Από τραπεζίτη σε τραπεζίτη μας πάνε (στο χαμό)… Ο πατενταρισμένος μνημονιακός Γιάννης Στουρνάρας και η ΜΚΟ του…

«Οι τράπεζες ξαπλωμένες στα φαρδιά πεζοδρόμια

σαν προϊστορικά ζώα που χωνεύουν τη λεία τους» (Τάσος Λειβαδίτης)

 Αυτά, λοιπόν, τα «προϊστορικά ζώα», που γράφει ο Λειβαδίτης, χωνεύουν και ξαναχωνεύουν τη λεία, την οποία τους την προσφέρουν αφειδώς υποτακτικές κυβερνήσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο… Ζούμε εδώ και χρόνια την περίοδο της «Διεθνούς τραπεζοκρατίας»!

«Σώζουν τις τράπεζες και όχι τους ανθρώπους», έγραφε πριν λίγες μέρες ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος, Paul Krugman, στους The New York Times (το άρθρο του εδώ).

 Και ο γνωστός Έλληνας οικονομολόγος, Γιάννης Βαρουφάκης, δήλωσε πρόσφατα σε συνέντευξή του στο αυστραλιανό ABC: «…στην Ευρώπη, είτε πρόκειται για την Ελλάδα ή την Ισπανία, αυτό που έχουμε τώρα είναι αφερέγγυες τράπεζες που βρίσκονται σε θανάσιμο εναγκαλισμό με αφερέγγυα κράτη. Έτσι, τα κράτη δανείζονται από τον πυρήνα της Ευρώπης, προκειμένου να δώσουν στις τράπεζες και οι τράπεζες δανείζονται για να δώσουν στο κράτος και έτσι τράπεζες και κράτη είναι εγκλωβισμένοι σε ένα θανάσιμο εναγκαλισμό που αναμένεται να καταλήξει σε ναυάγιο πολύ γρήγορα.» (η συνέντευξή του, με τίτλο «Η Ελλάδα είναι τελειωμένη», εδώ).

Μετά απ’ αυτή τη γενική εισαγωγή, ας πάμε στις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, που αφορούν την εξεύρεση του νέου τσάρου της οκονομίας…

Το παλιό γνωστό αγωνιώδες ερώτημα που έθεσε πριν από πολλά χρόνια ο Κωνσταντίνος Καραμανλής: «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;», σήμερα βρίσκει πολύ εύκολα την απάντησή του: «Μα, είναι οι τράπεζες, ηλίθιε!».

Από τραπεζίτη σε τραπεζίτη μας πάνε (στο χαμό)… Τον διεθνή τραπεζίτη, τον Παπαδήμο, τον κάνανε πρωθυπουργό «για να μας σώσει». Αφού τους «τελείωσε» ο Παπαδήμος και η Ελλάδα δε «σώθηκε», βρήκανε το Ράπανο, το διοικητή της Εθνικής τράπεζας, που μας τον παρουσίασαν σαν τον ικανότερο «διασώστη» μας. Αλλά φευ(!), ο επίδοξος «διασώστης» μας τραπεζίτης, με πρόσχημα τους λόγους υγείας,  δεν αποδέχτηκε τη θέση του υπουργού Οικονομίας, γιατί ο Σαμαράς δεν του έδωσε για συνεργάτες τους φίλους του Ζαννιά και Γιαννίτση, αλλά του φόρτωσε τον Σταϊκούρα!

Μετά το κυβερνητικό «ατύχημα» του Ράπανου το τρίο της συγκυβέρνησης δεν «κώλωσε», αφού διαβασμένοι άνθρωποι καθώς είναι είχαν υπόψη τους τους στίχους του Καβάφη: «… Και απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος/ αμέσως πάντα βρίσκεται κανένας άλλος».

Ψάχναν, τάχα μου, εναγωνίως το νέο τραπεζίτη που θ’ αναλάβει την κρίσιμη θέση του  υπουργού Οικονομίας, αλλά δε χρειαζόταν δα και τόση αγωνία, γιατί ο νέος ευνοούμενός τους, «ο απαραίτητος, και μόνος, και μεγάλος», σαν έτοιμος από καιρό, ήταν «εκεί», όταν χτύπησε το κινητό του κι ο Σαμαράς του πρότεινε ν’ αναλάβει «εργολαβία τη σωτηρία μας»…

Ο νέος σωτήρας μας, λοιπόν, τον οποίο έχρησε η κυβέρνηση Σαμαρά- κυβέρνηση, «συνευθύνης», κατά τον Βαγγέλη Βενιζέλο, «κυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο (;)», κατά τον Φώτη Κουβέλη- είναι  ο Γιάννης Στουρνάρας, πολυπράγμων, πολυσχιδής, «κοφτερό μυαλό», ικανότατος, όπως μας τον παρουσιάζουν, μα, πάνω απ’ όλα τραπεζίτης!

Τι στο καλό! «Κυβέρνηση σωτηρίας» χωρίς σωτήρα- τραπεζίτη γίνεται; Δε γίνεται… Σσσσσουτ… μη μιλάτε, ο «σωτήρας» μας δεν μπορεί παρά να είναι τραπεζίτης!!!

Γι αυτόν, λοιπόν, το νέο επίδοξο τραπεζίτη «σωτήρα» μας ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τα «ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα» του…

«Αυτοπροσώπως η τρόικα στην κυβέρνηση με την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από τον Γ. Στουρνάρα»… «Ο νέος υπουργός έβλεπε ανάπτυξη και όχι ύφεση με το Μνημόνιο»… «Προτεραιότητά του η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας», είναι κάποιοι τίτλοι από τα διαδικτυακά ευρήματά μου….

«Ο Γιάννης Στουρνάρας, δογματικός θιασώτης των αγορών και άνθρωπος των τραπεζών υπήρξε ένας εκ των συντακτών του Μνημονίου, καθώς, από την θέση του Γενικού Διευθυντή του ΙΟΒΕ («δεξαμενή σκέψης» του ΣΕΒ) έδινε πληροφορίες στην τρόικα για τις αντεργατικές πολιτικές, που μετά αυτή με τη σύμφωνη γνώμη των μνημονιακών κυβερνήσεων προωθούσε».

Πατενταρισμένος μνημονιακός, λοιπόν, ο Γ. Στουρνάρας, επί χρόνια συνεργάτης του τότε τσάρου της οικονομίας, Γιάννη Παπαντωνίου (!), στις κυβερνήσεις Σημίτη, αναλαμβάνει καθήκοντα με κεντρική επιδίωξη την εκποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, για την οποία είχε παρουσιάσει προ μηνών, μαζί με τον Στ. Μάνο, το περιβόητο Σχέδιο Αρχιμήδης.

Παρ” ότι οι αιτίες της κατρακύλας εντοπίζονται διά γυμνού οφθαλμού στο Μνημόνιο, επελέγη για υπουργός Οικονομικών ένας από τους κατ” εξοχήν θεματοφύλακες του Μνημονίου και πρόσωπο της αμέριστης εμπιστοσύνης της τρόικας. Κάτι σαν τοποτηρητής…

Κάποιοι είπαν: «αυτός που μας έβαλε στο ευρώ, αυτός και θα μας βγάλει!»…. Κι αυτός είναι ο Στουρνάρας!…

Κατηγορούσαν το ΣΥΡΙΖΑ ότι με την ανεύθυνη καταστροφική πολιτική του θα μας έβγαζε από την Ευρωζώνη και το ευρώ!… Κι είναι αυτοί οι ίδιοι, οι «σωτήρες» μας, που θα διαλύσουν την Ευρωζώνη!… Δες τε το σημερινό πρωτοσέλιδο της γαλλικής Liberation με το αγωνιώδες ερώτημα, γραμμένο σε διάφορες γλώσσες: «Υπερβολικά αργά (για να σωθεί η Ευρώπη)?».

Ο Γιάννης Στουρνάρας και η ΜΚΟ του…

«Οι Γ. Στουρνάρας και Στ. Μάνος έχουν συστήσει ΜΚΟ από τον Νοέμβριο του 2011 προκειμένου να τους δοθούν τα ακίνητα του δημοσίου και να αναλάβουν να τα πουλήσουν. Η ΜΚΟ «Πρωτοβουλία ΚΑΠΠΑ (Κρατική Ακίνητη Περιουσία και Αξιοποίηση)» συνεστήθη τον Νοέμβριο του 2011 και συμμετείχαν και άλλοι φερέλπιδες εθνοσωτήρες (όπως ο Γ. Παναγιωτίδης), οι οποίοι εκπόνησαν το «σχέδιο Αρχιμήδης». Το σχέδιο για πώληση κρατικής περιουσίας (κινητής και ακίνητης) σε ευρωπαϊκό φορέα με δικαίωμα επαναγοράς, υπεβλήθη σε κρατικά όργανα και σε διεθνή δικηγορικά γραφεία συμβούλων επιχειρήσεων, όπως στη Roland Berger, που συνέταξε το σχέδιο «Εύρηκα», προκειμένου να βρεθούν κοινά στοιχεία στις δύο πρωτοβουλίες.» (από το left.gr)

Κλείνοντας, η επιλογή του Γιάννη Στουρνάρα, το γνωστό τρικ περί των “υπερπολιτικών” προσώπων, δεν μπορεί να συγκαλύψει τη βάναυση ταξικότητα και τον κυνικό χαρακτήρα της επιλογής. Ποια επαναδιαπραγμάτευση μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση με κεντρικό πρόσωπο τον τραπεζίτη, κ. Στουρνάρα; Και καλά, Σαμαράς και Βενιζέλος δεν κρύβονται. Αυτή την εντολή για λύση, όμως, έδωσαν οι πολίτες στον Φ. Κουβέλη;

Ο Έλληνας, η μνήμη… «Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση»….

«Να ο Έλληνας πάντα πικραμένος με γλυκιά μορφή

καμωμένος για τα βάσανα πώς τραγουδά και δένεται

στη μνήμη που έχει πάντα συννεφιά…»

(Ν. Καρούζος, Τα ποιήματα, Α’)

 

«Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί,

ο ουρανός είναι λίγος, θάλασσα πια δεν υπάρχει,

ό, τι σκοτώνουν τη μέρα τ’ αδειάζουν με κάρα πίσω απ’

τη ράχη». (Γ. Σεφέρης, Μνήμη, Α’)

 

«… Τα θεμέλιά μου στα βουνά

και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους

και πάνω τους η μνήμη καίει

άκαυτη βάτος.

Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο και σε λένε Άθω…»

 (Ο Ελύτης, Άξιον εστί)

 

[Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση]

«… Και των αρχαίων Κυβερνητών τα έργα πληρώνοντας η Χτίσις θα φρί-

ξει. Ταραχή θα πέσει στον Άδη, και το σανίδωμα θα υποχωρήσει από

την πίεση τη μεγάλη του ήλιου. Αλλά πριν, ιδού, θα στενάξουν οι

νέοι, και το αίμα τους αναίτια θα γεράσει. Κουρεμένοι κατάδικοι θα

χτυπήσουν την καραβάνα τους πάνω στα κάγκελα. Και θα αδειάσουν

όλα τα εργοστάσια, και μετά πάλι με την επίταξη θα γεμίσουν, για να

βγάλουνε όνειρα συντηρημένα σε κουτιά μυριάδες, και χιλιάδων λο-

γιών εμφιαλωμένη φύση. Και θα ‘ρθουνε χρόνια χλωμά και αδύναμα

μέσα στη γάζα. Και θα ‘χει ο καθένας τα λίγα γραμμάρια της ευτυχίας.

Και θα ‘ναι τα πράγματα μέσα του κιόλας ωραία ερείπια. Τότε, μην

έχοντας άλλη εξορία, που να θρηνήσει ο Ποιητής, την υγεία της κα-

ταιγίδας από τ’ ανοιχτά στήθη του αδειάζοντας, θα γυρίσει για να στα-

θεί στα ωραία μέσα ερείπια. Και τον πρώτο λόγο του ο στερνός των

ανθρώπων θα πει, ν’ αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν

αχτίδα του ήλιου θα βγει. Και πάλι θα λατρέψει τη γυναίκα και θα την

πλαγιάσει πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα λάβουνε τα

όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!»

(Ο. Ελύτης, Άξιον εστί)

 

«Κράτα καλά τη βάρδια σου… Η ζωή είναι κερδισμένη θυσία.»

(Βύρων Λεοντάρης, Γενική αίσθηση)

Γιώργος Βερνίκος, «κότερα»… Ο υφυπουργός με offshore εταιρίες σε φορολογικό παράδεισο!…

 

Απόσπασμα από τη σχετική υπουργική απόφαση.

Αυτοί θα μας κυβερνήσουν!!!!….

Υπέβαλε την παραίτησή του ο νέος υφυπουργός Ναυτιλίας, Γιώργος Βερνίκος, μετά την καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ….

Θυμίζοντας το «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» του Γ. Βουλγαράκη, ο νέος υφυπ. Ναυτιλίας με offshore σε φορολογικό παράδεισο! Τεράστια πρόκληση προς τον ελληνικό λαό που τον αναγκάζουν σε θυσίες και φοροεπιδρομή που οδηγούν στην εξαθλίωση

Συνήθως τους χαρακτηρίζουμε «ανθρώπους της αγοράς» και αυτός ο προσδιορισμός «της αγοράς» χαιρετίζεται ως θετικός, σε αντιδιαστολή μάλιστα με αυτούς «του Δημοσίου» που ταυτίζονται με το απόλυτο κακό. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο κ. Γ. Βερνίκος που ανέλαβε υφυπουργός, μετά από πρόταση του φίλου του, Βαγγέλη Βενιζέλου, παρότι ως επιχειρηματίας είχε τιμωρηθεί με πρόστιμο (διαβάστε εδώ) από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.

Ο κ. Βερνίκος, ο άνθρωπος στον οποίο ανατέθηκε το υφυπουργείο Ναυτιλίας, δηλαδή η διεπαφή με τους εφοπλιστές, είναι και ο ίδιος εφοπλιστής και άνθρωπος της αγοράς. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι το αντιστασιακό του παρελθόν αποτελεί εγγύηση ή έστω μία έξωθεν καλή μαρτυρία ότι ως υπουργός θα είναι με το στρατόπεδο του δημοσίου συμφέροντος και όχι με την λαθρόβια επιχειρηματική τάξη που επιδεικτικά φοροδιαφεύγει ή εξίσου επιδεικτικά φοροαποφεύγει όπως συμβαίνει με τους εφοπλιστές. Δυστυχώς δεν φαίνεται να είναι αυτή η περίπτωση. Ο κ. Βερνίκος είναι τυπική περίπτωση «άνθρωπου της αγοράς» και της αγοραίας πολιτικής, εκεί που «το νόμιμο είναι και ηθικό» όπως με ενάργεια το είχε θέσει και ο κ. Βουλγαράκης.

Την ίδια στιγμή που ο ελληνικός λαός ερχόταν αντιμέτωπος με τα διλλήματα της διάλυσης του κοινωνικού ιστού ή της χρεωκοπίας (που κατόπιν έγινε χάος, επειδή δεν φόβιζε κανένα) κάποιοι επέκτειναν με τις ευλογίες του αντικειμενικού και ορθολογικού κράτους τον επιχειρηματικό τους κύκλο, εκεί που θα πλήρωναν λιγότερα, στις offshore εταιρίες. Για καλή τύχη του Γ. Βερνίκου στην χώρα μας δεν χρειάζεται να είναι κανείς παράνομος για να κερδίσει περισσότερα, αφού συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις, έχουν δέσει την τύχη τους με τέτοιου είδους διευκολύνσεις, την ώρα που έκοβαν το ρεύμα από οικογένειες που χρώσταγαν πενταροδεκάρες.

Ο κ. Βερνίκος, όπως και κάθε Έλλην εφοπλιστής που σέβεται τον εαυτό του, το πορτοφόλι του το έχει σε offshore στον φορολογικό παράδεισο των Νήσων Μάρσαλ…

*Ολόκληρη η υπουργική απόφαση για την έγκριση της offshore του Γιώργου Βερνίκου σε pdf εδώ.

(από το left.gr)

Ο νέος υφυπουργός στη θέση του Βερνίκου, είναι ο Πίου!
(από το left.gr)

Μόνο ένα πρόσωπο μπορεί να αναλάβει το ρόλο του υφυπουργού Ναυτιλίας.

Ένα μόνο πρόσωπο άσπιλο και αμόλυντο βρέθηκε από τον ίδιο τον Γιώργο Βερνίκο. Ένα πρόσωπο που καμιά σχέση δεν έχει με ύποπτες offshore και άλλα τινά… Ο Πίου!

 

 

Όταν οι Έλληνες απέπεμψαν τους Ρωμαίους «τροϊκανούς»…. Τους σημερινούς τροϊκανούς ποιος θα τους αποπέμψει?….

Αναβλήθηκε μεν, όπως ανακοινώθηκε, η επίσκεψη των τροϊκανών στην Ελλάδα για έλεγχο, αλλά σε καμιά δεκαριά μέρες θα είναι και πάλι εδώ ο Τόμσεν και τ’ άλλα δευτεροκλασάτα στελέχη – πραιτωριανοί για να ελέγξουν το προτεκτοράτο τους…. Για να επιβάλουν στους υποτελείς τους την εφαρμογή των μέτρων που οδηγούν το λαό στη φτώχεια και στην εξαθλίωση και τη χώρα στην καταστροφή…

Διαβάζοντας αυτές τις μέρες αρχαία ιστορία της Ελλάδας μ’ έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ένα ιστορικό γεγονός που συνέβη λίγο πριν οι Ρωμαίοι κατακτήσουν (146 π.Χ.) την Ελλάδα.

Στα χρόνια πριν την ολοκληρωτική κατάκτηση της Ελλάδας, οι Ρωμαίοι, έχοντας ξεμπερδέψει με τους Καρχηδονιακούς πολέμους, είχαν βάλει στο στόχαστρο την Ελλάδα παρεμβαίνοντας ωμά, με τη συνεργασία των συντηρητικών φιλορωμαίων Ελλήνων της εποχής.

Κείνη την ιστορική περίοδο η Ελλάδα είχε από χρόνια «πάρει τα κάτω της» και οι Έλληνες για ν’ αντιμετωπίσουν του μεγάλους κινδύνους είχαν συμπτύξει το Κοινόν των Αχαιών (Αχαϊκή Συμπολιτεία)…

Ας δούμε λοιπόν το ιστορικό επεισόδιο που μ’ εντυπωσίασε, και αφορά την εκδίωξη των Ρωμαίων απεσταλμένων, οι οποίοι στάλθηκαν από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο στην Κόρινθο  για να συμμετάσχουν στο συνέδριο που συγκάλεσε η Αχαϊκή Συμπολιτεία, μετά από συμφωνία με τους Έλληνες συντηρητικούς της εποχής, σαν εγγυητές και σωτήρες της παρακμάζουσας εκείνη την εποχή Ελλάδας.

Πρωταγωνιστής του επεισοδίου της εκδίωξης των Ρωμαίων απεσταλμένων ήταν ο αρχηγός της Αχαϊκής Συμπολιτείας, ο  στρατηγός Κριτόλαος.

Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα από τη «Μεγάλη Ιστορία της Ελλάδας, Ρωμαιοκρατία», του Γιάννη Κορδάτου:

Το 147 π.Χ. «… οι δημοκρατικοί μπροστά στον κίνδυνο, όσο ήταν καιρός ακόμα κάλεσαν λαϊκό συναγερμό και είπανε πως η Ρώμη μ’ αυτά που ζητάει, θέλει να μας σκλαβώσει. Αντίθετα οι ολιγαρχικοί συμφωνούσαν μ’ όσα ζητούσαν οι απεσταλμένοι της Ρώμης. Ο λαός ξεσηκώθηκε… Το 147 π. Χ. ένας από τους αρχηγούς των δημοκρατικών, ο Κριτόλαος, κατάφερε και βγήκε στρατηγός του Κοινού των Αχαιών. …

Ο Κριτόλαος μια που έβλεπε πως έπρεπε να γίνει πόλεμος ενάντια στους Ρωμαίους, αποφάσισε να προετοιμάσει το λαό και ψυχολογικά. Γι αυτό το χειμώνα του 147/146, γύρισε όλες τις πόλεις της Αχαϊκής Συμπολιτείας και προπαγάνδισε το λαϊκό ξεσηκωμό ενάντια στους Ρωμαίους και στους ντόπιους ολιγαρχικούς. Μάλιστα έβγαλε διάταγμα που έλεγε πως κανένας χρεωφειλέτης δεν επιτρέπονταν να τιμωρηθεί, αν δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη του. Φαίνεται πως κηρύχτηκε γενικό χρεωστάσιο κι ακόμα ρίχτηκε το σύνθημα του “αναδασμού της γης” και της “κατάργησης των φόρων”…

Ο Κριτόλαος λοιπόν ήταν αισιόδοξος μια που από παντού έπαιρνε καλές ειδήσεις. Το Μάη μήνα του 146 π. Χ. ορίστηκε νέα συνδιάσκεψη στην Κόρινθο, όπου πήραν μέρος οι νέοι απεσταλμένοι της Ρώμης που αρχηγό τους είχανε τον Γνάιο Παπίριο. Οι Ρωμαίοι απαίτησαν τα ίδια που είχαν απαιτήσει και σε προηγούμενη συνδιάσκεψη στο Άργος. Οι Αχαιοι έπρεπε να ζητήσουν συγγνώμη για την προσβολή που κάνανε την άλλη φορά στους απεσταλμένους της Ρώμης και κατά τα άλλα έπρεπε να μείνει το ίδιο καθεστώς, δηλαδή η ρωμαϊκή Σύγκλητος να έχει το βέτο στις διαφορές και στις διενέξεις που δημιουργούνταν στο Κοινό των Αχαιών. Οι ολιγαρχικοί φυσικά ήταν σύμφωνοι και έλεγαν πάντα ναι σε κάθε τέτοια πρόταση και εισήγηση των απεσταλμένων της Ρώμης.

Στη συνδιάσκεψη στην Κόρινθο πήραν μέρος πάρα πολλοί εκπρόσωποι του λαού. Για πρώτη φορά, γράφει ο ιστορικός Πολύβιος, συγκεντρώθηκαν τόσοι πολλοί χειροτέχνες και άνθρωποι του λαού που η γνώμη τους βάραινε πολύ.

Γι αυτό οι ομιλητές σηκώθηκαν και είπαν πως αυτά που ζητάνε οι απεσταλμένοι της Ρώμης  σημαίνουν σκλάβωμα των Αχαιών, μα δε θα τους περάσει. Οι Ρωμαίοι, τόνισαν μερικοί, καλά θα κάνουν να μην ανακατεύονται στα εσωτερικά μας.

Στις διαμαρτυρίες των Ρωμαίων έγινε μεγάλη φασαρία και οι Ρωμαίοι απεσταλμένοι εκδιώχτηκαν από τη συνδιάσκεψη.

Ο Κριτόλαος δε που πήρε πρώτος το λόγο είπε πως οι Ρωμαίοι είναι εχθροί των Αχαιών, δυνάστες και γδύστες της Ελλάδας: “Δεν έχουμε, είπε, ανάγκη από δυνάστες. Αν κηρύξουμε τον πόλεμο ενάντια στους Ρωμαίους θα βρούμε πολλούς συμμάχους και υποστηρικτές. Γιατί αν δείξουμε πως είμαστε άντρες, πολλοί θα μας  βοηθήσουν, αν όμως δείξουμε πως είμαστε γυναίκες τότε θα βρούμε πολλά αφεντικά…”».

Υπάρχουν και σήμερα Κριτόλαοι στην Ελλάδα; Υπάρχουν… Μα μην ψάξετε να τους βρείτε στα κόμματα του μνημονίου και στην κυβέρνηση Σαμαρά που μας προέκυψε…

Εντελώς διαφορετικές, βέβαια, οι τοτινές ιστορικές συνθήκες σε σχέση με το σήμερα, αλλά εύλογες οι συσχετίσεις… Ο καθείς καταλαβαίνει, δε χρειάζεται να προσθέσω περισσότερα…. «Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία κι όχι σαν φάρσα», που είπε και ο Σλαβόι Ζίζεκ…

Τι «δώρο» πήρε ο Κουβέλης για να «πουλήσει» την Αριστερά και να συμμετάσχει στην κυβέρνηση Σαμαρά?

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον πρόεδρο, στον κυρ Φώτη τον Κουβέλη, και στα στελέχη της ΝεοΔημοκρατικής Αριστεράς:

«Αχ, είναι να μην μπλέξεις με παλάντζα.

Μην πεις που ένα σου μέρος μοναχά θα εξαργυρώσεις

οι ζυγαριές έχουν σκληρά και ύπουλα γάντζα,

όσοι μπλεχτήκαν, όλα τα ‘χουν δώσει…

 

Άνθρωποι, ελπίδες, όρκοι, πεποιθήσεις,

άνθρωποι τόσο σίγουροι για την ψυχή τους

-Έρχονται τώρα οι τελευταίες ειδήσεις:

πουλήθηκαν, καθένας στην τιμή του.

(Βύρων Λεοντάρης, Ψυχοστασία)

 Μοιάζει απίστευτο, μα πρόκειται για τραγική και συνάμα εξοργιστική πραγματικότητα. Πρώην σύντροφοι, με τους οποίους συμπορευτήκαμε στην Αριστερά για δεκαετίες, κάθονται πια στο ίδιο (κυβερνητικό) τραπέζι με τα λαμόγια της Ζήμενς, του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών Αγώνων, των εξοπλισμών, του Βατοπεδίου, των δομημένων ομολόγων!…

Δέχτηκαν να γίνουν συνεταιράκια με δυο κόμματα ως το μεδούλι τους διαπλεκόμενα και διεφθαρμένα δίνοντάς τους το «αριστερό άλλοθι» που τόσο τους ήταν απαραίτητο για να κουκουλώσουν την πολιτική τους βρόμα κι αθλιότητα.

Κι όπως διαβάζω σε σημερινό άρθρο στην ΑΥΓΗ: «Το καλοκαίρι του 2010, όταν η πλειοψηφία της Ανανεωτικής Πτέρυγας αποχώρησε από τον ΣΥΝ, κάποιοι εκφράσαμε τη λύπη μας επειδή έφευγαν παλιοί μας σύντροφοι, επειδή μίκραινε ο χώρος, επειδή η ενότητα της Αριστεράς αδυνάτιζε. Στον αντίποδα, ο Θοδωρής Κ. σχολίασε την αποχώρηση με ένα λιτό mail: «Στα τσακίδια!». Τελικά, είχε δίκιο ο Θοδωρής.»

Μέχρι λίγες μέρες πριν κόμπιαζες και δύσκολα σου έβγαινε, τώρα σου ‘ρχεται αυθόρμητα και το φωνάζεις: «Καρατζαφέρηδες της Αριστεράς!».

Πολλά χρόνια τώρα, ο κυρ Φώτης ο Κουβέλης, με ιδιαίτερη σπουδή «οικοδομεί» το προφίλ του σοβαρού, του υπεύθυνου, του έντιμου πολιτικού της Αριστεράς. Μ’ ένα λόγο πάντα στρογγυλεμένο κι αμφίσημο με κυρίαρχα τα «μεν, δεν, αλλά, ίσως, όχι, ναι».

Για δεκαετίες τον «φορτώθηκε» η ανανεωτική και ριζοσπαστική Αριστερά, από το ΚΚΕεσωτ., στο ΣΥν και στο ΣΥΡΙΖΑ, τιμώντας τον επανειλημμένα εκλέγοντάς τον βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Πριν δυο χρόνια περίπου δεν άντεχε να βλέπει τον 35χρονο Τσίπρα αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, πήρε την «παρέα» του κι αποχώρησε δημιουργώντας τη Δημοκρατική Αριστερά, την οποία την κατάντησε ΝεοΔημοκρατική Αριστερά!

Ο κυρ Φώτης ο Κουβέλης «φιλοτεχνώντας» έντεχνα, για δεκαετίες, το πολιτικό ίματζ της «ήρεμης Αριστεράς» είχε βάλει, σαν έτοιμος από καιρό, πολύ υψηλούς στόχους για την πολιτική του καριέρα, όχι να γίνει κάνας υπουργίσκος της σειράς, αλλά, αν οι συγκυρίες το ευνοούσαν, να «χτυπήσει» τη θέση του πρωθυπουργού ή του προέδρου της Δημοκρατίας.

Θα μπορούσε ίσως να γίνει πρωθυπουργός μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, όταν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ είχαν απόλυτη ανάγκη τις ψήφους της ΔΗΜΑΡ για να σχηματίσουν κυβέρνηση, καθώς τα δικά τους «κουκιά» δεν τους έβγαιναν.

Δεν ενέδωσε τότε ο κυρ Φώτης, σκοντάφτοντας ίσως στο μεγάλο πόθο του Σαμαρά να γίνει αυτός πρωθυπουργός, κι έτσι πήγαμε στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.

Τώρα ο κυρ Φώτης ενέδωσε, δίνοντας το πολυπόθητο «αριστερό άλλοθι» στους δυο σάπιους της πολιτικής…

Γιατί ενέδωσε τώρα, ποιο το αντίτιμο για την πολιτική εξυπηρέτησε που τους προσέφερε; Μα η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας!

Υπήρχε ένα τελευταίο «προβληματάκι» για τον κυρ Κουβέλη να καταφέρει να καταλάβει τη θέση του πρώτου πολίτη της χώρας. Έπρεπε να γίνει αποδεκτός κι από τη βαθιά Δεξιά. Τώρα, με τη συναίνεσή του στην κυβέρνηση Σαμαρά το έλυσε κι αυτό το πρόβλημα ο κυρ Φώτης…. «Νομιμοποιήθηκε» στα μάτια του κάθε καραδεξιού! Τα «αργύριά» του τα εισέπραξε… Μην αμφιβάλετε καθόλου, αν μακροημερεύσει η κυβέρνηση Σαμαρά, ο επόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είναι ο κυρ Φώτης ο Κουβέλης!

 

 

 

Με τη συμμετοχή της ΔΗΜ.ΑΡ. στην κυβέρνηση Σαμαρά αποδυναμώνεται ακόμα περισσότερο η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς – Ο νέος λογότυπος: Δ.ΕΙΜ.ΑΡ.= ΔΗΘΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ…

Η μνημονιακή δυάδα έγινε…τριάδα!

Μετά τη συμμετοχή της ΔΗΜ.ΑΡ. στην κυβέρνηση Σαμαρά είναι πια καθαρό ότι το κόμμα του Κουβέλη συντηρητικοποιείται και στρέφεται προς το κέντρο, παίρνοντας οριστικό «διαζύγιο» με τις παραδόσεις της Αριστεράς. Μια στρατηγική απόφαση (συνεργασία με τη Ν.Δ. του Σαμαρά, του Βορίδη και του Γεωργιάδη!) την οποία όμως δύσκολα θα δεχθεί ο κόσμος που την ακολούθησε μετά τη διάσπαση από τον ΣΥΝ. Γιατί δεν μπορεί να δοθεί αξιόπιστη απάντηση στο πώς συνδυάζεται η προεκλογική δέσμευση για συγκρότηση προοδευτικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή σε κυβέρνηση υπό τον Αντ. Σαμαρά.

Αλλά το μεγαλύτερο κακό, κατά τη γνώμη μου, είναι το ό, τι μ’ αυτή της την επιλογή η ΔΗΜ.ΑΡ. αποδυναμώνει ακόμα περισσότερο την πρόταση διακυβέρνησης της χώρας από την Αριστερά. Από δω και πέρα ο Αλέξης Τσίπρας δε θα μπορεί πλέον ν’ απευθύνει με την ίδια ευκολία κι αξιοπιστία την πρόταση συνεργασίας των αριστερών δυνάμεων, καθώς μετά την πάγια εμμονική άρνηση του ΚΚΕ προστίθεται τώρα και το «διαζύγιο» με την Αριστερά της ΔΗΜ.ΑΡ.

Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ μη έχοντας πλέον αριστερούς συνεργάτες θα δυσκολεύεται πολύ να δώσει αξιόπιστη απάντηση στο ερώτημα που θα του τίθεται: «με ποιους θα συγκυβερνήσει;».  Έτσι, μετά τη μετάλλαξη του Κουβέλη σε «Καρατζαφέρη της Αριστεράς»,  η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβερνητική συνεργασία των αριστερών δυνάμεων, αν δεν υπάρξουν στο μέλλον άλλοι αριστεροί εταίροι, θα πέφτει στο κενό και ουσιαστικά η πρότασή του για κυβέρνηση Αριστεράς θα είναι πρόταση για αυτοδυναμία! Δύσκολα πράγματα…

Απορίας άξιο…

Ενώ οι δεύτερες κάλπες που στήθηκαν ενίσχυσαν τη ΝΔ και μαζί με τον παλιό μνημονιακό της συνέταιρο, το ΠΑΣΟΚ, μπορούσαν να συγκροτήσουν άνετα κυβέρνηση, είναι απορίας άξιο γιατί σπεύδει και η ΔΗΜΑΡ να συμμετάσχει σε αυτό το συντηρητικό κυβερνητικό σχήμα. (Όπως προκύπτει, όμως, και από την παραπάνω φωτογραφία, ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει ή τα «γυρίζει».)

Αν και ο Φώτης Κουβέλης τόνιζε προεκλογικά (δείτε το βίντεο εδώ) ότι δεν θα συμμετάσχει σε ένα τέτοιο κυβερνητικό σχήμα και δεν θα αποτελέσει το αριστερό άλλοθι των μνημονιακών δυνάμεων, ωστόσο λίγες ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης δήλωσε προθυμία να βάλει τη ΔΗΜΑΡ στη μνημονιακή κυβέρνηση μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Δείτε τι έγραφε ο κυρ Φώτης στις 3 Μαΐου!

Τα εύλογα ερωτήματα

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν από αυτή την επιλογή είναι πολλά. Εύλογα μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί γιατί δεν έκανε αυτή την επιλογή μετά την 6η Μάη. Και γιατί άφησε να πάμε σε επαναληπτικές εκλογές που έβγαλαν ενισχυμένη τη ΝΔ. Με ασθενέστερο τότε τον Σαμαρά θα μπορούσε ίσως να επικαλεστεί ο Φώτης Κουβέλης ότι θα είχε πιο ισχυρό λόγο σε ένα κυβερνητικό σχήμα.

Και τώρα η ΔΗΜΑΡ, που καταψήφισε το μνημόνιο και προεκλογικά δεσμεύτηκε ότι δεν θα μπει σε κυβέρνηση υπό τον Σαμαρά, συνεργάζεται με τις δύο μνημονιακές δυνάμεις, αν και οι ψήφοι της ΔΗΜΑΡ δεν είναι αναγκαίες, αφού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ συγκέντρωσαν από τις πρόσφατες εκλογές 162 έδρες.

ΔΗΜΑΡ-ΠΑΣΟΚ ο τρίτος πόλος

Η πιθανότερη εξήγηση για την ασυνέπεια της ΔΗΜΑΡ είναι η επιθυμία του Φώτη Κουβέλη και άλλων στελεχών να ανασυγκροτήσουν τον κεντρώο χώρο και να συγκροτήσουν μαζί με το ΠΑΣΟΚ τον περιβόητο τρίτο πόλο. Αυτή η επιλογή για τη δημιουργία νέου κόμματος με τη συμμετοχή του (εναπομείναντος) ΠΑΣΟΚ έσπρωξε τη ΔΗΜΑΡ στη συμμετοχή σε κυβέρνηση που θα υπηρετεί την τρόικα και τα μνημόνια, τους δανειστές και τις τράπεζες.

Θα ήταν, άλλωστε, αδύνατη η συγκρότηση αυτού του κόμματος με το ΠΑΣΟΚ εντός και τη ΔΗΜΑΡ εκτός κυβέρνησης.

Διαφωνίες στο εσωτερικό της ΔΗΜΑΡ

Το 30% των μελών της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ δεν ενέκρινε την πρόταση του προέδρου Φώτη Κουβέλη για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση συνεργασίας σε συνεδρίαση του οργάνου που ολοκληρώθηκε μετά τη 1.30 τα μεσάνυχτα την Τρίτη.

Φυσικά αναμένονται εξελίξεις και κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι στο εξής η στάση των διαφωνούντων.

(αποσπάσματα του παραπάνω κειμένου είναι από σχετικό κείμενο που δημοσιεύτηκε χθες στο Left.gr, όπως και τα νέα «λογότυπα» της ΔΗΜΑΡ)

Ο νέος λογότυπος:

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το εκλογικό «χάσμα των γενεών» – Επιστολή 19χρονου στο Γιάννη Πρετεντέρη…

Εντυπωσιακή είναι η «ηλικία της ψήφου», πώς ψήφισε δηλαδή το εκλογικό σώμα, ανάλογα με την ηλικία του. Η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στους νέους και στις παραγωγικές ηλικίες, δηλαδή στους ψηφοφόρους από 18 έως 54 χρόνων, είναι εντυπωσιακά υψηλή: 33% στους 18-34 χρόνων και 34% στους 35-54 χρόνων. Εδώ, ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται πρώτος και με διαφορά. Αντίθετα, η Ν.Δ. αντλεί τη δύναμή της από τις μεγαλύτερες ηλικίες, άνω των 55 χρόνων, όπου έρχεται πρώτη, με 39%.

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Η κρίση και τα μνημόνια έπληξαν τις παραγωγικές ηλικίες, που στράφηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, ο βομβαρδισμός της κινδυνολογίας και της καταστροφολογίας φόβισαν τις μεγαλύτερες ηλικίες, άνω των 55 χρόνων, οι οποίες όπως φαίνεται υπέκυψαν στην εκστρατεία φόβου και τους εκβιασμούς και στράφηκαν στη Ν.Δ.

Είναι οι γνωστοί «νοικοκυραίοι», φοβικοί μικροαστοί «καναπεδάκηδες»… Τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, κι αυτοί ψηφίζουν τους δυνάστες τους!

Το «χάσμα των γενεών» είναι και εκλογικό!…

Όμως το μέλλον ανήκει στους νέους, κι αυτοί θα το διαχειριστούν…

ΟΡΘΩΘΕΙΤΕ!

Νέοι

νέες

έφηβοι

εφηβικοί,

                ΟΡΘΩΘΕΙΤΕ!

Με τη δρόσο της αυγής εγείρεται το ρόδο.

Νέος που δεν ορθώνεται

κυρτώνεται

νεκρώνεται.

Κ’ είναι του νέου το εγερτήριο

οργή

και κραυγή

και κατακραυγή

όταν ο άνθρωπος λυμαίνεται τον άνθρωπο.

Έργο, νέοι, των νέων τα βήματα

σαν κροτούν στο πεζοδρόμιο που υπνώττει

του όρθρου σημαίνοντας το εγερτήριο:

-Άνθρωποι, για τα Δίκαια του Ανθρώπου,

                                                ΟΡΘΩΘΕΙΤΕ!…

                (ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΧΕΡΑΣ)

 

-Η επιστολή του 19χρονου στο Γιάννη Πρετεντέρη…

(η επιστολή στάλθηκε στην Αυγή και δημοσιεύτηκε χθες, 19/6)

Είναι η πρώτη φορά που γράφω επιστολή προς κάποια εφημερίδα και δεν ξέρω ακριβώς πώς ν” αρχίσω. Οι σκέψεις μου αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε σύγχυση, όχι τόσο από το εκλογικό αποτέλεσμα όσο για τη φοβία που με διακατέχει για την επόμενη μέρα, μιας και για το επόμενο διάστημα θα πορευθούμε με την ίδια ακριβώς λογική των ανθρώπων που έχουν φέρει την Ελλάδα ώς εδώ.

Η ώρα ήταν 7 και είχα βάλει την τηλεόραση για να δω τα exit polls. Την ώρα, λοιπόν, που έκανα το γνωστό zapping, έπεσα πάνω στο Mega, που εκείνη τη στιγμή είχε ένα διάγραμμα για την ψήφο των ηλικιακών ομάδων. Το 34% λοιπόν (ή κάτι παραπλήσιο) της ηλικίας 18-35 είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα πάντα με τα exit polls, και 20% Ν.Δ. Ο Κύριος Πρετεντέρης, λοιπόν, είχε τη δική άποψη πάνω σε αυτό το θέμα, ότι «οι νέοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που διατρέχει η χώρα». Δηλαδή ότι οι νέοι δεν έχουν συνείδηση της ψήφου τους.

Το αρχιντόπερμαν της ενημέρωσης.

Θέλω, λοιπόν, να απαντήσω στον Κύριο Πρετεντέρη (μιας και είμαι 19 χρόνων και ανήκω σε αυτή την ομάδα), όχι σε προσωπικό επίπεδο, αλλά εκπροσωπώντας ίσως ένα μεγάλο ποσοστό των νέων που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ.

Εγώ λοιπόν, Κύριε Πρετεντέρη, έχω πλήρη επίγνωση της ψήφου μου, όπως έχει και ο δικός σας γιος, κόρη, ανιψιός ή δεν ξέρω τι έχετε. Σε διαφορετικό πλαίσιο, βέβαια.

Εγώ έχω πλήρη επίγνωση της ψήφου μου γιατί δεν αντέχω να βλέπω τη γιαγιά μου να παίρνει 400-500 ευρώ τον μήνα. Δεν δέχομαι ο πατέρας μου, που έχει δουλέψει 40 χρόνια, να πάρει τη σύνταξη που αναλογεί στο 1/7 του μισθού των βουλευτών. Δεν αντέχω να βλέπω τους φίλους μου να μην έρχονται στην καφετέρια επειδή η οικογένειά τους δεν έχει 2 ευρώ να τους δώσει να πάρουν έστω μια Κόκα Κόλα. Δεν θέλω να μπω στα 22 μου στην εύρεση εργασίας και όταν, λέω όταν, καταφέρω να βρω μια δουλειά, να παίρνω 500 ευρώ τον μήνα και να καταπατώνται τα δικαιώματά μου. Δεν θέλω να βγω στη σύνταξη στα 75 μου. Δεν αντέχω να βλέπω αυτούς που έβαλαν την υπογραφή τους στην καταδίκη μου και την καταδίκη της πατρίδας μου να μου τάζουν πλήρη αναδιαπραγμάτευσή της.

Από την άλλη, ο ΔΙΚΟΣ σας γιος, ανιψιός ή ό,τι άλλο έχετε, είναι ΚΑΙ αυτός πλήρως συνειδητοποιημένος για την ψήφο του. Προφανώς αυτός δεν αντιμετωπίζει τα προβλήματα που έχουμε εμείς, δεν ξέρει ή δεν ΘΕΛΕΙ να ξέρει τα προβλήματα γύρω του, είναι βολεμένος στις βίλες του και στα λεφτά που πληρώνει ο καναλάρχης σας για τη γνωστή προπαγάνδα που κάνετε. Με τη διαφορά όμως ότι εσείς έχετε τα λεφτά να στείλετε τον γιο, ανιψιό και τα λοιπά κάπου έξω, αν έρθουν τα δύσκολα. Θα μπορέσετε να τον στείλετε σε κάποιο κολέγιο, θα μπορέσετε να τον βολέψετε κάπου. Εμείς δεν μπορούμε.

Θα ήθελα, οδεύοντας προς το τέλος, να μιλήσω για το ποσοστό που εκπροσωπώ εγώ, αυτό του 30%. Είμαστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι, Κύριε Πρετεντέρη, δεν μασάμε πια με την κινδυνολογία, τον εκφοβισμό και τη λασπoλογία σας. Κλείνουμε την τηλεόραση και κατεβαίνουμε στους αγώνες. Αυτό το 30% είναι μόνο η αρχή τού τι θα επακολουθήσει στη συνέχεια. Οι νέοι είμαστε εδώ, δηλώνουμε «παρών» και δεν ανεχόμαστε κανενός είδους αμφισβήτηση της κριτικής μας σκέψης.

Ευχαριστώ

ΥΓ.: Θέλω να τονίσω ότι δεν ανήκω σε κάποια πολιτική παράταξη, δεν υποκινούμαι από κάποιο κίνητρο. Απλώς είναι μια επιστολή αγανάκτησης, μιας και δεν ήξερα πού αλλού να απευθυνθώ.

Θοδωρής Σπανός

Η «πολιτική αλητεία» του Βαγγέλη Βενιζέλου κατά του ΣΥΡΙΖΑ…

«…Πιστεύω λοιπόν πως ένας αχρείος / που τυχαίνει να διαθέτει το χάρισμα της ευγλωττίας/ πρέπει τη βαρύτατη ποινή να πληρώνει./ Με την αλαζονεία της γλώσσας του/ Ότι τάχα το άδικο μπορεί να σκεπάζει επιτήδεια/ τολμά κάθε μορφή πανουργίας…» (Ευριπίδης, 480-406 π.Χ.)

 Βαγγέλης Βενιζέλος: αυτή η προσωποποίηση της αλαζονείας, αυτός ο φανφαρόνος της πολιτικής με τη λουδοβίκεια συμπεριφορά, αυτός ο κομπορρήμονας με την ακατάσχετη φλυαρία, που απευθύνεται στο λαό κουνώντας του δάχτυλο ωσάν να απευθύνεται στους φοιτητές του, αυτός που έφτιαξε και υπέγραψε όλους τους νόμους συγκάλυψης της πολιτικής διαφθοράς και απαλλαγής των εμπλεκόμενων πολιτικών (θυμηθείτε το κείμενο του δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη, δημοσιοποιημένο πριν μερικούς μήνες, στο οποίο αναφέρονται  ένας ένας όλοι αυτοί οι νόμοι).

Το απεχθές του (πολιτικό) πρόσωπο, το ποιόν αυτού του ανθρώπου, φανερώθηκε σ’ όλο του μεγαλείο, στον eniko.gr του Νίκου Χατζηνικολάου, στην έκρηξή του κατά του πολίτη που τον  ρώτησε για το κουκούλωμα του σκανδάλου Seemens κι αυτός εκτός εαυτού, ωρυόμενος και χτυπώντας έξαλλος τα χέρια στο τραπέζι, αντί για απάντηση του επιτέθηκε ιταμά κι ανήθικα.

Τώρα ηγεμονεύοντας σ’ ένα διαλυμένο κόμμα, αυτός ο συνταγματολόγος, επιχειρεί να κολοβώσει τη δημοκρατία, να παραχαράξει το σύνταγμα, καταργώντας την αξιωματική αντιπολίτευση!

Αμέσως μετά την έκδοση του εκλογικού αποτελέσματος η πρεμούρα  του ήταν να προτείνει κυβέρνηση συνευθύνης με τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ! Εισέπραξε  όμως το «κράξιμο» απ’ όλους κι αμέσως «άλλαξε βιολί», πάντα στη βάση να εκθέσει το ΣΥΡΙΖΑ, προτείνοντας «εθνική διαπραγματευτική ομάδα!»…

Ορίστε η ακριβής δήλωσή του: «Το κρισιμότερο ζήτημα δεν είναι η σύνθεση της κυβέρνησης, αλλά η εθνική διαπραγματευτική ομάδα. Η άρνηση συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να εμποδίζει τη συμμετοχή του στην εθνική διαπραγματευτική ομάδα!».

Δε θέλω να γράψω εγώ κάτι περισσότερο για το Νεολουδοβίκο της σύγχρονης πολιτικής και την «πολιτική αλητεία» του, παραπέμπω απλά στο παρακάτω απόσπασμα από το άρθρο του Ν. Ξυδάκη, στη χθεσινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

«…Τα δύο κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, διεκπεραίωσαν από κοινού το Δεύτερο Μνημόνιο, ενώ το ΠΑΣΟΚ μόνο του διαπραγματεύτηκε και τα δύο Μνημόνια. Η λαϊκή εντολή άρα είναι σαφής: τα κόμματα αυτά καλούνται να συνεχίσουν το έργο τους, σύμφωνα με όσα έχουν πράξει, αλλά και σύμφωνα με όσα έχουν υποσχεθεί. Στις υποσχέσεις περιλαμβάνεται η χαλάρωση των μνημονιακών όρων, προς άμεση ανακούφιση της ταλαιπωρημένης κοινωνίας και προς ενίσχυση της καταρρέουσας οικονομίας.

Κατόπιν τούτων, η παρελκυστική τακτική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ μόνο επώδυνη κατάπληξη και οργή μπορεί να γεννήσει στον οποιονδήποτε πολίτη, ανεξαρτήτως του τι ψήφισε. Το ΠΑΣΟΚ, αυτοδυνάμως και αυτοβούλως, οδήγησε τη χώρα στη σκολιά οδό των Μνημονίων, στη μόνη εναλλακτική οδό, καθώς υποστήριζε. Με ποιο ηθικό δικαίωμα αρνείται να συνεχίσει τη δική του πολιτική, αρνείται να αναλάβει τις ιστορικές του ευθύνες; Η Νέα Δημοκρατία, τουλάχιστον, μέσα από παλινωδίες και σύγχυση, αναλαμβάνει την ευθύνη που της αναλογεί, παρότι κι αυτή δοκιμάζεται επικίνδυνα έως θραύσεως από φυγόκεντρες δυνάμεις στο εσωτερικό της.

Δυστυχώς το ΠΑΣΟΚ συμπεριφέρεται ακόμη και τούτη την κρίσιμη ώρα ως ιδιοτελής νομέας της κρατικής εξουσίας, θέτοντας όρους σε αντιπάλους και εταίρους προκειμένου να προφυλαχθεί από το περαιτέρω πολιτικό κόστος. Η πολύχρονη έκθεσή του στην εξουσία φαίνεται το έχει διαβρώσει, έχει εξουδετερώσει κάθε άλλο αντανακλαστικό πλην του ενστίκτου επιβίωσης και του εξουσιοτροπισμού. Τώρα όμως τέτοια συμπεριφορά καταλήγει υβριστική».

Δείτε ποια εικόνα παρουσιάζει μετά τις εκλογές το κόμμα του ΒενιζελοΛουδοβίκειου ΠΑΣΟΚ:

«Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Μ.Χρυσοχοΐδης ζήτησε «να μπουν οι επιτυχημένοι στην κυβέρνηση», για να εισπράξει το ειρωνικό σχόλιο του Μίμη Ανδρουλάκη: «Είσαι εσύ πετυχημένος;» Ακολούθησε έκρηξη εκ μέρους του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Πληροφορίες αναφέρουν ότι στη διάρκεια του καυγά, εξφενδονίστηκε κι ένα i-pad… Σύμφωνα με πληροφορίες, δε, το ζήτημα της συμμετοχής ή όχι των Χρυσοχοΐδη και Λοβέρδου στην κυβέρνηση έφθασε μέχρι τους Financial Times, που είχαν σχετικό ρεπορτάζ χθες!» (από το in.gr).

Ή όπως γράφει και ο Νεόκοπος στα σημερινά Νέα: «Κύριε Διευθυντά, βαθιά ιδεολογική διαπάλη στο ΠΑΣΟΚ: Καρεκλοκένταυροι εναντίον καρεκλομάχων!».

 

Είδαν, έμαθαν, ποια είναι η Χρυσή Αυγή, κι όμως εκατοντάδες χιλιάδες την ξαναψήφισαν!…

«Τότε, για πρώτη φορά, συνειδητοποιήσαμε ότι η γλώσσα μας δεν έχει λέξεις για να εκφράσει αυτή την ύβρι, την εκμηδένιση του ανθρώπου. Σαν προικισμένοι με την ενορατική ικανότητα των προφητών είδαμε την πραγματικότητα: είμασταν στον πάτο…», γράφει  ο Πρίμο Λέβι, ένας απὸ τους επιζήσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης των ναζιστών του Χίτλερ και συγγραφέας, μεταξὺ άλλων, του συγκλονιστικού « Εὰν αυτὸ είναι ο άνθρωπος» (μτφρ. Χαρὰ Σαρλικιώτη, Εκδ. Άγρα).

Το παράγγελμα «Wstawać» που αναφέρει ο Πρίμο Λέβι στο προαναφερθέν βιβλίο του ήταν το παράγγελμα «εγέρθητι» στα πολωνικά, που άκουγαν κάθε πρωὶ οι έγκλειστοι του  Άουσβιτς. Το εφιαλτικὸ παράγγελμα σηματοδοτούσε για τους κρατουμένους την επιστροφὴ στον καθημερινό, ατέρμονο εφιάλτη της «ζωής» στο στρατόπεδο, το ξεκίνημα μιας ακόμα μέρας που όλοι ήξεραν ότι μπορεί νὰ ήταν η τελευταία τους, και τη διακοπὴ της μοναδικής ανάπαυλας- του ύπνου- μέσα στην κόλαση του εγκλεισμού. Λίγο μετὰ την απελευθέρωσή του ο Πρίμο Λέβι προέβλεψε, ότι το παράγγελμα θα ακουστεί ξανά, η κτηνωδία θα επιστρέψει.

Και το «Wstawać- εγέρθητι» ξανακούστηκε στην Ελλάδα του 2012, η κτηνωδία επέστρεψε….Την είδαμε στους δρόμους, στις οθόνες της τηλεόρασής μας, κι όμως 6,92% του εκλογικού σώματος, συνειδητά πια, ξαναψήφισε νεοναζιστές! 425.980 ψηφοφόροι δηλαδή ξαναψήφισαν Χρυσή Αυγή! Ξέρετε αυτό μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο που άκουγα όταν ήμουν μικρός: «Ένα τρισεκατομμύριο μύγες προτιμούν τα σκατά, κάτι ξέρουν!»… Ε λοιπόν κι όλοι αυτοί οι φασίστες ψηφοφόροι ήξεραν τι ψήφιζαν, και ψήφισαν τα «σκατά»!

«Το ποσοστό της Χρυσής Αυγής δεν με ξαφνιάζει» δηλώνει σε συνέντευξή στο τελευταίο φύλλο της απεργιακής Ελευθεροτυπίας ο τραγουδοποιός Αλκίνοος Ιωαννίδης, και συνεχίζει: «Ποτέ δεν πίστεψα πως οι ταγματασφαλίτες,οι γερμανοτσολιάδες, οι φασίστες, οι νεοναζί, οι στρατολάγνοι, οι ΕΟΚΑβηταζήδες, οι Χίτες και οι χουντικοί ήταν πολύ λιγότεροι σ΄ αυτόν το τόπο. Στεγάζονταν αλλού, ας πούμε στη ΝΔ ή στο ΠΑΣΟΚ. Οι Χρυσαυγίτες προετοιμάζονταν χρόνια. Τώρα που αγριεύει κι άλλο το πράμα ήρθε η ώρα τους να ακουστούν. Κι αυτό το φροντίζουν ανάμεσα σε άλλους διάφοροι δημοσιογράφοι που το παίζουν έκπληκτοι και αηδιασμένοι, ενώ ανεβάζοντας την τηλεθέαση και κατεβάζοντας το επίπεδο της ζωής μας, απροετοίμαστοι και αδιάβαστοι οι ίδιοι ,τους προσκαλούν στις εκπομπές τους».

Κι ο Παντελής Μπουκάλας έγραφε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ πριν λίγες μέρες:

«Δεν βγήκε τώρα το φίδι του φασισμού από το αυγό του. Και δεν άρχισε τώρα να δαγκώνει. Τα θύματά του ήταν ήδη πολλά, Ελληνες και ξένοι, σπασμένα πλευρά και κεφάλια ανοιγμένα από λοστάρια, και βέβαια από το κοντάρι της ελληνικής σημαίας, η οποία ατιμάζεται κατ’ εξακολούθηση, έτσι όπως χρησιμοποιείται σαν άλλοθι της φασιστικής βαναυσότητας. Αρκετά είναι και τα μέλη της συμμορίας (όπως πια την αποκαλεί ακόμα και ο κ. Καρατζαφέρης) που είτε φιλοξενήθηκαν ήδη σε φυλακές για ποινικά αδικήματα πατριωτικού περιεχομένου είτε εκκρεμούν δίκες εις βάρος τους, για ανάλογα ανδραγαθήματα. …

Όλα αυτά τα χρόνια, ωστόσο, της επώασης και των πρώτων εμφανίσεων (σε «αντιδιαδηλώσεις», σε γήπεδα, σε πογκρόμ εναντίον μεταναστών υπό το πρόσχημα της προστασίας των γερόντων), είτε κάναμε πως δεν βλέπαμε είτε υποβαθμίζαμε τα γεγονότα, με τη βολική εξήγηση των «μεμονωμένων περιστατικών» και των «τυχαίων συμβάντων». Αλλά η πραγματικότητα δεν παύει να υπάρχει επειδή κάποιοι αποστρέφουν το βλέμμα τους από αυτήν. Κι ας χώνει το κεφάλι της στην άμμο η στρουθοκάμηλος, η λεοπάρδαλη δεν σταματάει να τη φερμάρει. Για να μη μιλήσουμε για τις ύαινες.

Δεν δικαιούμαστε, λοιπόν, να παριστάνουμε τους έκπληκτους, τους εμβρόντητους, τους συννεφοπεσμένους. Τα σημάδια ήταν πολλά, αρκεί να ήθελε κανείς να τα διαβάσει. Η κατάρρευση της πολιτικής ώς τη σχεδόν πλήρη αναξιοπιστία και απαξία άφησε πίσω της, ανάμεσα στα συντρίμμια της ηθικής και της ευθύνης, ένα μεγάλο κενό. Και τρύπωσε εκεί ό,τι πιο σκοτεινό και επικίνδυνο: η επιθετική μισαλλοδοξία, ο νεοναζισμός, ο άνανδρος τραμπουκισμός εναντίον όσων έχουν άλλο χρώμα δέρματος ή άλλο χρώμα πολιτικού φρονήματος. Κοινωνικό είναι λοιπόν το ζήτημα, άρα πολιτική θα μπορούσε να είναι η θεραπεία του.

Ενα κομμάτι της κοινωνίας, ωθούμενο από γνήσια ή καλλιεργημένη ανασφάλεια, από αυθεντικά ρατσιστικά αισθήματα, από τυφλή διάθεση τιμωρίας του «κατεστημένου» ή από έναν «πατριωτισμό» που, για να κρατήσει καθαρό το αίμα της φυλής, δεν διστάζει να χύσει το αίμα των «ακαθάρτων», έστειλε τον κ. Μιχαλολιάκο στον Δήμο Αθηναίων, παρέα με τους μπράβους του. Κι ένα πολύ πιο μεγάλο κομμάτι έδωσε στους σκοτειναυγίτες υψηλό ποσοστό και στις δυο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Έτσι, εκτός από τα μαχαίρια, τις σιδερογροθιές και τα λοιπά αγχέμαχα που διέθεταν, οι χάλκινοι νεοναζιστές απέκτησαν και την ασπίδα του 7%. Πρόσθεσαν στον οπλισμό τους τον θώρακα που τους έδωσαν 425.980 ψηφοφόροι, τους οποίους από δω και στο εξής θα τους επικαλούνται σαν άλλοθι για κάθε αγριότητά τους. Ένα είναι βέβαιο: το επιχείρημα της άγνοιας δεν ισχύει πια. Για κανέναν.»

 

Ο πραγματικός νικητής των εκλογών…

Δείτε στη φωτογραφία ποιος είναι ο πραγματικός νικητής των εκλογών…..

Ο (διεθνής) ΧΑΜΟΟΟΟΣ!!!!

Τσίπρα γερά, υπεύθυνα και σοβαρά…. Δε θ’ αργήσει  ο καιρός!…

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 105 other followers