Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Ποιητικές Αποκριές: Μίλτος Σαχτούρης, «Αποκριά» και Φερνάντο Πεσσόα, [Έβγαλα τη μάσκα]…

C1

Μίλτος Σαχτούρης «Η Αποκριά»

 

«Μακριά σ’ έν’ άλλο κόσμο γίνηκε αυτή

η αποκριά

το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους

όπου δεν ανέπνεε κανείς

πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό

κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους

που τους είχαν ξεχάσει

έπεφτε χιόνι

γυάλινος χαρτοπόλεμος

μάτωνε τις καρδιές

μια γυναίκα γονατισμένη

ανάστρεφε τα μάτια της σα νεκρή

μόνο περνούσαν φάλαγγες στρατιώτες εν δυο

εν δυο παγωμένα δόντια

 

Το βράδυ βγήκε το φεγγάρι

αποκριάτικο

γεμάτο μίσος

το δέσαν και το πέταξαν στη θάλασσα

μαχαιρωμένο

Μακριά σ’ έν’ άλλο κόσμο γίνηκε αυτή

η αποκριά.»

(Μίλτος Σαχτούρης, Ποιήματα, 1945 – 1971, Κέδρος)

maska01

Φερνάντο Πεσσόα, [Έβγαλα τη μάσκα]

 

“Έβγαλα τη μάσκα και στον καθρέφτη κοιτάχτηκα.

Είδα το παιδί που ήμουν εδώ και πολύ καιρό…

Αυτό είναι το πλεονέκτημα

το να ξέρεις τη μάσκα να βγάζεις.

Είμαστε πάντα παιδιά,

το παρελθόν που ήταν το παιδί αυτό.

Είναι καλύτερα έτσι/ έτσι χωρίς μάσκα.

Γυρίζω πίσω στην προσωπικότητά μου,

όπως στης γραμμής το τέλος.”            

( Φερνάντο Πεσσόα, Ποιήματα, εκδ. Printa)

 

Advertisements

Single Post Navigation

6 thoughts on “Ποιητικές Αποκριές: Μίλτος Σαχτούρης, «Αποκριά» και Φερνάντο Πεσσόα, [Έβγαλα τη μάσκα]…

  1. Γιάννη μπράβο ξανά, υπέροχη ανάρτηση, υπέροχη ποίηση όπως πάντα. Καλό απόγευμα

  2. ΑΓΓΕΛΙΚΗ on said:

    Με χαρά σας ξαναβρίσκω.

    «Η Αποκριά» είναι το ποίημα που με έκανε να ψάξω περισσότερο το Μίλτο Σαχτούρη.
    Έκτοτε, με συγκινεί όταν το βρίσκω μπροστά μου πάλι και πάλι.
    Υπέροχο!

    Ο Πεσσόα τώρα, έζησε κρυμμένος πίσω από διάφορες μάσκες, σα να ήταν η ζωή του μια διαρκής Αποκριά. Πολύ σπουδαίος γραφιάς όμως, το σοβαρό και λυπημένο πρόσωπο, που μάταια γυρεύουμε πίσω από τους 72 «ετερώνυμους» εαυτούς του.

    Καλό βράδυ με παραδοσιακή μουσική!

    • Καλησπέρα Αγγελική, χαίρομαι που τα ξαναλέμε!… Ευχαριστώ πολύ και για το ωραίο εύθυμο παραδοσιακό τραγούδι!…
      -Για τον Πεσσόα από μια παλιότερη ανάρτησή μου:
      «Για τον Πεσσόα η χρήση των πολλαπλών persona είναι αναπόσπαστο μέρος του λογοτεχνικού του προγράμματος, της αποστολής που ο ίδιος ανέθεσε στον εαυτό του: να ερμηνεύσει τον αιώνα του. Επεκτείνοντας την εμβληματική διακήρυξη του Ρεμπό: «Εγώ είναι ένας άλλος», το «Εγώ» γίνεται «Άλλοι»: «Ο καθένας από μας είναι διάφοροι, είναι πολλοί, είναι ένας πολλαπλασιασμός των εαυτών τους». Και οι “φωνές- πρόσωπα” πολλαπλασιάζονται, φτάνοντας τον εκκωφαντικό αριθμό των 72 «Άλλων»:
      “Πολλαπλασιάστηκα, για να με νιώσω,/ για να με νιώσω, χρειάστηκε να νιώσω τα πάντα,/ ξεχείλισα, χύθηκα έξω από μένα,/ γυμνώθηκα, παραδόθηκα/ και σε κάθε γωνιά της ψυχής μου υπάρχει ένας βωμός σε διαφορετικό θεό./ Όσο πιο πολύ αισθανθώ, όσο πιο πολύ αισθανθώ σαν διαφορετικά πρόσωπα,/ όσες πιο πολλές προσωπικότητες αποκτήσω,/ όσο πιο έντονα, πιο στριγκά τις αποκτήσω,/ όσο πιο ταυτόχρονα αισθανθώ μ’ όλες αυτές,/ όσο πιο ομοιότροπα διαφορετικός, ανομοιότυπα προσεκτικός,/ υπάρξω, αισθανθώ, ζήσω, είμαι,/ τόσο πιο πολύ θα αποκτήσω τη συνολική ύπαρξη του Σύμπαντος,/ τόσο πιο πλήρης θα ‘μαι σ’ ολόκληρη την έκταση του Διαστήματος…”»…
      Κι ένα βίντεο μ’ ένα ποίημά του:

      Για τον Σαχτούρη τώρα: Τον πρωτογνώρισα πολλά χρόνια πριν από τον υπέροχο δίσκο του Γιάννη Σπανού, Τρίτη Ανθολογία, στον οποίο ο Κώστας Κάραλης τραγουδά όμορφα, με ολλή ευαισθησία, το ποίημά του «Ο στρατιώτης ποιητής»…

  3. ΑΓΓΕΛΙΚΗ on said:

    Ευχαριστώ τα μάλα για «Τα ερωτικά γράμματα», που δεν τα ήξερα. Εξαίσια αληθινά.
    Mε αφορμή τον Πεσσόα, σας χαρίζω τη βασίλισσα του fado, Αμάλια Ροντρίγκες, που είχα από την αρχή στο μυαλό μου.

  4. Καλησπέρα, Αγγελική!… Τώρα βλέπω το σχόλιό σου, καθώς έλειπα το τριήμερο… Ευχαριστώ πολύ για το ωραιότατο fado και την υπέροχη, ανεπανάληπτη, Amalia!!!… Καλό βράδυ με μερικούς “αφορισμούς” του Πεσσόα από το βιβλίο του «Magrinalia- αφορισμοί και αποφθέγματα»:
    -«Η ζωή είναι ένα δεινό που αξίζει να απολαμβάνει κανείς»
    -«Ο πεσιμισμός είναι καλός όταν είναι πηγή ενέργειας»
    -«Όλες οι προτάσεις του βιβλίου της ζωής, αν διαβαστούν μέχρι το τέλους, καταλήγουν σ’ ένα ερωτηματικό»
    -«Η αγάπη είναι ένα θνητό δείγμα αθανασίας»
    -«Μπορούμε να πεθάνουμε αρκεί να έχουμε αγαπήσει»
    Τα ξαναλέμε:-))))

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: