Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Πες το με ποίηση (17ο): «Αγαπημένη- ος»…

 

-Γιάννης Ρίτσος, «ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ»

I

“Αν δείτε δυο άστρα να φιλιούνται με τα ράμφη  τους

είναι γιατί χαμογελά η αγαπημένη μου.

 

XII

Η αγαπημένη μου με χάιδεψε.

Έγινα ένα δάσος

ένα δάσος απέραντο.

Μέσα στο δάσος

τρέχει γυμνή η αγαπημένη μου

κόβοντας μαργαρίτες.

Οι μαργαρίτες φέγγουν τα στήθη της

φέγγουν την κοιλιά της

φέγγουν τα χέρια της, τα  πόδια της,

το πρόσωπό της.

Η αγαπημένη μου γέμισε ανταύγειες.

Πάνω της

το δάσος τρέμει σκοτεινό

περιμένοντας

την καταιγίδα και τους ξυλοκόπους.

Πώς να το αντέξει πάνω της η αγαπημένη μου

ένα πελώριο δάσος σκοτεινό;

 

Κρύβομαι πίσω απ’ τους κορμούς των δέντρων.”

(Γιάννης Ρίτσος, «Στίχοι από σκισμένα ποιήματα»)

 

-ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ, «Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ»

Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου
και τα μαλλιά της μπλέκονται μες στα δικά μου.
Έχει το σχήμα των χεριών μου,
έχει το χρώμα των ματιών μου.
Βυθίζεται μες στη σκιά μου
σα μια πέτρα στον ουρανό.

Έχει τα μάτια της πάντ’ ανοιχτά
και δε μ’ αφήνει σ’ ύπνο να γείρω.
Τα όνειρά της μέσα στο φως
σβήνουν τον ήλιο
με κάνουν να γελώ, να κλαίω και να γελώ
και να μιλώ χωρίς να έχω τίποτα να πω.

(Ανθολογία γαλλικής ποίησης, Καστανιώτης)

 

-ΤΖΕΛΑΛΑΝΤΙΝ ΡΟΥΜΙ, «ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ»

(απόσπασμα)

 

Αγαπημένε μου, γίνε για μένα

Σαν τις φλόγες που χορεύουν με τον Έρωτα

Πυρά μες στην πυρά…

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα.

 

Το κερί μου λιώνει με καημό

Κλαίει κέρινα δάκρυα.

Το φυτίλι καίγεται-

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα.

 

Εμείς που βαδίσαμε το μονοπάτι του Έρωτα

Δεν κλίνουμε μάτι όλη νύχτα.

Στην ταβέρνα των μεθυσμένων

Ο τυμπανιστής χτυπάει το τύμπανο-

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα.

 

Στη μαυρίλα της νύχτας

Οι εραστές ξαγρυπνούν

Μην τους μιλάτε για ύπνο

Το μόνο που θέλουν

Είναι να βρίσκονται μαζί μας-

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα.

 

Η Ένωση είναι ένας μανιασμένος ποταμός

Που χύνεται κατ’ ευθείαν στη θάλασσα

Απόψε η Σελήνη δίνει φιλιά στα αστέρια…

Ό,τι αγγίζω ό,τι βλέπω

Γίνεται φωτιά της αγάπης-

Αγαπημένε μου, αυτό γίνε για μένα.

…………………………………………………………

Όλη τη νύχτα χόρευα γύρω απ΄το σπίτι

Του Αγαπημένου μου

Το πρωί εκείνος βγήκε έξω

Και μου πρόσφερε να πιω κρασί

Δεν είχα κύπελλο-

«Να το άδειο μου κρανίο», του είπα.

«Ρίξε μέσα το κρασί σου».

…………………………………………………………..

Χτύπησα την πόρτα

Εκείνου που αγκαλιάζει την αγάπη.

Άνοιξε, με είδε να στέκω εκεό

Κι άρχισε να γελάει.

Με τράβηξε μέσα.-

Έλιωσα όπως η ζάχαρη, στην αγκαλιά εκείνου του Εραστή

Εκείνου του Μάγου του Κόσμου.

(Τζελαλαντίν Ρουμί, Στον κήπο του Αγαπημένου, εκδ. Αρμός)

 

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Πες το με ποίηση (17ο): «Αγαπημένη- ος»…

  1. AΓΓΕΛΙΚΗ on said:

    Ξεκινάω με το Άσμα Ασμάτων(απόσπασμα):

    1. Άνδρας
    Σαν παπαρούνα αναμεσίς στ’ αγκάθια,
    Έτσι είναι η αγάπη μου ανάμεσα στις άλλες.
    Γυναίκα
    Και ο αγαπημένος μου, μπροστά στους άλλους άνδρες,
    Σαν τη μηλιά τη ξέχωρη απ’ όλα τ’ άλλα δένδρα.
    Στον ίσκιο του να κάθομαι ποθώ
    Κι απ’ τα γλυκά του φρούτα να χορταίνω.
    Στο καπηλειό με έσυρε
    Κι η αγάπη το λάβαρο κατοχής του επάνω μου
    Σκέπασε με με μπουμπούκια,
    Ζωντάνεψε με με μήλα
    Γιατί καίγομαι από έρωτα.
    Το αριστερό του χέρι προσκεφάλι μου
    Το δεξί του μπράτσο μ’ αγκαλιάζει,
    Θυγατέρες της Ιερουσαλήμ, ορκιστείτε μου
    Στις γαζέλες και στα ελάφια του αγρού,
    Μην βιάσετε την αγάπη, μέχρι να ωριμάσει.
    Η φωνή του αγαπημένου μου: Μα νάτος που ξαγνάντεψε!
    Πηδώντας πάνω απ’ τα βουνά, ροβόλησε απ’ τους λόφους
    Σαν τη γαζέλα η αγάπη μου, σαν τ’ άγριο ελάφι,
    Πίσω απ’ το φράχτη κάθεται και κρυφοβλέπει
    Από παράθυρα κλειστά και από στενά πατζούρια
    Ο αγαπημένος μου με καλεί:
    Άνδρας
    Σήκω καλή μου, ομορφούλα μου
    ……………………………………………….

    Ραχήλ αγαπημένη

    2. Πρέπει να σε δω αγαπημένη μου
    Α να’ναι ωραία η ζωή όπως εσύ
    Α να’ναι να’ναι φίλη
    Να’ναι αγαπημένη όπως εσύ
    Το ξέρω ακόμα δεν τελείωσε
    Της δυστυχίας το συμπόσιο
    Μα θα τελειώσει
    ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ

    3. Η λήθη

    Όλη την αγάπη σ’ ένα φλιτζάνι
    πλατύ σαν τον κόσμο, όλη
    την αγάπη με αστέρια κι αγκάθια
    σ’ την έδωσα, μα εσύ έφυγες
    με μικρά ποδαράκια, με τακούνια λασπωμένα
    πάνω απ’ τη φωτιά, το ‘σκασες.

    Αχ, μεγάλη αγάπη, μικρούλα αγαπημένη μου!

    Εγώ πάλι δεν ανέκοψα την πάλη,
    δεν σκόνταψα τραβώντας για να ζήσω,
    να ‘βρω ειρήνη, να ‘χουν όλοι ψωμί,
    αλλά σε σήκωσα στα μπράτσα μου
    και σε κάρφωσα στα φιλιά μου
    και σε κοιτάζω, όπως ποτέ
    μάτια ανθρώπινα δεν έχουν κοιτάξει.

    Αχ, μεγάλη αγάπη, μικρούλα αγαπημένη μου!

    Τότε δεν μέτραγες το μπόι μου
    και τον άντρα που σου μοίραζε
    το αίμα, το σιτάρι το νερό ̇
    και τον μπέρδευες
    με το μικρό έντομο που ‘χε πέσει στην ποδιά σου.

    Αχ, μεγάλη αγάπη, μικρούλα αγαπημένη μου!

    Μην περιμένεις να στραφώ απ’ τα πέρατα
    να σε ξανακοιτάξω ̇ μείνε με ό,τι
    σου άφησα, πορεύσου
    με την προδομένη φωτογραφία μου,
    εγώ θα συνεχίσω την περιπλάνηση,
    ανοίγοντας δρόμους πλατιούς ενάντια στο σκότος,
    απαλύνοντας της γης το χώμα, ξαναμοιράζοντας
    το αστέρι σ’ όσους κοπιάσουν να ρθούνε.

    Κούρνιασε στο δρόμο.
    η νύχτα για σένα έπεσε.
    Το πρωί μπορεί με την αυγή
    να ξαναϊδωθούμε.

    Αχ, μεγάλη αγάπη, μικρούλα αγαπημένη μου!
    (Pablo Neruda)

    4. Αχ αγάπη μου, δικιά μου,
    μέσα μου όλη τούτη η φωτιά θα επαναλαμβάνεται.
    Μέσα μου τίποτα δε θα σβήσει ούτε θα ξεχαστεί..
    Η αγάπη μου τρέφεται από την αγάπη σου, αγαπημένη,
    κι όσο θα ζεις, θα είναι μες στην αγκαλιά σου,
    χωρίς απ’τη δική μου να φύγει.
    (Αν με ξεχάσεις, Νερούδα)

    5. Χαρά, Χαρά, ζεστὴ ἀγαπημένη
    Τραγούδι ἀστείρευτο σὲ χείλια χιμαιρικὰ
    Στὰ γυμνά μου μπράτσα τὸ εἴδωλό σου συντρίβω
    ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

    6. Αγαπημένη στη Ζωή, Αγαπημένη στο Θάνατο κι ως το βάθος του τάφου μας, πάθος μου ατελεύτητο και άναρχο, ως την καρδιά της Αιωνιότητας…
    ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

    Αγαπημένη των πολλών

    7. Γυναίκα Μάνα κι Αδελφή
    Σύζυγος κι ερωμένη
    Τίποτα άλλο δεν θα πω
    Τίποτα δεν μου μένει
    Παρά να υμνώ τη Δόξα σου
    Γυναίκα αγαπημένη.
    (Γ.Κόμης)

    8. ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ
    Διαβάζεται Πρωί Και Βράδυ

    Αυτός που αγαπώ
    μου είπε
    ότι με χρειάζεται.

    Γι΄ αυτό,
    προσέχω τον εαυτό μου
    βαδίζω με προφύλαξη
    και φοβάμαι κάθε στάλα βροχής
    μη δα και με σκοτώσει…

    Υπέροχος ο Ρουμί.
    Κι ο Λειβαδίτης.
    Αλλά και «Το μονόγραμμα» του Ελύτη.

    Γεια σου, Γιάννη!

    • Καλημέρα, Αγγελική!… Πανέμορφα «καλούδια» (ποιητικά και μουσικά) για άλλη μια φορά!… Να ‘σαι πάντα καλά, grazie mille!!!!….

      -Χαλίλ Γκιμπραν: [Πού είσαι αγαπημένη]

      Που είσαι αγαπημένη; Μήπως σ’ εκείνο το μικρό
      παράδεισο, να ποτίζεις τα λουλούδια που σε κοιτάνε
      όπως τα βρέφη το στήθος της μάνας;

      Ή μήπως στο δωμάτιό σου, όπου ο βωμός
      της αρετής στήθηκε προς τιμή σου
      και που σ’ αυτόν προσφέρεις θυσία την ψυχή και την
      καρδιά μου;

      Ή ανάμεσα στα βιβλία, γυρεύοντας ανθρώπινη γνώση
      ενώ είσαι γεμάτη ουράνια σοφία;
      Ω συντρόφισσα της ψυχής μου, που είσαι;
      Προσεύχεσαι στο ναό; Ή καλείς τη Φύση στο λιβάδι,
      λιμάνι των ονείρων σου;

      Είσαι στις καλύβες των φτωχών, παρηγορώντας
      τους πονεμένους με τη γλύκα της ψυχής σου
      και γεμίζοντας τα χέρια τους με τη γενναιοδωρία σου;
      Είσαι το πνεύμα του Θεού παντού.
      Είσαι δυνατότερη απ’ τους αιώνες.

      Θυμάσαι τη μέρα που συναντηθήκαμε, όταν
      μας τύλιγε το φωτοστέφανο του πνεύματός σου;
      Και πλανούνταν γύρω μας οι Άγγελοι του Έρωτα
      δοξολογώντας τις πράξεις της ψυχής;

      Θυμάσαι τα μονοπάτια και τα δάση που περπατούσαμε
      μ’ ενωμένα τα χέρια, σφιχταγκαλιασμένοι
      σα να κρυβόμαστε μέσα στους ίδιους μας τους εαυτούς;

      Θυμάσαι την ώρα που σ’ αποχαιρέτησα
      και το αγνό φιλί σου πάνω στα χείλη μου;
      Εκείνο το φιλί που με δίδαξε ότι η ένωση
      χειλιών ερωτευμένων
      φανερώνει ουράνια μυστικά ανέκφραστα απ’ τη
      γλώσσα.
      Ήταν η εισαγωγή σ’ ένα μακρόσυρτο στεναγμό
      σαν την ανάσα του Παντοδύναμου που έκανε άνθρωπο
      το χώμα.

      Εκείνος ο στεναγμός μ’ οδήγησε στον πνευματικό
      κόσμο
      δείχνοντάς μου τη δόξα της ψυχής μου.
      Κι αιώνια εκεί θα μείνει μέχρι πάλι να ενωθούμε.

      Θυμάμαι όταν με φίλαγες και με φίλαγες
      και δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλά σου κι έλεγες:
      «Συχνά πρέπει να χωρίζονται τα γήινα σώματα για
      γήινους σκοπούς
      και χώρια να ζουν ο κόσμος τ’ αναγκάζει.
      Μα ο Έρωτας κρατάει στα χέρια του το πνεύμα
      ενωμένο
      μέχρι να φτάσει ο θάνατος, να πάρει ενωμένες ψυχές.

      Που είσαι αγαπημένη; Ακούς το κλάμα μου
      πέρα απ’ τον ωκεανό; Καταλαβαίνεις την ανάγκη μου;
      Γνωρίζεις πόσο μεγάλη είναι η υπομονή μου;
      υπάρχει στον άνεμο κάποιο πνεύμα για να σου φέρει
      την ανάσα της ετοιμοθάνατης νιότης μου; υπάρχει
      μυστική επικοινωνία ανάμεσα στους αγγέλους
      για να σου φέρει το παράπονό μου;

      Που είσαι, όμορφο αστέρι μου; Το σκοτάδι της ζωής
      μ’ έριξε στην αγκαλιά του. Η θλίψη με νίκησε.
      Πάρε το χαμόγελό σου στον ουρανό.
      Θα ‘ρθει και θα με ζωντανέψει!
      Ανάσανε την ευωδιά σου στον άνεμο! Θα με στηρίξει!

      Που είσαι, αγαπημένη;
      Ω, πόσο μεγάλη είναι η Αγάπη!
      Και πόσο μικρός εγώ!
      Αγαπημένη»
      (απόσπασμα από το ποίημα του Γκιμπράν, “Το Κάλεσμα του Εραστή»)

      -Eπανέρχομαι στο Γιάννη Ρίτσο:

      «Κοίτα αγαπημένη
      πώς σε κοιτάζουν
      τα λυπημένα χέρια μου.

      Αγαπημένη
      κοίτα διστάζουν
      τα νυχτωμένα χέρια μου.

      Κρατούσαν
      ένα λουλούδι σιωπηλό
      και παίζαν τρυφερά κι αδέξια
      στους ραγισμένους δρόμους.

      Αγαπημένη
      κοίτα διστάζουν
      τα νυχτωμένα χέρια μου.»

      -Τέλος, ένα πανέμορφο τραγούδι σε στίχους Τάσου Λειβαδίτη, «Μες στην αγάπη μας»…

      Ciao, Aggelika, tanti baci!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: