη νύχτα
    ο άγγελος της μοναξιάς
    με τολμηρά ενδύματα.

    Πουλιά του Απριλίου χαρούμενα
    εποχή εχθρική
    ώς το μυρωμένο βράδυ
    ώς μέσα στα μεσάνυχτα.
    Βγάλε ψυχή μου τραγούδι
    να πολεμήσω την Άνοιξη.

    Ξένος είμαι στο σπίτι μου
    ξένος στους δρόμους
    με λένε Γιάννη δεν έχω τίποτα δικό μου.

    Νίκος Καρούζος

    • Ευχαριστώ πολύ, Αγγελική!… Υγεία και αισιοδοξία… και πάντα με την ποίηση αγκαλιά!
      Ο αγαπημένος μου Νίκος Καρούζος!… Έχει μια ιδιαίτερη αδυναμία στο όνομα Γιάννης μιας και το αναφέρει σε πολλά ποιήματά του…
      -Τρία μικρά αποσπάσματα από ποιήματά του:

      -«Ύστερ’ απ’ τα’ άνθη έζησα/ μονάχος εγώ με τη μέλισσα/ Ιωάννης των ακρίδων» (Ν. Καρούζος)….

      -«…Εκεί λοιπόν ηχούσε η καμπάνα/ της ορθοδοξίας μοναχή/ πιο πέρα του σώματος η ιαχή και η Μαρία/ ο Γιάννης/ ο ταπεινός εγώ και φιλαμαρτήμων.» (Ν. Καρούζος)

      -«Ο Γιάννης πάλι σαν το ζεστό ελάφι/ τραγουδά τη μοναξιά/ κρατώντας μες στα δάχτυλα τους ύπνους/ ελπίδων ιδεών ονείρων/ από μετάξι» (Ν. Καρούζος)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: