Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Η «ταρίφα της αποστασίας» (μια ιστορία που σήμερα επαναλαμβάνεται σαν φάρσα)…

165917-191214_dimokratia

«Α, όλα κι όλα, το θέατρο πρέπει να παιχτεί όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Ή έχουμε δημοκρατία ή έχουμε τρίχες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φανεί πως «η ανεξάρτητη και υπερήφανη Ελλάδα» είναι ένα ξέφραγο αμπέλι, όπου μπαινοβγαίνουν κοπρόσκυλα. Η κυβέρνηση Νόβα πρέπει οπωσδήποτε να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης. Πώς όμως; Της χρειάζονται 151 ψήφοι και έχει μονό 131. Έλλειμμα, είκοσι. Δύσκολο είναι να αγοράσεις εκτός από τους 25 πρώτους «ανιδιοτελείς», που εξαρχής αποστάτησαν χωρίς δυσκολία, άλλους 20 λιγούρηδες από το Κέντρο;
Η ταρίφα ορίζεται από 100 μέχρι 200 χιλιάδες δολάρια της εποχής το κεφάλι. Τζάμπα πράγμα, δηλαδή, αν λογαριάσεις τα οφέλη της ολιγαρχίας απ’ τη «δημοκρατία» που πρόκειται να αγοραστεί, στην κυριολεξία. Και ήταν όλοι κεντρώοι, οι άθλιοι. Πουλήθηκαν για 100 χιλιάδες δολάρια οι φθηνότεροι και 200 οι ακριβότεροι. Η αγοραπωλησία έγινε σε τρία στάδια, κι όσοι πουλήθηκαν πρώτοι πήραν τα λιγότερα. Ήταν φυσικό. Όσο πιο σπάνιο γίνεται το εμπόρευμα, τόσο καλύτερη τιμή πιάνει. Επιτελείς του σχεδίου της αποστασίας, ο Χοϊδάς απ’ τη μεριά των ανακτόρων και ο Μητσοτάκης απ’ τη μεριά του Κέντρου».
(Βασίλης Ραφαηλίδης, ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, Εκδόσεις ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ, 1993)

Κάθε συνειρμός ή ομοιότης με το Σαμαροβενιζελικό σήμερα τζιζζζ!!!
Μπήκε στο αρχείο μέσα σε δυο μέρες η υπόθεση Χαϊκάλη, μια σκαστή περίπτωση χρηματισμού βουλευτή, άρον άρον, από μια δικαιοσύνη σε διατεταγμένη υπηρεσία χωρίς καν ν’ άρουν το τηλεφωνικό απόρρητο των εμπλεκομένων!!!

-Υστερόγραφο:
ΣΥΡΙΖΑ: «Το ταξίδι είναι μπροστά μας»….
Ό, τι όμως και να κάνουν οι Σαμαροβενιζέλοι πρόεδρο δημοκρατίας δεν εκλέγουν, απλώς επιχειρούν με τα πολιτικά «τερτίπια» τους να διαχειριστούν όσο το δυνατόν καλύτερα γι αυτούς την επερχόμενη εκλογική τους ήττα!
Και ο ΣΥΡΙΖΑ, το τρένο της μεγάλης στιγμής, ζεσταίνει τις μηχανές του.
Το ξέρω και το ξέρουμε όλοι, θα υπάρξουν και λαθρεπιβάτες.
Η ενδιαφέρουσα στιγμή δεν είναι όταν δεν τους αφήσεις να ανεβούν, αλλά όταν τους πετάξεις, στον έλεγχο.
Η γκρίνια από τώρα όμως, απλώς απομακρύνει την αναχώρηση, λιγοστεύει τις εικόνες, κάνει κακό στα όνειρα.
Δε χρειάζεται φόβος, ερωτηματικά και γκρίνια. Όσο εμείς, όλοι εμείς οι κολασμένοι, είμαστε οι θερμαστές κι ο ιδρώτας μας κινεί τη μηχανή, το ταξίδι είναι δικό μας.
Θα μου πείτε, κι αν ο μηχανοδηγός, ξεστρατίσει. Ε τότε, όπως λέει κι ο Μαγιακόφσκι, να του ρίξουμε ένα βουνό σταυροπαναγίες και να τον τραβήξουμε στις ράγες της διαδρομής που οδηγεί στο αύριο των πολλών κι έχει αφήσει στον προηγούμενο σταθμό τους λίγους.

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: