Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Ο Ελύτης και ο Σεφέρης για τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο)…

Greco1_1

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης φέτος 400 χρόνων από το θάνατο (1614) του κορυφαίου Ελληνοϊσπανού ζωγράφου Ελ Γκρέκο…

*Ο Ελύτης και ο Σεφέρης για τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο):

-Ο. Ελύτης: “Kει που ανέβαινα το στενό, βρεμένο καλντερίμι – πάνε κάπου τρακόσια τόσα χρόνια- ένιωσα ν’ αναρπάζομαι «δια χειρός» Ισχυρού Φίλου, και πραγματικά, όσο να συνέλθω, έβλεπα να μ’ ανεβάζει με τις δύο γιγάντιες φτερούγες του ο Δομήνικος, ψηλά στους ουρανούς του τη φορά τούτη γιομάτους πορτοκαλιές και νερά μιλητικά της πατρίδας.”
(Οδυσσέας Ελύτης, «Ημερολόγιο ενός Αθέατου Απριλίου»)

"Ιωάννης ο Βαπτιστής"

«Ιωάννης ο Βαπτιστής»

-Γ. Σεφέρης: «…Είναι στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου ένας μικρός πίνακας του Θεοτοκόπουλου, μια προσωπογραφία αγίου που δεν είναι πιο ψηλή από τριάντα εκατοστά του μέτρου. Πέρασαν περισσότερα από δέκα χρόνια από την εποχή που την είδα για πρώτη φορά. Δεν μπορώ να λησμονήσω τη συγκλονιστική εντύπωση «ελληνισμού» που μου είχε δώσει αυτό το πάρεργο του μεγάλου τεχνίτη. Θυμούμαι ακόμη τώρα δυο πινελιές στους ώμους. «Σαν κρητικοί δεκαπεντασύλλαβοι» συλλογίστηκε ο φίλος που ήταν μαζί μου…»
(Γιώργου Σεφέρη, «Διάλογος πάνω στην ποίηση»)

-Επιπλέον ο Σεφέρης έγραψε για το Θεοτοκόπουλο: «Καμιά φορά σκέφτομαι το Θεοτοκόπουλο. Τον νομίζω σαν έναν φάρο, όχι με την έννοια των λογογράφων, αλλά με την έννοια του θαλασσοπόρου. Ένα σημάδι για την ελληνική παράδοση σʼ εκείνη την εποχή όπου τόσα λίγα φώτα υπάρχουν».

elgreco_portraitoftheartistssonjorgemanueltheotokopoulos

-Σύντομο βιογραφικό:
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo Ισπανικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή ο Έλληνας, ήταν Kρητικός ζωγράφος, γλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέτο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.

 

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Ο Ελύτης και ο Σεφέρης για τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο)…

  1. Ό,τι φιλοτέχνησε ήταν, είναι και θα είναι, στα όρια του Εκλεκτού και του Μεγαλειώδους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: