Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Προς πρώην «αριστερούς συντρόφους»: Δυο ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου κι ένα «Αν…»…

rgtrergrfg

Τίτος Πατρίκιος, «Η συμφωνία»

 

“Φωνάξαν, τσακωθήκαν, ρητορέψανε

τέλος την κλείσανε τη συμφωνία,

ορίστηκαν τα ποσοστά, το κέρδος…

Οι πρησμένες γλώσσες τους

απόμειναν σαν ποντικοί των υπονόμων.”

 

Τίτος Πατρίκιος, «Άνοδος»

 

“Παλιέ μου φίλε

σύντροφε περασμένων καιρών

συγχώρα με που χτες, όταν καμάρωνες

για τα καινούρια σου έπιπλα,

εγώ σκεφτόμουνα πως το καθένα

έκρυβε κάποιαν υποχώρηση,

ένα χιλιάρικο περίπου εκπορνευμένης σκέψης

που πια την πούλαγες

χωρίς να νιώθεις την ανάγκη

έστω να παραστήσεις τραγωδία.”

(Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα II, 1953-1959, Κέδρος)

 thema-xronoy-na-fygei-h-dhmar-apo-thn-sygkhbernhsh

-«ΑΝ…»…

Σύντροφε του παρελθόντος…
Αν ήξερα πως θάρθει στιγμή να σφιχταγκαλιαστείς
με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ…
…θα σε είχα πνίξει…

Αν ήξερα πως θα γινόσουν μέρος μιας συγκυβέρνησης
που οδηγεί τη Χώρα στο βάραθρο του Νεοφιλελευθερισμού…
…θα σε είχα πνίξει.

Αν ήξερα πως θα έφτανες κάποτε να δώσεις άφεση
σε Λαμόγια, Αρπακτικά και Δυνάστες…
Να καταπιείς Πωλητικές Λιτότητας…
Να συναινέσεις στο Ξεπούλημα εθνικής περιουσίας,
στην εκχώρηση εθνικής Κυριαρχίας…
…θα σε είχα πνίξει.

Αν ήξερα πως η «συνείδησή» σου είναι πρασινογάλαζο
χαρτί που…γράφει-ξεγράφει…
Siemens, Βατοπέδια, Ακηδες, Μαντέληδες, υποβρύχια,
δομημένα, χρηματιστήριο, ολυμπιακούς…

Αν ήξερα πως θα διέγραφες Αγώνες και Ελπίδες
δεκαετιών…
πως άνετα ταυτίζεις τα Συμφέροντα του Εργαζόμενου
Λαού με τα συμφέροντα της Ολιγαρχίας…
Αν ήξερα πως η δική σου «Πατρίδα» ταυτίζεται με την
πατρίδα δανειστών-«εταίρων»-τοκογλύφων…
…θα σε είχα πνίξει.

Αν ήξερα πως Αριστερά για σένα σημαίνει
συμβιβασμός, οπισθοδρόμηση, υποτέλεια,
δεκανίκι αστικών κομμάτων…
Αν ήξερα πως Αριστερά για σένα σημαίνει…
παυσίπονο, καταπραϋντικό και…ναρκωτικό…
θα σε είχα Ξεσχίσει.

Άϊ στο διάολο, πρώην «σύντροφε»!

Advertisements

Single Post Navigation

4 thoughts on “Προς πρώην «αριστερούς συντρόφους»: Δυο ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου κι ένα «Αν…»…

  1. ΑΓΓΕΛΙΚΗ on said:

    Κοίταξε τι ωραία που τα λέει ο ο καλός μας φίλος:

    παλιοί αριστεροί (Τόλης Νικηφόρου)

    όταν αμέριμνοι ξαπλώνετε να κοιμηθείτε
    με το βιβλίο αδιάβαστο
    απρόσιτοι στο καταφύγιό σας

    νυχτοβατώ στο προσκεφάλι σας
    αδίσταχτα σας δείχνω τις πληγές μου
    κι ακόμα τρομερότερο
    τις ίδιες τις δικές σας τις πληγές
    μνήμες τυραννικές της άνοιξης

    φέρνετε τις παλάμες σας στο πρόσωπο
    κλείνετε με απόγνωση τα μάτια
    εγώ ωστόσο εισχωρώ
    τοποθετώ κατάντικρυ ένα αμείλιχτο καθρέφτη

    και τότε κλαίτε απαρηγόρητα
    για τ’ όνειρο που μετατρέψατε
    σε καθημερινή συναλλαγή
    και για τον κόσμο που δεν άλλαξε
    με την αφόρητη συναίσθηση
    πως είστε τελικά συνένοχοι

    παλιοί μου σύντροφοι απελπιστείτε
    μάταιη είναι κάθε απόπειρα φυγής
    οι πιο κοινές ασήμαντές μου πράξεις
    δολοφονούν τον ύπνο σας

    Από τη συλλογή Ο μεθυσμένος ακροβάτης (1979)

    μια περίπτωση (Τόλης Νικηφόρου)

    ο παιδικός μου φίλος
    είχε κοινή καρδιά ρομαντική
    ένα ψυχρό σταλινικό μυαλό
    μια φλογερή ψυχή αναρχική
    σαράντα χρόνια στο καμίνι της ασφάλτου

    άντε να πορευτεί μετά
    και νάχει η πράξη του συνέπεια

    Από τη συλλογή Αναρχικά (1979) του Τόλη Νικηφόρου

    Ἡ ἀπόφαση (Μανόλης Αναγνωστάκης)

    Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;
    Ἔστω ἀπαντεῖστε μ᾿ ἕνα ναὶ ἢ μ᾿ ἕνα ὄχι.
    Τὸ ἔχετε τὸ πρόβλημα σκεφτεῖ
    Πιστεύω ἀσφαλῶς πὼς σᾶς βασάνισε
    Τὰ πάντα βασανίζουν στὴ ζωὴ
    Παιδιὰ γυναῖκες ἔντομα
    Βλαβερὰ φυτὰ χαμένες ὦρες
    Δύσκολα πάθη χαλασμένα δόντια
    Μέτρια φίλμς. Κι αὐτὸ σᾶς βασάνισε ἀσφαλῶς.
    Μιλᾶτε ὑπεύθυνα λοιπόν. Ἔστω μὲ ναὶ ἢ ὄχι.
    Σὲ σᾶς ἀνήκει ἡ ἀπόφαση.
    Δὲ σᾶς ζητοῦμε πιὰ νὰ πάψετε
    Τὶς ἀσχολίες σας νὰ διακόψετε τὴ ζωή σας
    Τὶς προσφιλεῖς ἐφημερίδες σας· τὶς συζητήσεις
    Στὸ κουρεῖο· τὶς Κυριακές σας στὰ γήπεδα.
    Μιὰ λέξη μόνο. Ἐμπρὸς λοιπόν:
    Εἶστε ὑπὲρ ἢ κατά;
    Σκεφθεῖτε το καλά. Θὰ περιμένω.

    • Καλημέρα, Αγγελική!!!…. Διαπιστώνω ότι και στην πολιτική ποίηση είσαι ενήμερη!… Τα ωραιότατα ποιήματα του Τόλη Νικηφόρου δεν τα ήξερα… Η αλήθεια είναι ότι δεν τον έχω «ψάξει» πολύ, παρά μόνο έχω διαβάσει «σκόρπια» ποιήματά τουσε ανθολογίες και αλλού…
      Τα δικά μου αντίδωρα τώρα, σπαράγματα αγαπημένων (αριστερών) ποιητών:

      1.»Το θέμα δεν είναι η ανάπτυξη σοσιαλιστικής ιδεολογίας
      (αυτό είναι εύκολο)
      το θέμα είναι η ανάπτυξη σοσιαλιστικής ψυχολογίας
      (αλλ’ αυτό είναι δύσκολο)»
      (Νίκος Καρούζος)

      2. «Άνθρωποι, ελπίδες, όρκοι, πεποιθήσεις
      Άνθρωποι τόσο σίγουροι για την ψυχή τους
      Έρχονται τώρα οι τελευταίες ειδήσεις:
      Πουλήθηκαν ο καθένας στην τιμή του»!
      (Β. Λεοντάρης)

      3. «…― Tο τί δ ε ν πρόδωσες ε σ ύ να μου πεις
      Eσύ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια,
      Ένα προς ένα τα υπάρχοντά σας ξεπουλώντας
      Στις διεθνείς αγορές και τα λαϊκά παζάρια
      Kαι μείνατε χωρίς μάτια για να βλέπετε, χωρίς αυτιά
      N’ ακούτε, με σφραγισμένα στόματα και δε μιλάτε.
      Για ποια ανθρώπινα ιερά μάς εγκαλείτε;…»
      (Μανόλης Αναγνωστάκης)

      4. «Απόγονοι,
      ελέγξετε καλά τα λεξικά σας :
      μες απ’ τη Λήθη θ’ αναδυθούν
      φάσματα λέξεις σαν αυτές :
      «πορνεία», «φυματίωση»,
      «αποκλεισμός», όχι άλλες…»
      (Μαγιακόφσκι)

      5. «Όπου και να βρίσκεστε πάντα
      κρυφό ένα όπλο να κρατάτε πάνω σας γιατί
      η επανάσταση
      (σαν τη δευτέρα παρουσία) δεν ξέρετε
      πού θα σας βρει, γιατί
      η επανάσταση
      (σαν τη δευτέρα παρουσία) γίνεται
      κάθε στιγμή.»
      (Γιάννης Υφαντής)

      6. «Ελπίζω στους σεισμούς που μέλλονται να ‘ρθουν/ Εγώ ο Μπ. Μπρεχτ από τα μαύρα δάση/ ξερασμένος στις πολιτείες της ασφάλτου/ σε πρώιμη εποχή» (Μπ. Μπρεχτ)

      7. -Κλείνω με μια αισιόδοξη μουσική νότα, με το πασίγνωστο τραγούδι του Λοΐζου σε στίχους Χικμέτ (προτίμησα την «εκδοχή» Λοΐζου απ’ αυτή της Μαρίας Δημητριάδη):
      «Οι πιο όμορφες θάλασσες είναι αυτές που δεν τις έχουμε ταξιδέψει ακόμα
      Τι ς πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα,
      κι αυτό που θέλω να σου πω το πιο όμορφο απ’ όλα
      δε στο ‘ χω πει ακόμα»… (Ναζίμ Χικμέτ)

      Υ.Γ.: Σου έστειλα ένα e-mail (kiki847ka@yahoo.gr), δεν ξέρω, αν είναι το σωστό κι αν το έλαβες.

  2. ΑΓΓΕΛΙΚΗ on said:

    Μου αρέσουν πολύ οι συμπληρωματικοί σου στίχοι. (Ενικό επιθύμησες, ενικό θα λάβεις!)
    Ιδιαίτερα ο Αναγνωστάκης, ό,τι κι αν έγραψε. Μου αρέσει και ο Πατρίκιος επίσης.
    Τους βρίσκω πιο πολιτικούς από το Ρίτσο, επειδή και οι δυο, αν και αριστεροί, πήραν τις αποστάσεις τους από το κόμμα, γι’ αυτό και η καθαρή τους ματιά και οι χαμηλοί τους τόνοι συγκινούν και συγκλονίζουν με την απλότητά τους και, κυρίως, με την ανθρωπιά τους.

    ΜΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ

    Η αηδία δεν είναι στάση πολιτική
    το ξέρω, το ΄χω πει τόσες φορές σε τόσους,
    ποτέ δεν οδηγεί στη δράση.
    Είναι όμως μια αίσθηση πραγμάτων
    σου επιτρέπει με τη γεύση με τη μυρουδιά
    να καταλάβεις σε ποιό σημείο βρέθηκες
    πού σ’ έφεραν οι επιταγές των άλλων
    κι οι αρχικές δικές σου συναινέσεις.
    TΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ

    Λέμε εμείς κι εννοούμε εγώ
    λέμε εσύ κι εννοούμε πάλι εγώ
    λέμε αυτός κι εννοούμε πάλι εγώ.
    Στην ουσία μόνο με το εγώ
    μπορούμε να εννοήσουμε
    κάποιον άλλο.
    ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ «ΑΝΤΙΚΡΙΣΤΟΙ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ»

    ΕΠΙΚΑΙΡΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

    Δεν ξέχασα ποτέ τη σπουδαιότητα
    της επικαιρικής ποίησης
    ούτε της εύληπτης γραφής.
    Να λοιπόν ένας στίχος
    σημερινός, ευκολονόητος
    και πανελλήνιος:
    «Τί λέτε ρε μαλάκες!»
    TITOΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

    Για κοίταξε κι ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τον προβληματισμό του Γραμματικάκη:

    http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2013/04/blog-post_6477.html

    • Καλημέρα, καλό Σαββατοκύριακο!!!!… Ας αφήσουμε την πολιτική πλευρά των Αναγνωστάκη και Πατρίκιου, κι ας δούμε ένα δείγμα από την ερωτική τους πλευρά, που μ’ αρέσει εξίσου, αν όχι περισσότερο:

      1. Μανόλης Αναγνωστάκης, «Ο ουρανός»

      «Πρώτα να πιάσω τα χέρια σου
      Να ψηλαφίσω το σφυγμό σου
      Ύστερα να πάμε μαζί στο δάσος
      Ν’ αγκαλιάσουμε τα μεγάλα δέντρα
      Που στον κάθε κορμό έχουμε χαράξει
      Εδώ και χρόνια τα ιερά ονόματα
      Να τα συλλαβίσουμε μαζί
      Να τα μετρήσουμε ένα ένα
      Με τα μάτια ψηλά στον ουρανό σαν προσευχή.

      Το δικό μας το δάσος δεν το κρύβει ο ουρανός.
      Δεν περνούν αποδώ ξυλοκόποι.»
      (Μανόλης Αναγνωστάκης, Ποιήματα, Νεφέλη)

      2. Τίτος Πατρίκιος, «Ρόδα αειθαλή»

      «Η ομορφιά των γυναικών που άλλαξαν τη ζωή μας
      βαθύτερα κι από εκατό επαναστάσεις
      δεν χάνεται, δεν σβήνει με τα χρόνια
      όσο κι αν φθείρονται οι φυσιογνωμίες
      όσο κι αν αλλοιώνονται τα σώματα.
      Μένει στις επιθυμίες που κάποτε προκάλεσαν
      στα λόγια που έφτασαν έστω αργά
      στην εξερεύνηση δίχως ασφάλεια της σάρκας
      στα δράματα που δεν έγιναν δημόσια
      στα καθρεφτίσματα χωρισμών, στις ολικές ταυτίσεις.
      Η ομορφιά των γυναικών που αλλάζουν τη ζωή
      μένει στα ποιήματα που γράφτηκαν γιʼ αυτές
      ρόδα αειθαλή αναδίδοντας το ίδιο άρωμά τους
      ρόδα αειθαλή, όπως αιώνες τώρα λένε οι ποιητές.»
      (από τη συλλογή «Λυσιμελής πόθος», 2008)

      Υ.Γ. 1: Ο Ρίτσος είναι πολύ μεγάλος ποιητής, υπήρξε μεν πολυγραφότατος και άρα άνισος, αλλά μόνον τα ποιήματα της «Τέταρτης διάστασης» (θυμίζω τη «Σονάτα του σεληνόφωτος», ένα από τα καλύτερα ερωτικά ποιήματα που έχουν γραφτεί παγκόσμια κατά τη γνώμη μου) και τον ξεχωριστό τόμο με τα «Ερωτικά» του, αρκούνε να του δώσουν μια περίοπτη θέση στην παγκόσμια ποιητική σκηνή…
      Ο «πολιτικός» Ρίτσος δεν μ’ αρέσει και μένα πολύ, πολλές επαναλήψεις, και «το κόμμα να τον τραβά συνεχώς απ’ το μανίκι»!
      Υ.Γ. 2: Το πολύ καλό κείμενο του Γραμματικάκη το είχα διαβάσει, “έπαιξε” πολύ και στο Facebook.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: