Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

«Αναρωτιέμαι μερικές φορές»….

1901776_518511264937014_528482153_n

Αναρωτιέμαι μερικές φορές: Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά, πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις , πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
(από Το Παράπονο, του Οδ. Ελύτη)

Advertisements

Single Post Navigation

11 thoughts on “«Αναρωτιέμαι μερικές φορές»….

  1. Πρόκειται για ένα πράγματι πολύ όμορφο απόσπασμα του κορυφαίου μας ποιητή, που είχα διαβάσει στο παρελθόν.
    Πολύ φοβάμαι όμως Γιάννη πως αν ζούσε σήμερα δεν θα περιέγραφε με αυτές ακριβώς τις λέξεις την καθημερινότητα της σύγχρονης Ελλάδας.
    Πέρα από τους μονίμως μίζερους, υπάρχουν και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι συνάνθρωποί μας που προσπαθούν να βρουν ένα λόγο για να χαμογελάσουν και δεν βρίσκουν.

    • Γεια σου, Πέτρο!…. Έχω κάποια προβλήματα με τον υπολογιστή μου γι αυτό έχουμε κάπως «ξεχαστεί»…. Ευχαριστώ για το σχόλιό σου, συμφωνούμε απόλυτα!
      Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να μας κλέψουν το γέλιο μας, να μην τσαλαπατήσουν την ψυχή μας, χρειάζεται κουράγιο σε τούτους τους δύστηνους καιρός:
      «Πάντα να ρίχνεις στις πληγές σου νέο κουράγιο
      Να ανάβει η μάχη, να νικήσεις…»
      (Βύρων Λεοντάρης)

      • Επειδή δεν παίρνω και βραβείο αισιοδοξίας φίλε Γιάννη, συμφωνώ με την άποψη του Πέτρου, έτσι όπως γίναμε ως λαός και ως χώρα… Καλό μεσημέρι!

      • Ciao, joan petra!… Ναι, όλα παν’ κατά διαβόλου…. Εγώ όμως συνεχίζω να ελπίζω, άλλωστε «η ελπίδα γεννήθηκε για τους απελπισμένους»!

  2. Πάντα υπάρχει λόγος να χαμογελάς, έστω για λίγο, έστω λίγο, ένα μικρό μειδίαμα. Πάντα υπάρχει κάτι που θα στο προκαλέσει. Ένα αστείο ανάγνωσμα, κάτι που παρατηρείς στο δρόμο, οι αναμνήσεις σου.
    Η εποχή που έγραψε ο ποιητής μπορεί να ήταν διαφορετική αλλά ίσως όχι και τόσο, όσον αφορά την ψυχοσύνθεσή του ή την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου που βρίσκει τη χαρά στα μικρά πράγματα. Σίγουρα, δε βρίσκει εύκολα λόγο να χαμογελάσει κανείς πια, όμως, αν κοιτάξει καλύτερα, θα βρει το απλωμένο χέρι όχι μόνο του φίλου που στέκεται εκεί στη δύσκολη στιγμή, αλλά και ανθρώπων που μοιράζονται τον ίδιο λόγο να μη χαμογελούν, κι όμως χαμογελούν. Έστω και λίγο, για λίγο.
    Αρκεί ν απλώσει το χέρι, να ενώσει το δικό του ρυάκι με το ρυάκι του διπλανού του, το δικό του χαμόγελο με του άλλου. Αρκεί ν απλώσει το χέρι.

    • Γεια σου, Νάνσυ!!!… Ευχαριστώ για το ωραίο σχόλιό σου!
      «Στα ασήμαντα ανακαλύπτεις το «θεό»», αυτά που δυστυχώς όσο είμαστε καλά τα παραμελούμε και δεν τους δίνουμε την αξία που τους πρέπει…
      Και κάτι του Ελύτη ακόμα:
      «Άδειασα και ξαναγέμισα τον ταξιδιωτικό μου σάκο. “Μόνον τ’ απαραίτητα”, είπα. Κι ήταν αρκετά γι αυτή τη ζωή – και για πολλές άλλες ακόμη…»
      (Ο. Ελύτης, Ο μικρός ναυτίλος)

  3. Oι 4.000 αυτοκτονίες δεν αφορούν δειλούς ή μίζερους ανθρώπους,αλλά ανθρώπους που δεν μπορούσαν να ζήσουν πλέον με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ.
    Το ερώτημα λοιπόν είναι «Μπορείς να ζεις χωρίς αξιοπρέπεια?» ή περισσότερο ωμά,μπορείς ως ζήτουλας εξαθλιωμένος εσύ και τα παιδιά σου?
    Ναι, ο απολογισμός του Primo Levi λέει «Αυτοί που σώθηκαν κι αυτοί που βούλιαξαν»
    Οι ενέσεις ευθυμίας δεν οφελούν και δε βοηθούν.Γιατί η οργή είναι δίκαιη.

    • Καλησπέρα, σ/φε Lysippe!… Ευχαριστώ για το σχόλιό σου!… Ναι, δεν μπορείς να ζεις χωρίς αξιοπρέπεια, γι αυτό ελπίζω ότι οσονούπω θα βρει τρόπο η οργή να ξεσπάσει…. Ο λαός δεν είναι τόσο ηλίθιος να υπομένει συνεχώς την ψέμα, την αλητεία, τη βρομιά τους!!!… Άλλωστε, ο ίδιος ο λαός το λέει: «Για μια αξιοπρέπεια ζούμε, βρε αδερφέ»!… Ε, δεν μπορεί για πολύ ακόμα να ζει ταπεινομένος και περιφρονημένος… Την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που του πρέπει θα την ξαναβρεί ή καλύτερα θα την κατακτήσει και η τιμωρία σ’ αυτούς που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν θα είναι αδυσώπητα σκληρή!

  4. Το ομολογουμένως εξαίσιο κείμενο του Ελύτη συνοδεύεται με την ανάλογη μουσική:

    • Καλημέρα, Αγγελική!!!!… Όντως το καλύτερο συνοδευτικό του κειμένου! Θαυμάσιο τραγούδι, απ’ τα αγαπημένα μου! Σ’ ευχαριστώ πολύ!

  5. Karkatzoulis Panayotis on said:

    Καλησπέρα… 🙂 Λυπάμαι, αλλά ΔΕΝ είναι του Ελύτη αυτό το απόσπασμα που αναρτήσατε.Το συγκεκριμένο, είναι από το άρθρο της Ελευθερίας Τελειώνη στις 13-9-2012, από τη στήλη των αναγνωστών στο protagon.gr. Στο τέλος γράφει ενα τετράστιχο του Ελύτη από το ποίημά του «Το παράπονο» κι από κάτω «Οδυσσέας Ελύτης». Από εκεί ξεκινάει η όλη παρεξήγηση. Ολοι το αναμεταδίδουν σαν άρθρο ή απόσπασμα από ποίημα του Ελύτη. Αν δεις ολόκληρο το άρθρο θα καταλάβετε… Το τραγούδι «Το παράπονο» είναι με στίχους του Οδυσσέα Ελύτη…
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=18178

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: