Λόγος Παράταιρος

«Παράταιρος ο λόγος ο δυνατός/ μέσα σε μια πολιτεία που σωπαίνει» (Γ. Ρίτσος)

Μεγάλη Εβδομάδα- Μεγάλη Δευτέρα: Ο. Ελύτης, Ν. Γκάτσος, Κική Δημουλά…«Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε»…

 

«Γεια σου θλίψη, καλημέρα θλίψη/ έντομο που φωλιάζεις μέσα μου/ κι ολονυχτίς καραδοκείς πότε θ’ ανοίξω μάτι…/ Στην αρχή σ’ έχω λησμονήσει/ κοιτάζω τις γραμμές του ταβανιού/ άξαφνα πατείς και μπαίνεις/ στη συνείδηση…Γειά σου θλίψη, καλημέρα θλίψη», (Ο. Ελύτης)

 “…Όλα τα σύννεφα εξομολογήθηκαν
Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε
Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε
Το αμετανόητο χέρι
Δέθηκα σ’ έναν κόμπο λύπης”.
(Οδυσσέας Ελύτης, Κλίμα τής απουσίας)

Νίκος Γκάτσος, «Μεγάλη Δευτέρα»

 Ο ων και ο ην και ο ερχόμενος.

Το Άλφα και το Ωμέγα.

Περίμενέ με μάνα μου, περίμενέ με ακόμα

ώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα.

Ο γεωμέτρης του αχανούς.

Ο ποιμήν των αστέρων.

Περίμενέ με μάνα μου σαν το πουλί του νότου

που σμίγει μάτι και φτερό να βρει τον ουρανό του.

ο κυβερνήτης των Αριθμών.

Ο δαμαστής των σημείων.

Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου

στην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου.

Εγγύς. Εγγύτατος ο καιρός.

Ο ων και ο ην και ο ερχόμενος.

 

Κική Δημουλά, «Η απαρηγορία (Μεγάλη εβδομάδα)»

 Οι βιολέτες, όπως ανήσυχα;/ διορατικά μυρίζουν

όταν κάτι δεν πάει καλά/ κάτι απογοητεύει πάλι.

 Η μεγάλη εβδομάδα,/ όπως στάζει κερί και τάμα

στη θρησκόληπτη ανάμνηση, στην άθεη απουσία.

 Η Κυριακή του Νυμφίου,/ όπως αναστατώνει,

βασίζεις δε βασίζεις το Μεγάλο/ στις αφίξεις.

 Οι διάφοροι Νυμφίοι,/ που κάτι τους τυχαίνει και δεν έρχονται,

κάποια διήμερη εκδρομή,/ κάποια ευκολότερη θρησκεία/ που την ασπάζονται.

 Οι πολλαπλασιασμένοι κήποι της Γεσθημανή

σε κάθε βήμα,/ όπως κατασταλάζεις για το έθιμο

έχουν δεν έχουν ανθίσει οι απορίες.

Οι πατέρες μας, γέροι στο σπίτι,/περιμένουν αυγά και τσουρέκι.

 Οι πολλαπλασιασμένοι κήποι της Γεσθημανή,

τα περιστύλια της υπομονής,

τα παγκάκια να κάτσεις να περιμένεις/ τον ετήσιο Ιούδα,

που αργεί να ‘ρθει/ από το ράφτη, απ’ τον κουρέα.

Το μεγάλο ποσόν που του δίνεις

για να δεχτεί να σε προδίνει ανεξήγητα.

 Της καμπάνας η μεγάλη εξάντληση/ κι η απαρηγορία,

ο νηστικός της ήχος/ όπως λιποθυμάει

στα εαρινά αρμόνια/ των καθολικών απογευμάτων.

 

Οι αργίες,/ οι αργοπορίες,/ οι αγριότητες,

όπως τις πάμε ως επάνω μόνοι μας.

 Ο Σίμων, που στο τέλος αδιαφόρησε/ κι έφτιαξε τη ζωή του.

Η Μυροφόρος έλλειψις,/ που θα σε ψάχνει απόψε να σε ράνει.

 Η Προηγιασμένη των διαφόρων θρήνων/ τη Μεγάλη Εβδομάδα

και τις διάφορες άλλες εβδομάδες τα ίδια.

 Η Αγία Επανάληψη/ η θαυματουργή,/ η αχειροποίητος,

όπως τη βρήκανε ανυπόγραφη τα πράγματα,/ θαμμένη/

σε κάποια παλαιότητα της μοίρας μας,

σε κάποιο πρόγονό μας μέλλον./ Όπως την πιστεύω.

(Κική Δημουλά, Ποιήματα, εκδ. Ίκαρος)

 

 

Ιδού ο άνθρωπος 1600 Caravaggio

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…
«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός, καὶ μακάριος ὁ δοῦλος, ὃν εὑρήσει γρηγοροῦντα, ἀνάξιος δὲ πάλιν, ὃν εὑρήσει ῥαθυμοῦντα. Βλέπε οὖν ψυχή μου, μὴ τῶ ὕπνω κατενεχθής, ἵνα μῄ τῶ θανάτω παραδοθής, καὶ τῆς βασιλείας ἔξω κλεισθής, ἀλλὰ ἀνάνηψον κράζουσα. Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος εἶ ὁ Θεός, διὰ τῆς Θεοτόκου ἐλέησον ἡμᾶς».

 

Και….«Με τι βιασύνη προχωρεί ο Ιησούς εφέτος/ προς την Ανάσταση…/παραμερίζει πανέρια τεράστια/ γιομάτα βιολέτες/ σπρώχνει τους αέναους παπάδες/ τινάζει νευρικά προς τα πίσω τη μαλλούρα του/ το γεγονός είναι ολοφάνερο: βαρέθηκε»!

Νίκος Καρούζος

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: