Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Πες το με ποίηση (54ο): «Ανάσταση»….

 

«Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο/ αύριο, αύριο, αύριο λένε: το Πάσχα του Θεού» (Ο. Ελύτης)…

 

«– Ανάσταση στα έαρα! – Επανάσταση στα έαρα!»

«Έρχεται έαρ αειπάρθενο, πασχαλιάτικο, προφέροντας αρώματα»…

«Ανάσταση τα καλοπιάσματα του έαρος. Ερωτευτείτε.»…

«Πιλότος της ψυχής μας ο θάνατος./ Η ζωή είναι ωραία το βράδυ./
Καλή Ανάσταση!»
(Ν. Καρούζος)

 

 

-Κώστας Βάρναλης, [Ανάσταση]

«………………………..
Άκου τον ξάστερο ουρανό, πώς οι καμπάνες σιούνε.
Όπου καρδιά, χαρμόσυνες λαχτάρες απαντούνε.
Ανάστασ’ είναι σήμερα. Παιδιά, γυναίκες, γέροι
κόκκινο αυγό στην τσέπη τους, χρυσό κερί στο χέρι.
Όσ’ άστρα ναι στον ουρανό, τόσα στον κάμπο κρίνα.
Όλ’ έχουνε στην καθαρή ψυχήν Απρίλη μήνα.
Της εκκλησιάς φουντώσανε δάφνη πολλήν οι στύλοι.
Ειρήνη! Ειρήνη! Φιληθήτε οχτροί μαζί και φίλοι.»
(απόσπασμα από το ποίημα «Γυναίκα», Κ. Βάρναλης,
Ποιητικά, εκδ. Κέδρος)

 
-Δ. Σολωμός: «Η ημέρα της Λαμπρής»
«Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
τ’ ουρανού σε κανένα από τα μέρη
και από κει κινημένο αργοφυσούσε
τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ’ αέρι,
που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:
Γλυκιά η ζωή και ο θάνατος μαυρίλα.
Χριστός ανέστη! Νέοι, γέροι και κόρες,
όλοι, μικροί – μεγάλοι, ετοιμαστήτε
μέσα στες εκκλησίες τες δαφνοφόρες
με το φως της χαράς συμαζωχτήτε
ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
ομπροστά στους Αγίους και φιληθήτε!
Φιληθήτε γλυκά, χείλη με χείλη,
πέστε Χριστός ανέστη, εχθροί και φίλοι!

Δάφνες εις κάθε πλάκα έχουν οι τάφοι,
και βρέφη ωραία στην αγκαλιά οι μανάδες
γλυκόφωνα, κοιτώντας τες ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες
λάμπει το ασήμι, λάμπει το χρυσάφι
από το φως που χύνουνε οι λαμπάδες
κάθε πρόσωπο λάμπει απ’ τ’ αγιοκέρι,
όπου κρατούνε οι Χριστιανοί στο χέρι».

 

-Ο Κωστής Παλαμάς “Ανάσταση”

“Ανάσταση κι αγάπη λαμπερή,
κάθε καμπάνα χαρωπά σημαίνει
και ξημερώνει μέρα και φορεί
στολή μ’ αστέρια κ’ άνθια κεντημένη…
και μέσα στην καρδιά μου μυστικά
νιώθω να ξημερώνει μια ημέρα,
με κάλλη πλέον μαγικά,
απ’ όσα είναι στη γη και στον αιθέρα.”

 

-Κι ο Τσέχος Βλάντιμιρ Χολάν (1905-1980)…
«ΑΝΑΣΤΑΣΗ»

“Να ‘ναι αλήθεια πως μετά απ’ αυτή τη ζωή μας
θα μας ξυπνήσουνε μια μέρα σάλπιγγες τρομαχτικές;
Συγχώρα με, Θε μου, όμως παρηγοριέμαι
πως η δική μας νεκρανάσταση θε να σημάνει
απλά και μόνο το λάληλμα του πετεινού.
Θα μείνουμε για λίγο ακόμα ξαπλωμένοι
κι ο πρώτος που θα σηκωθεί θα ‘ναι η μητέρα
θα την ακούσουμε να σκαλίζει απαλά τη φωτιά
απαλά ν’ ακουμπά τη χύτρα πάνω στη σόμπα
νωχελικά να τραβά μια κούπα απ’ το ντουλάπι
τότε θα ‘μαστε πάλι ζωντανοί.”
-Κι ένα σχόλιό μου…
«Φθαρτόν το γένος των βροτών… Μεγαλώνουμε μέρα την ημέρα καταναλώνοντας μυριάδιες μικρούς θανάτους… “Το θάνατο ξεπληρώνουμε, ζώντας”, έγραψε ο Ιταλός ποιητής, Τζ. Ουγκαρέτι…. Κι Ανάσταση καμιά δεν προσδοκούμε… Αυτή, βλέπεις, είναι αποκλειστικότητα των Θεών… Κι έτσι αενάως εντός μας το μέγα ερώτημα, όπως το διατύπωσε σ’ ένα στίχο του ο Ν. Καρούζος: “Γιατί να μας εφευρίσκει ο θάνατος;”».

 

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Πες το με ποίηση (54ο): «Ανάσταση»….

  1. Καλή Αυριανή και χρόνια πολλά, με κάθε μορφής αγώνα κι αντίσταση.. Καλό ξημέρωμα κι ευχές σε όλους τους φίλους της μπλογκόσφαιρας. Καλή μας Λευτεριά φίλε Γιάννη :))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: