Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Πες το με ποίηση 1: «Λεηλασία»…

 9426_1

                                             -«ΛΕΗΛΑΣΙΑ»-

 

Βύρων Λεοντάρης, «Λεηλασία»

 

Αλίμονό σου, όταν αρχίσεις να ξεκόβεις απ’ τον πόνο του αδερφού σου,

κι απογυρνάς το βλέμμα απ’ τις πληγές, που σε φωνάζουν

και εξοικειώνεσαι με τη ζωή που ζουν τα τέρατα,

κι αρχίζει το ασυμβίβαστο να συμβιβάζεται

και το απαράδεχτο να μοιάζει βολικό

κι αρχίζει η αλήθεια μέσα σου να σώνεται και να ‘ρχεται το ψέμα

σιγά σιγά, όπως η μέρα γίνεται σκοτάδι

όπως το καλοκαίρι γίνεται χειμώνας.

Αλίνονό σου, όταν το δύσκολο σου γίνει βαρετό

κι αβέρτα ρίχνεις δίκιο στους αδίκους κι αρχινάς ν’ ανακαλύπτεις

σοφίες κι ομορφιές μες στα ξεράσματα της πλήξης,

ιδανικά μες στο βυθό της αηδίας

και λες, και λες και λες…

Όταν πια δε σου φαίνονται και τόσο δύσκολα τα πράγματα

η ζωή, ο έρωτας, ο ύπνος,

όταν τριγύρω μαχαιρώνουνε τη Νύχτα

κι οι λόφοι στηθοδέρνονται,

όταν παχύνουνε τα χείλια σου τόσο πολύ, που να μπορούν

να πουν: «Κατέστην ευτυχής», αλίμονό σου.

 

Γιατί όλοι αυτοί, που σε τριγύριζαν,

γιατί όλοι αυτοί που σε χάιδευαν,

άλλα γυρεύουν τώρα, άλλα απαιτούν

-τώρα σε θέλουν τέλεια δικό τους.

Γιατί αυτοί, που απ’ την αρχή καλά το ήξερες,

τώρα περνούν τα σύνορα,

γιατί η λεηλασία σου άρχισε – τώρα τι θα κάνεις,

τι θα κάνεις , τώρα που πια δε μένει παρά ένα βήμα ακόμα μοναχά,

για να συρθείς και να συνάψεις τη «συμμαχία» που σου ζητούν,

την τρομερή κι επαίσχυντη και μάταιη συμμαχία με το θάνατο;

(Βύρων Λεοντάρης, Ψυχοστασία, Ύψιλον/βιβλία)

 Μια φωτογραφία, πολλές σκέψεις... Με τον φακό του Cathal McNaughton.

Τίτος Πατρίκιος, «Μες στη λεηλασία»

 

Ο χρόνος μου λεηλατημένος

Οι χίλιες καθημερινές ανάγκες

σαν πεινασμένα αγριόσκυλα

του ξεκολλάν κι ένα κομμάτι.

(Τίτος Πατρίκιος, Ποιήματα II, Κέδρος)

 

Οι ντόπιοι και οι ξένοι ληστοκράτες!

Οι ντόπιοι και οι ξένοι ληστοκράτες!

Κλείτος Κύρου, [Καταλήστευση]

 

«Τώρα μέσα στη γενική χρεοκοπία

σε συρφετούς από εξαγγελίες και συνθήματα

μένεις γυμνός, ήταν βαριά η καταλήστευση

δεν έχεις πια τίποτα, σου τα πήραν “όλα”

σου πήραν τους φίλους, τη φωνή σού πήραν

τα μεγάλα όνειρα έχασες και το μονοπάτι…»

(Κλείτος Κύρου, Εν συνόλω συγκομιδή, Κέδρος)

 

*(Με τούτη την ανάρτηση ανοίγω από σήμερα (Κυριακή, 10-2-’13) μια νέα ενότητα αναρτήσεων με τίτλο «Πες το με ποίηση»… Ποιήματα που θα αναρτώνται Σαββατοκύριακα κι άλλοτε θα έχουν σχέση με την τρέχουσα επικαιρότητα κι άλλοτε με κάποιο συγκεκριμένο θέμα)

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Πες το με ποίηση 1: «Λεηλασία»…

  1. Με γειά τη νέα ενότητα.
    Εννοείται πως διαβάζω πάντα τα ποιήματα που μας δημοσιεύεις.
    Καλή συνέχεια.

  2. Καλημέρα, Πέτρο….Ευχαριστώ…
    Όπως θα διαπίστωσες, έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στην ποίηση, διαβάζω πολύ και πού και πού, όταν υπάρχει έμπνευση, γράφω κιόλας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: