Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Ιταλικές εκλογές: ο «τρελός» Πέπε Γκρίλο, ο εφτάψυχος Μπερλουσκόνι και ο κόλαφος του Μόντι…

25240_1

Γνωρίζω καλά τα πολιτικά πράγματα της Ιταλίας, καθώς σχεδόν καθημερινά διαβάζω τις ιταλικές εφημερίδες. Για όσους δεν γνωρίζουν καλά την πολιτική κατάσταση στη Ιταλία τα τελευταία χρόνια το αποτέλεσμα των εκλογών αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη, “sorpresa”, που λένε και οι Ιταλοί. Κι όμως, για τους «υποψιασμένους», τα αποτελέσματα ήταν σχετικά αναμενόμενα. Ήδη ο Μόντι τρεις μέρες πριν τις εκλογές από τη Φλωρεντία είχε δηλώσει: «Temo un risultato alla greca» (φοβάμαι ένα αποτέλεσμα αλλά ελληνικά). Κι αυτό που φοβόταν ο Μόντι έγινε. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι τέτοιο που δύσκολα θα υπάρξει δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης. Το «φάντασμα» της ακυβερνησίας πλανάται πάνω από την Ιταλία. Και η χώρα το πιο πιθανό είναι να οδηγηθεί σε νέες εκλογές.

Πώς αλήθεια να συνεργαστεί ο Μπερσάνι, ο μετρίων πολιτικών ικανοτήτων αρχηγός του Δημοκρατικού κόμματος (PD), κάτι σαν το δικό μας ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη, με τον «αφορεσμένο» της πολιτικής ιταλικής σκηνής, το Σύλβιο Μπερλουσκόνι! Γι αυτό κι ο Μπερσάνι με χθεσινές δηλώσεις του άνοιξε ένα παράθυρο για συνεργασία με τον Μπέπε Γκρίλο, τον πραγματικό νικητή των ιταλικών εκλογών, τον «τρελό»,  όπως τον αποκαλούν οι εχθροί του στην Ιταλία. Αλλά ο Γκρίλο φαίνεται πως δε θα ενδώσει σε μια τέτοια συνεργασία, καθώς αν το κάνει το κίνημά του θα απορροφηθεί από το σύστημα, και τα εκατομμύρια των αντισυστημικών ψηφοφόρων του θα «πάρουν δρόμο».

combo_BIG

Αλλά, ας δούμε τι συνέβη πραγματικά στις ιταλικές εκλογές…

-Πρώτον: Όντως, πραγματικός νικητής των εκλογών πρέπει να θεωρηθεί ο Μπέπε Γκρίλο, ο κωμικός ηθοποιός που ηγείται του «Κινήματος πέντε αστέρων» (Movimento 5 stelle). Ο Γκρίλο είναι κάτι σαν τον δικό μας  Λαζόπουλο και ηγείται ενός κινήματος καθαρά αντισυστημικού και «αντιμνημονιακού» που «ψαρεύει» ψήφους από τη δεξιά μέχρι την ακροαριστερά (για να καταλάβετε ο Γκρίλο μόλις χθες πρότεινε για επόμενο πρόεδρο της ιταλικής δημοκρατίας τον νομπελίστα θεατρικό συγγραφέα και αναρχικό, Ντάριο Φο, που τον στήριξε προεκλογικά, ο οποίος όμως, αφού ευχαρίστησε τον Γκρίλο, δεν αποδέχτηκε την πρόταση του, γιατί όπως είπε είναι πολύ μεγάλος σε ηλικία (87 ετών)).

Τον Γκρίλο τον ψήφισαν οι «αγανακτισμένοι» Ιταλοί αποστρέφοντας το πρόσωπό τους με απέχθεια από τους συστημικούς πολιτικούς και τα κόμματά τους, καθώς αυτά είναι υπεύθυνα για το σημερινό οικονομικό, κι όχι μόνο, χάλι της Ιταλίας.

Το εκπληκτικό «ξεπέταγμα» του κινήματος του Γκρίλο από το 5%, μόλις πριν δυο χρόνια, σε ποσοστό πάνω από 25% στις προχθεσινές εκλογές μπορεί να παρομοιαστεί μ’ αυτό του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα.

Κι όπως γράφει κι ο Στέλιος Κούλογλου στο TVXS:

«Ο Μπέπε Γκρίλο δεν είναι ακροδεξιός, όπως σκόπιμα θέλησαν να τον παρουσιάσουν κάποιες εφημερίδες, φυσικά και ελληνικές. Συνάντησα τον Ιταλό κωμικό που μέσα σε μερικούς μήνες κατάφερε να φέρει το Κίνημα των 5 Αστεριών στην πρώτη θέση με το 25,5% των ψήφων (σε κομματικές ψήφους – Μπερσάνι και Μπερλουσκόνι πλησίασαν το 30% αλλά με συμμαχίες κομμάτων), σε ένα γραφικό ξενοδοχείο αγρο-τουρισμού λίγο έξω από την Παβία. Η ανάπτυξη τέτοιων μονάδων είναι μια από τις προτάσεις για το ξεπέρασμα της κρίσης που υπάρχουν στο πρόγραμμα του, ένα μείγμα συγκεκριμένων πρακτικών λύσεων με αρκετές δόσεις ουτοπίας. Θέλει περικοπές στα προνόμια των πολιτικών, επίδομα για όλους τους ανέργους, καθαρή ενέργεια και δωρεάν πρόσβαση στο ίντερνετ.
Ο Γκρίλο θα μπορούσε να είναι ο επικεφαλής των αγανακτισμένων της Ισπανίας ή της Ελλάδας, χωρίς τους φασιστοειδείς του “να καεί το μπουρδέλο η Βουλή”».

Αν η Ιταλία ξαναοδηγηθεί σύντομα σε νέες εκλογές, μην παραξενευτείτε να δείτε το κίνημα του Γκρίλο πρώτο κόμμα!

-Δεύτερον: Το θριαμβευτικό come back του Μπερλουσκόνι!… Τον καβαλιέρε τα τελευταία χρόνια τον κυνηγούν θεοί και δαίμονες στην Ιταλία. Όμως, αυτός ο «κλόουν» της ιταλικής πολιτικής ιταλικής σκηνής παρότι μπλεγμένος σε μεγάλα οικονομικά και σεξουαλικά σκάνδαλα, κατάφερε, εκεί που τον είχαν όλοι «ξεγραμμένο», να επανακάμψει πολιτικά, και με το αποτέλεσμα που πέτυχε το κόμμα του (Partito della Liberta’) να είναι τώρα πραγματικά «καβάλα στο άλογο»!

Πώς αλήθεια τα κατάφερε ο «μπούνγκα μπούνγκα» Σίλβιο και αποδείχτηκε εφτάψυχος; Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι για την εκλογική του επιτυχία:

Κατά πρώτο έπαιξε ανοιχτά το «αντι-Μέρκελ» πολιτικό χαρτί ποντάροντας στο μίσος των Ιταλών κατά της Γερμανίας που απροκάλυπτα θέλει να ηγεμονεύσει της Ευρώπης επιβάλλοντας παντού αυστηρή λιτότητα.

Έτσι ο Μπερλοσκόνι πόνταρε στο θιγμένο, αν όχι καταρρακωμένο, εθνικό συναίσθημα των εθνικοφρόνων Ιταλών, και του «βγήκε το χαρτί». Με βάση αυτή την προεκλογική πολιτική ο καβαλιέρε απείλησε επιπλέον ότι αν κερδίσει τις εκλογές θα μπορούσε ακόμη και να βγάλει την Ιταλία από την Ευρωζώνη και το ευρώ.

(Διαβάστε σχετική παλιότερη ανάρτησή μου εδώ…)

Κατά δεύτερο, ο Μπερλουσκόνι έπαιξε προεκλογικά ανοιχτά και το «χαρτί» της «παροχολογίας», με πιο χτυπητό παράδειγμα την υπόσχεσή του ότι θα επιστρέψει στους Ιταλούς πολίτες το φορολογικό χαράτσι για την πρώτη κατοικία που επέβαλε η κυβέρνηση Μόντι.

Και κατά τρίτο, μη μας διαφεύγει το γεγονός των τεράστιων οικονομικών δυνατοτήτων του, της κυριαρχίας του στα ιταλικά ΜΜΕ, κι επιπλέον των υπόγειων παράνομων διασυνδέσεών του τόσο με μεγάλα και ισχυρά επιχειρηματικά κέντρα όσο και με την ιταλική μαφία που επηρεάζουν μεγάλο κομμάτι των ιταλών ψηφοφόρων.

-Τέταρτο: ο πρώην τραπεζίτης- πρωθυπουργός, Μάριο Μόντι, καταποντίστηκε εκλογικά, μη καταφέρνοντας να πιάσει ποσοστό ούτε καν πάνω από 10%. Ένα αποτέλεσμα κόλαφος για τον ίδιο και για όσους τον στήριξαν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό (κυρίως οι Γερμανοί και το διεθνές τραπεζιτικό σύστημα).

Οι Ιταλοί είπαν “basta” (φτάνει πια) στον τεχνοκράτη Μόντι και στη άγρια λιτότητα που επέβαλε!

Ο άνθρωπος των τραπεζιτών στην Ιταλία έπαθε εκλογική πανωλεθρία και το Βερολίνο έχασε τον διαμεσολαβητή του, σχολιάζουν οικονομικοί αναλυτές, στη σκιά της έντονης νευρικότητας στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου που τρέμουν την… «ακυβερνησία» στην Ιταλία.

Αποδείχτηκε ότι ο Μόντι είναι πλέον ένα μισητό πρόσωπο για τους Ιταλούς, που είδαν να καταρρέουν μισθοί, συντάξεις και τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ο τεχνοκράτης Μόντι είναι πλέον ένα καμένο πολιτικά χαρτί και μετά το εκλογικό του στραπάτσο δεν προβλέπεται να παίξει πλεον κάποιο σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Ιταλίας.

Η πολιτική αποτυχία του Μάριο Μόντι αποτελεί κι ένα απτό παράδειγμα για το τι μέλλει να πάθουν και στη χώρα μας ο Παπαδήμος ή ο Στουρνάρας ή κάποιος άλλος τεχνοκράτης, τον οποίο το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο, μπρος στα αδιέξοδά του, θελήσει να τον κατεβάσει στην εκλογική κονίστρα. Στην Ελλάδα, καθώς ο κόσμος είναι περισσότερο αγανακτισμένος από τους Ιταλούς, είναι σχεδόν βέβαιο ότι τον όποιο «σωτήρα-τεχνοκράτη» όχι απλά θα τον «μαυρίσει» αλλά θα τον «καταμαυρίσει»!

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Ιταλικές εκλογές: ο «τρελός» Πέπε Γκρίλο, ο εφτάψυχος Μπερλουσκόνι και ο κόλαφος του Μόντι…

  1. Για εμάς και τους ιταλούς λένε «una faccia, una razza». Σαν μεσογειακοί λαοί ενδεχομένως να έχουμε κάποια κοινά, σε άλλα πάλι διαφέρουμε πολύ. Στην Ελλάδα δεν νομίζω να επιβίωνε πολιτικά ένας βαψομαλλιάς πορνόγερος που εξουσιάζει πλήρως τα ΜΜΕ, διαπλέκεται με τη μαφία, ξαπλώνει με ανήλικα, τον κυνηγά η δικαιοσύνη με βαρύτατες κατηγορίες, συμπεριφέρεται σαν παλιάτσος (χωρίς εισαγωγικά).

    Ο Μπερλουσκόνι έχει χιλιάδες εργαζόμενους, ταΐζει χιλιάδες δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, λαμόγια και ανθρώπους του κοινού ποινικού δικαίου. Με τέτοια «προσόντα» δεν είναι δύσκολο να είσαι συνεχώς στον αφρό και στο απυρόβλητο.
    Ο ιταλικός λαός ενδεχομένως να αρέσκεται στους παλιάτσους. Μη ξεχνάμε την Τσιτσιολίνα και την εγγονή του Μουσολίνι. Μεγάλα πολιτικά …κεφάλαια!

    Ο Γκρίλο δεν νομίζω να μακροημερεύσει. Θα υποχρεωθεί να γύρει προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Αλλιώς θα οδηγηθούν σε ακυβερνησία, κάτι που θα βλάψει τα επιτόκια δανεισμού και το τραπεζικό τους σύστημα, με άμεσο αντίκτυπο στους μισθούς και το επίπεδο διαβίωσης των απλών πολιτών.
    Βλέπεις, Γιάννη, το γαμημ… το κεφάλαιο έχει στήσει ωραίο κόλπο: ή θα εκλέξετε αυτόν που θέλω και που θα προωθήσει τα συμφέροντά μου, ή πάπαλα το ρευστό.

    Η Ιταλία είναι πολύ πιο ισχυρή από εμάς. Τεράστια οικονομική και εξαγωγική δύναμη μπορεί να βγει από το ευρώ και με κόπο και χρόνο σε λίγα χρόνια να ορθοποδήσει.

    Πάσχει ολόκληρη η Ευρώπη από έλλειψη ηγετών. Νομίζεις ότι αυτή η αντιπαθητική παπάρω η Μέρκελ θα μπορούσε να επιβιώσει έχοντας απέναντί της ηγέτες σαν τον Μιτεράν ή τον Ούλωφ Πάλμε; Ακόμη και τον Καραμανλή ή τον Α. Παπανδρέου. Ο Κολ θα την είχε για να του κουβαλάει το χαρτοφύλακα.
    Βρήκαν και τα κάνουν!

    • Γεια σου Πέτρο… Αλήθεια είναι ότι Έλληνες και Ιταλοί είναι «una faccia, una razza», μόνο που οι Ιταλοί είναι πολλά χρόνια μπροστά από μας σ’ όλους τους τομείς… Τώρα, και κυβέρνηση να μην κάνουν και να πάνε σε νέες εκλογές το κράτος τους λειτουργεί κανονικά, γιατί έχουν κάνει από πολλά χρόνια την αποκέντρωση εξουσιών…
      Το φαινόμενο Μπέπε Γκρίλο δεν πρέπει να το δούμε σαν ένα χαβαλέ κίνημα, και δε νομίζω να ξεμπλέξουν σύντομα με αυτόν οι κατεστημένες πολιτικές δυνάμεις..Ήδη, όπως θα είδες, απάντησε αρνητικά για συνεργασία με τον Μπερσάνι… Ο Γκρίλο το παίζει καλά το πολιτικό παιχνίδι κι είναι αγαπητός σε πολύ κόσμο στην Ιταλία… Μάλλον θα δούμε κι άλλες εκπλήξεις στην Ιταλία, που ίσως αποτελέσουν τον σπινθήρα για «πυρκαγιά» σ’ όλη την Ευρωζώνη…
      Σωστά, οι ηγέτες πολιτικοί στην Ευρώπη είναι «νάνοι»… Εγώ ελπίζω ότι αυτούς τους «νάνους» οι λαοί θα τους στείλουν στον αγύριστο… Δεν μπορεί να προχωρήσει άλλο έτσι η Ευρώπη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: