Διαταγή του σάπιου πολιτικού συστήματος και της μιντιοκρατίας: «Βαράτε το ΣΥΡΙΖΑ, ει δυνατόν ξεσκίστε τον, εξαφανίστε τον!» – Ο. Ελύτης, [Σελδζούκοι ροπαλοφόροι καραδοκούν/ Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν]…

Ένας εσμός από λαμόγια κάθε είδους, εκπρόσωποι του σάπιου πολιτικού συστήματος και της μιντιοκρατικής καμαρίλας του, διαπιστώνοντας μετά τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης Μαΐου ότι επέρχεται το τέλος της «βασιλείας» τους, στοχοποίησαν και αναγόρευσαν σα μοναδικό  εχθρό το ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Σε σκοτεινά δώματα, βυσσοδομώντας, συναποφάσισαν  κι εξέδωσαν διαταγή: «Βαράτε το ΣΥΡΙΖΑ, όπου τον βρείτε, ει δυνατόν ξεσκίστε τον, εξαφανίστε τον, αξιοποιώντας κάθε είδους όπλου, από τη διαστρέβλωση της αλήθειας και τη συκοφάντηση ως την γκαιμπελικής εμπνεύσεως προπαγάνδα».

Για να σώσουν τα «ξεπουλημένα τομάρια» τους, έριξαν στο ρινγκ της πολιτικής «λυτούς και δεμένους»: ένα συρφετό από οσφυοκάμπτες, δουλόφρονες, αργυρώνητους, ραβδούχους, σφογγοκωλάριους, παρακοιμώμενους, χαφιέδες, πραιτωριανούς, αργυράσπιδες (που είναι χειρότεροι από τους ριψάσπιδες), δειλούς, χυδαίους υπηρέτες χιλίων αφεντάδων με θράσος χιλίων γυμνόκωλων πιθήκων, επηρμένους αμόρφωτους, λειτουργικούς αναλφάβητους της ελπίδας, κασσάνδρες και προφήτες  της σίγουρης καταστροφής, αν μας κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ!

Είναι όλη αυτή η πινακοθήκη των τεράτων και των ηλιθίων που κόπτεται για τη σωτηρία της πατρίδας και στοχοποιεί το ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτός είναι που μας οδηγεί στην καταστροφή! Και είναι όλη αυτή η κουστωδία της υποταγής, η οποία με θρησκοφανατική προσήλωση τσιρίζει και γαβγίζει για τους κινδύνους που μας περιτριγυρίζουν αν δεν καθίσουμε να μας ανασκολοπήσουν προκειμένου να σωθούμε, ονομάζοντας με άψογη πολιτική ορθότητα, δηλαδή με πλήρη πολιτική ολιγοφρένεια, τους τοκογλύφους εταίρους, συμμάχους και σωτήρες μας…. Καρότο και μαστίγιο, θεσμικές φιλοφρονήσεις και αδυσώπητη δυσφήμιση, χαμόγελα εξουσίας και προβοκάτσιες, ύμνοι στη νομιμότητα και αποστασίες, οικουμενικά χάδια και συμμαχικό ξύλο. Σοφή στρατηγική -αυτές οι γριές πουτάνες, εγχώριες και ξένες, την ξέρουν καλά τη δουλειά με τα «ανήλικα» της Αριστεράς- ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή απομόνωση των επικίνδυνων. Να πιεστούν να «μαλακώσουν», να δεχτούν έναν «έντιμο συμβιβασμό», να πάνε ένα ταξιδάκι στη Βάρκιζα, να παραδώσουν δηλαδή τα όπλα- αν και η Ιστορία λένε ότι δεν επαναλαμβάνεται παρά ως φάρσα.

Πρόθυμοι χαλκείς, αριστεροί γραμματείς, προοδευτικοί Φαρισαίοι, επαγγελματίες φιλόδοξοι, ερασιτέχνες έξυπνοι, χρήσιμοι ηλίθιοι έχουν επιστρατευτεί, λες και κάποιο αόρατο κέντρο τούς κάλεσε στα όπλα. Κι έπιασαν δουλειά – εξ ου και η εγγύηση των καταθέσεων έγινε δήμευση, οι προτάσεις Τσίπρα θεϊκές εντολές, η ακύρωση του Μνημονίου έξοδος από το ευρώ με κατάληξη τη Βόρεια Κορέα, η έως πληκτική σεμνότητα των αριστερών υπεροψία και αλαζονεία. Και η ψήφος του λαού απαίτηση για κυβέρνηση με τους αυτουργούς του Μνημονίου. Και ο σεβασμός στις προεκλογικές δεσμεύσεις εξτρεμισμός.

Κι έτσι το «αριστερό δεκανίκι» τους, ο Κουβέλης, έγινε η υπεύθυνη αριστερά των ενηλίκων – όχι σαν αυτή των ανώριμων κι ανεύθυνων του ΣΥΡΙΖΑ.

Θα μπορούσαν, βέβαια, να επιλέξουν για κύριο εχθρό τους το ΚΚΕ, το οποίο, μάλιστα, αυτοσυστήνεται επίμονα σαν ο μοναδικός πολέμιος του συστήματος.

Όμως, η απόλυτη εμμονή του ΚΚΕ να ζει στον περίκλειστο «μαυσωλείο» του, η επιμονή του να μην ανακατεύεται με την κοινωνία μήπως κινδυνέψει η καθαρότητά του, ο ιδεοληπτικός ναρκισσισμός του, του έχουν δώσει γνωρίσματα σέχτας που αρκείται σε ό,τι έχει και τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί να αυξηθεί η δύναμή του, και, βέβαια, δεν αποτελεί κίνδυνο γι’ αυτούς, και το ξέρουν πολύ καλά!

Επί χρόνια δαιμονοποίησαν τον ΣΥΡΙΖΑ, φορτώνοντάς του όλα τα ανομήματα του κόσμου, από τους κουκουλοφόρους και τους προπηλακισμούς πολιτικών (ακόμα κι όταν τα βίντεο έδειχναν ότι ο γιαουρτοβόλος ήταν οργισμένος Πασοκτζής) έως τον περονόσπορο.

Για κακή τους τύχη όμως οι ψηφοφόροι επέλεξαν τον «διάβολο» (δηλαδή τον δαιμονοποιημένο απ’ αυτούς ΣΥΡΙΖΑ) προσδοκώντας απ’ αυτόν την ελπίδα και ταυτόχρονα τιμωρώντας αυστηρά τους έκπτωτους «αυτολατρευόμενους αρχαγγέλους» του δικομματικού πολιτικού μας σκηνικού, του δήμιους του λαού.

Βρήκαν, λοιπόν, το «διάολό» τους με το ΣΥΡΙΖΑ, κι όπως δείχνουν τα πράγματα δύσκολα, πολύ δύσκολα, κι αν…, θα ξεμπλέξουν απ’ αυτόν.

ΣΥΡΙΖΑ γερά, με τσαμπουκά… Αριστερά, αριστερά, αριστερά!

 

Ο. Ελύτης, [Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδερφοί…]

«Άξιον εστί», IA

“Όπου, φωνάζω, και να βρίσκεστε, αδερφοί

όπου και να πατεί το πόδι σας

ανοίξτε μια βρύση

τη δική σας βρύση του Μαυρογένη.

Καλό νερό/ και πέτρινο το χέρι του μεσημεριού

που κρατεί τον ήλιο στην ανοιχτή παλάμη του.

Δροσερός ο κρουνός θ’ αγαλλιάσω.

Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα

μεγαλόφωνα το νου μου ν’ απαγγείλει

ευανάγνωστα να γίνουν τα σωθικά μου.

Δεν μπορώ/ η αγχόνη τα δέντρα μου εξουθένωσε

και τα μάτια μαυρίζουν.

Δεν αντέχω/ και τα σταυροδρόμια που ήξερα έγιναν αδιέξοδα.

Σελζδούκοι ροπαλοφόροι καρδοκούν.

Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν.

Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς

 κοπροκρατούν το μέλλον.

Όπου και να σας βρίσκει το κακό, αδερφοί,

όπου και να θολώνει ο νους σας

μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό

και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Η λαλιά που δεν ξέρει από ψέμα

θ’ αναπαύσει το πρόσωπο του μαρτυρίου

με το λίγο βάμμα του γλαυκού στα χείλη.

Καλό νερό/ και πέτρινο το χέρι του μεσημεριού

που κρατεί τον ήλιο στην ανοιχτή παλάμη του.

 Όπου και να πατεί το πόδι σας, φωνάζω

ανοίξτε, αδερφοί

μια βρύση ανοίξετε

τη δική σας βρύση του Μαυρογένη.”

(Ο. Ελύτης, Ποίηση, Ίκαρος)

Τα δημοσιογραφικά «παπαγαλάκια» του συστήματος, οι «διανοούμενες πόρνες», κατά τον John Swinton, δικαιώνουν για άλλη μια φορά το γνωστό σύνθημα κατά των δημοσιογράφων…

«Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», είναι το γνωστό σύνθημα που ακούγεται, εδώ και πολλά χρόνια, σε πορείες διαμαρτυρίας ή γράφεται πάνω στους τοίχους, για να δηλώσει  την απέχθεια προς τους δημοσιογράφους αυτών που το κραυγάζουν ή το γράφουν. 

Ισοπεδωτικό το σύνθημα θα αντιτείνει κάποιος. Να συμφωνήσω, ναι, ότι δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι ίδιοι. Αμφιβάλλει όμως κανείς ότι σαν «πρώτα και δεύτερα βιολιά» σ’ αυτή την ορχήστρα παραπληροφόρησης και διαστρέβλωσης της αλήθειας συμμετέχουν εκατοντάδες αργυρώνητοι κονδυλοφόροι, μίσθαρνα «παπαγαλάκια» και εξωνημένοι μεταπράτες ειδήσεων!

«Παλιότερα χρησιμοποιούσαν τα βασανιστήρια. Σήμερα χρησιμοποιούν τις εφημερίδες», έλεγε το 19ο αιώνα Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900), αν ζούσε σήμερα στην απόφανσή του αυτή σίγουρα θα συμπλήρωνε, εκτός από τις εφημερίδες και τα τηλεοπτικά κανάλια.

Το διαπιστώνουμε γι άλλη μια φορά τούτες τις μέρες που παίζονται πολλά και μεγάλα συμφέροντα. Τα «βαποράκια» του κατεστημένου ξεσαλωμένα, ξετσίπωτα, ξεδιάντροπα, πιστά και υποταγμένα στις εντολές και στα (διαπλεκόμενα) συμφέροντα των αφεντικών τους διαστρεβλώνουν εξόφθαλμα θέσεις κι απόψεις πολιτικών κομμάτων και προσώπων, θέτουν ευθέως τα διλήμματα κι εκτοξεύουν τις απειλές τους με πρωταρχικό στόχο να φοβίσουν τον κόσμο, να λοβοτομήσουν τους ψηφοφόρους και να ποδηγετήσουν τη σκέψη τους.

Στο στόχαστρο αυτές τις μέρες, κατ’ εντολή των αφεντικών τους, ο ΣΥΡΙΖΑ κι ο Τσίπρας, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες κι ο Καμένος, κι

Τώρα Βαράμε το ΣΥΡΙΖΑ!

ο καθένας που τολμά ν’ εκφράσει διαφορετική άποψη, ν’ αντισταθεί και να ξεσκεπάσει την ολοφάνερη διαστρέβλωση της αλήθειας. «Παίζουν» με τις λέξεις, «κόβουν και ράβουν» την ενημέρωση κατά πως συμφέρει το σάπιο σύστημα που υπηρετούν, γίνονται κήνσορες και σκληροί κατήγοροι όσων υποστηρίζουν με συνέπεια κι υπευθυνότητα της θέσεις τους, όσων θέλουν να είναι αξιοπρεπείς και αντιστέκονται στην απαίτησή τους να μεταλλαχτούν από τη μια στιγμή στην άλλη.

Δες τε τις εφημερίδες τους.. Αφήνω κατά μέρος τις κομματικές ή τις λεγόμενες «καρα- δεξιές» και φέρνω σαν παράδειγμα το ΕΘΝΟΣ του Μπόμπολα, ΤΑ ΝΕΑ και ΤΟ ΒΗΜΑ του Ψυχάρη, την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ του Αλαφούζου, οι οποίες «πλασάρονται» σαν σοβαρές κι αντικειμενικές.

Τ’ αφεντικά τους βουτηγμένα ως το λαιμό στη διαπλοκή, τη διαφθορά και τη λαμογιά. Ανοίγεις τις εφημερίδες τους και ψάχνεις να βρεις με το κερί διαφορετική άποψη απ’ αυτή που το κυρίαρχο σύστημα εκπέμπει και θέλει να επιβάλλει.

Δες τε και τα κανάλια τους, ιδιοκτησία κι αυτά των ίδιων  μεγαλο- αφεντικών… Το MEGA, το βαρύ όχημα του συστήματος, των Τρεμοπρετεντέρηδων, του Ιορδάνη και του Αναγνωστάκη, του Καμπουράκη και του Οικονομέα, ο ANTENA των Παπαδάκηδων (εξαιρείται η Μαρία Χούκλη), ο SKY της ανοηταίνουσας Κοσιώνη, των επιδέξιων Παπαχελάδων και των Μπάμπηδων…

Ακόμα και στη ΝΕΤ, κρατικό κανάλι αυτή, δε λείπουν «παπαγαλάκια» (έμμισθα μάλιστα από τον κρατικό κορβανά) : από την κάποιας ελαφρότητας Κατσίμη στην πρωινή ενημερωτική ζώνη, στους «ευπρεπείς» προπαγανδιστές Πηνελόπη Γαβρά και Γιάννη Πολίτη, κι ως την (καρα)καπάτσα Έλλη Στάη.

Ο Μπαλζάκ (1799-1850), όταν από το 1835 ονόμασε τις εφημερίδες του καιρού του «χαμαιτυπεία σκέψης», είχε διαγνώσει σωστά τη «δημοσιογραφική αλητεία». Σήμερα, ίσως, να μην υπάρχει ούτε ένας που να μη γνωρίζει ότι όλοι αυτοί οι μεταπράτες και οι ελεγκτές της κοινής γνώμης ασκούν κατευθυνόμενη και πληρωμένη αδρά δημοσιογραφία. Αυτό που προκαλεί όμως ακόμα περισσότερο είναι ότι εμφανίζονται και ως κήρυκες της «εντιμότητας» και της «ελεύθερης έκφρασης»!!!

Είμαι υπερβολικός; Είμαι εμπαθής και άδικος; Διαβάστε τι τους «σούρνει» ο συνάδελφός τους, Αριστείδης Μανωλάκος, πρώην πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, στη χθεσινή Κυριακάτικη ΑΥΓΗ:

«… Ορισμένοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι, συνηθισμένοι να επαναλαμβάνουν χωρίς προσωπική αξιολόγηση τις ερμηνείες των κομμάτων για τις θέσεις των αντιπάλων τους, διολίσθησαν στο “θανάσιμο αμάρτημα” της προπαγάνδας, άλλοι συνειδητά και άλλοι χωρίς επίγνωση, από άγνοια ή από έλλειψη της αναγκαίας για την άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος επάρκειας. Αυτό συνέβη και αυτές τις ημέρες με την επιστολή Τσίπρα προς τον Μπαρόζο. Για τους πρώτους η μακρά θητεία σε γραφεία Τύπου ή σε pay roll κομμάτων, υπηρεσιών και επιχειρήσεων, που οργάνωσε συστηματικά επί δικτατορίας ο Γεωργαλάς, συντήρησαν και διεύρυναν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις του δικομματισμού, ήταν αναμενόμενο. Όσοι παροικούμε την Ιερουσαλήμ αντιλαμβανόμαστε τα προσωπικά οφέλη που αντλούν ως υπηρέτες του “συστήματος”. Ο λόγος αφορά στους άλλους. Σ’ αυτούς που χωρίς ιδιοτέλεια και σκοπιμότητες “παπαγαλίζουν” ό,τι ακούνε…».

Ακόμα χειρότερα…  «Διανοούμενες πόρνες» ονόμασε όλα αυτά τα χαλκεία της ενημέρωσης ένας άνθρωπος του ίδιου του σιναφιού τους:

“Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται κατάφορα, να διαστρεβλώνει, να διαβάλει, να κολακεύει το θεό του χρήματος και να πουλάει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του για το καθημερινό του ψωμί… Είμαστε υποτελείς και εργαλεία των πλουσίων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε μαριονέτες, εκείνοι τραβάνε τα κορδόνια κι εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι δυνατότητες και οι ζωές μας είναι όλα ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες».

(John Swinton (1829-1901): Σκοτσέζος οικονομολόγος, δημοσιογράφος, αρθρογράφος και διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα New York Times (1860-1870) και στην προοδευτική εφημερίδα The New York Sun, (1875-1897)).

Ποια σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά τα μίσθαρνα όργανα, οι ιδιοτελείς και ανιδιοτελείς «παπαγάλοι», όπως τους χαρακτηρίζει ο Αριστείδης Μανωλάκος, με το «λειτούργημα» της δημοσιογραφίας και με το μεγαλείο ενός αγωνιστή σαν τον Αντόνιο Γκράμσι που άσκησε και το επάγγελμα του δημοσιογράφου:

«Δεν υπήρξα ποτέ ένας δημοσιογράφος που πουλάει την  πένα του σε όποιον του την πληρώνει καλύτερα και αναγκάζεται συνεχώς να γράφει ψέματα. Υπήρξα ένας δημοσιογράφος ελεύθερος και δε θέλησα ποτέ να κρύψω τις πεποιθήσεις μου για να αρέσω στα αφεντικά» (Α. Gramsci.)

Παραφράζοντας τον Κάλβο: «Θέλει αρετήν και τόλμην η δημοσιογραφία»… Αλλά πού να τη βρεις; Στα «παπαγαλάκια»;… Των αδυνάτων αδύνατον!

«Ημέρα της μάνας» (Κυριακή, 13 Μάη 2012): Ελύτης, Ρ. Μ. Ρίλκε, Σικελιανός…

Gustav Klimt

«Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει.

Που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου.»

(Ο. Ελύτης, Εκ του πλησίον)

 

[Παιδί, παιδάκι]

«… Μια νύχτα η μητέρα μου αγρυπνούσε μ’ ένα κομμάτι φεγγαριού στα χέρια της.

Ήταν κόκκινο, πελώριο, μυτερό στην κόψη του καθώς πριόνι, κι έβγανε καπνούς.

Εκείνη, καθισμένη σ’ ένα βράχο, δε μιλούσε, μόνο κοιτούσε μακριά κατά το Λιγονέρι.

Μια φυσαρμόνικα έκλαιγε σ’ όλο το μάκρος της ακρογιαλιάς κι έβλεπες οι σκιές να

Μεγαλώνουν. Ύστερα πήρε να φυσάει. Άκουγα ένα ένα τα φύλλα να μιλάν μέσα

στον ύπνο μου. «Παιδί, παιδάκι.» Το νερό με ταλάντευε – κι όλη τη στεριά μαζί μου,

και τα τζάμια που αστράφτανε πέρα και τα λευκά μετέωρα δώματα.

Ήταν μια νύχτα πίσσα μαύρη. Αγριεμένα βελάζανε τα κύματα.

Μια γερόντισσα με ξέπλεκα λευκά μαλλιά και λαχούρι στους ώμους ασημένιο

τον κρατούσε απ’ το χέρι και πήγαινε, μέσα στην κοσμοχαλασιά.

Ήτανε όμορφη! Όμορφη!  Αγγέλισσα σωστή, που ευωδίαζε δεντρολίβανο.

Μέσα σε λίγες ώρες μου ‘πιε όλο το σκοτάδι ως την στερνή σταγόνα.

Χαράματα, όταν άνοιξα τα μάτια, κιόλας έστεκε ορθή, στραμμένη κατά την Ανατολή…»

(Ο. Ελύτης, Ανοιχτά χαρτιά, Ίκαρος)

 

Alberto Zampieri

Ράινερ Μαρία Ρίλκε, [Πολλές φορές λαχταρώ μια μητέρα]

«Πολλές φορές, λαχταρώ μια μητέρα,

μιαν ήσυχη γυναίκα, με λευκή χωρίστρα.

Μες στην αγάπη της πρωτάνθισε το Εγώ μου,

μπορούσε να ματαιώσει το άγριο μίσος,

που, παγερό, γλιστρούσε στην ψυχή μου.

 

Μετά, καθόμασταν κοντά ο ένας στον άλλο,

μια φωτιά σιγοβόμβιζε στο τζάκι.

Άκουγα ό, τι τ’ αγαπητά λέγανε χείλη

κ’ ειρήνη κυματούσε πάνω απ’ την τσαγιέρα,

σάμπως πτυχή, γύρω απ’ το φως της λάμπας.»

 

(Για το παραπάνω ποίημα γράφει ο Άρης Δικταίος, μεταφραστής των ποιημάτων του Ρίλκε, στην εισαγωγή του βιβλίου, Ρ. Μ. Ρίλκε, Ποιήματα, εκδόσεις, Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος:

«Ο Ρίλκε μεγάλωσε παραμελημένος πολύ από τη μητέρα του. Στο παραπάνω ποίημα συνεκφράζεται η ιδανική μητέρα κ’ η πραγματικότητα της μητέρας του. Η «ήσυχη γυναίκα με τη λευκή χωρίστρα» μας δίνει αμέσως την εικόνα της καλής νοικοκυράς, που ολοκληρώνεται μες στην ειρήνη του σπιτιού, με τα παιδιά της. Το πρωί, ξυπνώντας πρώτη, πλένεται και χτενίζεται, φτιάχνοντας προσεχτικά τα μαλλιά της χωρίστρα, όχι ακριβώς από κοκεταρία, μα από νοικοκυροσύνη. Και τη χωρίστρα ο Ρίλκε τη βλέπει λευκή για τον απλούστατο λόγο, ότι όλες οι μητέρες είναι ηλικιωμένες κι όλα τα λευκά μαλλιά αποπνέουν γαλήνη κι εμπνέουν εμπιστοσύνη.

Η πραγματική μητέρα του Ρίλκε αντίθετα, δεν ήταν παρά μια ματαιόδοξη: παρίστανε την αριστοκράτισσα, ξυπνούσε ύστερ’ απ’ το γιο της και δεν τον έβλεπε παρά αφού έπαιρνε, πρώτα, το μπάνιο της, και της άρεσε να μοιάζει με δεσποινίδα. Και, φυσικά, βλέποντας το γιο της σαν ένα παιχνίδι, που το έντυνε με γυναικεία φουστάνια, δε μπορούσε να «ματαιώσει το άγριο μίσος, που παγερό, γλιστρούσε στην ψυχή του».  Στο ποίημα, δε μας διευκρινίζεται το αντικείμενο του μίσους αυτού. Μπορούμε, όμως, να το εικάσουμε. Ήταν η ίδια η μητέρα του…»)

 

Άγγελος Σικελιανός, «Της μάνας μου»

«Ω μάνα μου, εφταπάρθενη

βαθιά αγκαλιά

που ως ουρανός ανοίγει!

Ανοίγει, ανοίγει –

μα από πού μπορεί η καρδιά να φύγει;

 

Πάντα θα ‘ρτω να χαϊδευτώ

στα γόνατά σου απ’ τ’ αχνό

της ευλογίας το χέρι,

να πω τον λόγο τον παλιό:

“Μάνα, φωτιά με βύζαξες

κ’ είναι η καρδιά μου αστέρι;”»

(Α. Σικελιανός, Λυρικός βίος, τ. Α’, Ίκαρος)

Βρόμικο σχέδιο κατά του ΣΥΡΙΖΑ… «Δούρειος ίππος» η ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη… Βρέθηκε ο «Καρατζαφέρης της Αριστεράς»…

«Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις, (η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις)» (Καβάφης)

 Βρόμικο σχέδιο κατά του ΣΥΡΙΖΑ έθεσαν σε εφαρμογή από χθες Βενιζέλος και Σαμαράς με πολιορκητικό κριό τη ΔΗΜΑΡ του κυρ Κουβέλη…

«Ψάχνουν για τον Καρατζαφέρη της Αριστεράς», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας, και πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις βρέθηκε! Στο πρόσωπο του κυρ Κουβέλη της ΔΗΜΑΡ, ο οποίος προτείνει «Οικουμενική κυβέρνηση» μ’ υποχρεωτικό όρο όμως τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή!!!

«Εξ οικείων τα βέλη», λοιπόν, «Δούρειος ίππος» της Αριστεράς η ΔΗΜΑΡ του κυρ Κουβέλη!

Είναι ολοφάνερο ότι ο κυρ Κουβέλης σε συνεννόηση με τον Βαγγέλη Βενιζέλο βγήκε κι έκανε χθες την ύπουλη πρότασή του!  Δεν πέρασαν λίγα λεπτά από την ανακοίνωση της πρότασης στα τηλεοπτικά κανάλια, και ο συνήθως βιαστικός Βενιζέλος βγήκε να τη στηρίξει δηλώνοντας: «Ο κ. Κουβέλης διατύπωσε μία υπεύθυνη πρόταση, οι θέσεις μας βρίσκονται πολύ κοντά και οι προτάσεις μας σχεδόν συμπίπτουν. Άρα το πρώτο βήμα των διερευνητικών επαφών είναι, αν όχι αισιόδοξο, τουλάχιστον καλός οιωνός».

Το βρόμικο σχέδιο άρχισε να ξετυλίγεται… Τα τρία «συνεταιράκια» θα πάνε στη συνάντηση με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα υποβάλλει την πρότασή του ο κυρ Κουβέλης, θα συναινέσουν Σαμαράς και Βενιζέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως είναι φυσικό θα αρνηθεί και στη συνέχεια θα βγουν να δηλώσουν πως οι ίδιοι έκαναν το παν αλλά «σκόνταψαν» στην άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ!

Άρα ο «ανεύθυνος» ΣΥΡΙΖΑ είναι ο υπεύθυνος για τη μη συγκρότηση κυβέρνησης! «Πετροβολήστε» τον, καταψηφίστε τον!!!

Στη συνέχεια θα πάρουν την «πάσα» τους τα μιντιακά παπαγαλάκια και θ’ αρχίσουν «πυρ ομαδόν» κατά του αλαζόνα Τσίπρα και του ανεύθυνου ΣΥΡΙΖΑ!

Αυτή είναι η συμπαιγνία τους με τον ανομολόγητο  αλλά προφανέστατο στόχο!

Και είναι πολύ κρίμα που ένα στέλεχος της Αριστεράς, όπως ο κυρ Κουβέλης, πρόσωπο που τιμήθηκε πλειστάκις απ’ αυτή, να αποδέχεται να παίξει αυτό το βρόμικο ρόλο. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, κυρ Κουβέλη μου! Και να ‘σαι σίγουρος πως ο λαός θα σ’ «ανταμείψει» κατάλληλα. Περίμενε και θα δεις…

Επιπλέον ο κυρ Κουβέλης δηλώνει, προσποιούμενος τον ανιδιοτελή, ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί κανένα αξίωμα. Εντάξει, δεν επιθυμεί και δεν το ζητά ο ίδιος, αλλά αν του το προτείνουν, αν του το ζητήσουν, οι «συνεταίροι» του; Δε μας διευκρινίζει τι θα πράξει, ο κυρ Κουβέλης.  Θ’ αρνηθεί να συμμετάσχει στο νέο κυβερνητικό σχήμα (το πιθανότερο σαν πρωθυπουργός);

Κι αν όντως δε συμμετάσχει στην κυβέρνηση την οποία προτείνει, ε, δε θα πάει και «χαμένος». Είναι από καιρό γνωστή η σφοδρή του επιθυμία να κάτσει στην καρέκλα του προεδρικού μεγάρου. Σε δυο χρόνια τελειώνει η θητεία του Παπούλια, ε, τα «συνεταιράκια» του δεν θα τον αφήσουν χωρίς ανταμοιβή για την εκδούλευση που τους προσέφερε! Θα δούμε…

Αλλά ο κυρ Κουβέλης, συν τοις άλλοις,  αποδείχτηκε και μεγάλος «κωλοτούμπας»! Μόλις προχθές είχε δηλώσει, μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της διερευνητικής εντολής, ότι συναινεί στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς. Δεν πέρασε μια μέρα κι ο κυρ Φώτης «άδειασε» και τον Τσίπρα και το ΣΥΡΙΖΑ. Φαίνεται πως, ο κυρ Κουβέλης, λογιάζει στην Αριστερά και τους «κραγμένους» από το εκλογικό σώμα ΠΑΣΟΚ και Ν. Δ.!!!

Και για να ‘χουμε καλό ρώτημα, σαν τι «οικουμενική» κυβέρνηση είναι αυτή με απαράβατο όρο τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ αφήνοντας απέξω τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Καμένου και το Κ.Κ.Ε. (μην πούμε και για τους νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής);

Πιο γάτος σ’ αυτά ο Βενιζέλος βλέποντας την προφανή αντίφαση βγήκε και διόρθωσε τον κυρ Κουβέλη και μίλησε για «εθνική» κι όχι για «οικουμενική» κυβέρνηση!

Κι αφού κόπτεστε τόσο πολύ, βρε παιδιά, να μην πάμε σε νέες εκλογές, γιατί θέλετε «ντε και καλά» και τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνησή σας και δεν την κάνετε οι τρεις σας (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) για να βγάλετε τη χώρα από το κυβερνητικό αδιέξοδο και για να τη σώσετε, όπως λέτε;

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρότεινε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα με πέντε βασικά σημεία για συνεργασία. Παρακάμπτετε όμως διά της πλαγίας την πρότασή του προτείνοντας  γενικόλογα κι αόριστα σαν βασικούς άξονες της συμφωνίας την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και στο ευρώ. Μα, ο ΣΥΡΙΖΑ δε μιλά για έξοδο της χώρας από την Ευρώπη και το ευρώ, βρε αλιτήριοι! Πόσες φορές να σας το πει! Για την ανατροπή της καταστροφικής πολιτικής του μνημονείου φωνάζει. Γι αυτό έχετε να μας πείτε κάτι; Αν δεν έχετε, και πώς να έχετε όταν είναι νωπές ακόμα οι υπογραφές των Βενιζέλου και Σαμαρά, γιατί μας «τραβολογάτε» για να σώσετε τα τομάρια σας;

«Σανίδα σωτηρίας», «δεκανίκι» για τους ζαλισμένους και παραπαίοντες από το εκλογικό αποτέλεσμα Σαμαρά και Βενιζέλο, οι οποίοι δεν ξέρουν αν θα είναι και αύριο αρχηγοί των κομμάτων τους, η ΔΗΜΑΡ του κυρ Κουβέλη … Τέτοιες μεγάλες δόξες ο κυρ Φώτης! Άξιος ο μισθός του!

-Διαβάστε κι ένα απόσπασμα από το σχετικό άρθρο του Γ. Δελαστίκ στο σημερινό ΕΘΝΟΣ:

«… Δεν ωφελεί να κρυβόμαστε. Ο Φ. Κουβέλης είναι έμπειρος πολιτικός. Γνωρίζει άριστα ότι μετά τις δηλώσεις υπέρ μιας μνημονιακής κυβέρνησης που έκανε, το κόμμα του δεν έχει πλέον διασφαλισμένη ούτε καν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αν τελικά γίνουν εκλογές τον Ιούνιο.

Από πλευράς στελεχών και βουλευτών της ΔΗΜΑΡ είναι απολύτως σίγουρο ότι ο Φ. Κουβέλης δεν θα αντιμετωπίσει απολύτως κανένα πρόβλημα, αν συμμετάσχει σε συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ιδεολογικά και πολιτικά δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα με μια τέτοια συγκυβέρνηση.

Οι βουλευτές μάλιστα θα είναι πανευτυχείς αν υπάρξει τέτοια εξέλιξη. Οχι μόνο κάποιοι από αυτούς θα γίνουν υπουργοί, αλλά και όλοι τους θα απολαύσουν τη βουλευτική τους καρέκλα για αρκετά χρόνια -έτσι τουλάχιστον ελπίζουν- αντί να τρέχουν να την ξανακερδίσουν σε έναν μήνα, έχοντας επιπλέον τη βεβαιότητα ότι κάποιοι θα τη χάσουν οπωσδήποτε.

Εννοείται ότι σε περίπτωση συγκυβέρνησης η ΔΗΜΑΡ θα εξαφανιστεί εκλογικά, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει καθόλου τους βουλευτές και τα στελέχη της, αφού θα έχουν στο μεταξύ φροντίσει να μετεγγραφούν στο διάδοχο του ΠΑΣΟΚ κεντροαριστερό πολιτικό σχήμα, εξασφαλίζοντας το προσωπικό πολιτικό τους μέλλον, στο μέτρο του δυνατού.

Ολα αυτά είναι υποθέσεις. Το βέβαιο είναι ότι συνιστά πολιτική φαιδρότητα ο ισχυρισμός ότι μια κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ μπορεί να χαρακτηριστεί «οικουμενική» δεδομένου ότι το 18,85% των ψήφων που πήρε η ΝΔ, αθροιζόμενο στο 13,18% του ΠΑΣΟΚ και στο 6,11% της ΔΗΜΑΡ μάς κάνει συνολικά μόλις 38,14%. Πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση στηριζόμενη μόλις στο ένα τρίτο και κάτι των ψήφων, με το 60% του λαού εναντίον της, να θωρηθεί «οικουμενική»; Ούτε κατά διάνοια! Δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση να νομιμοποιηθεί στα μάτια του ελληνικού λαού μια τέτοια κυβέρνηση. Θα είναι πάντα μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα έχει πραξικοπηματικά διαστρεβλώσει πλήρως τη μόλις διατυπωθείσα μέσω των εκλογών βούληση του ελληνικού λαού.

Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων στο έπακρο είναι αναπότρεπτη. Οι κοινωνικές συγκρούσεις θα προσλάβουν βίαια χαρακτηριστικά. Αυτό όμως δεν εγγυάται οπωσδήποτε την κατάρρευση ή την ανατροπή υπό το κράτος της λαϊκής οργής της ενδεχόμενης «οικουμενικής» κυβέρνησης μειοψηφίας του 38%. Στη ζωή θα κριθεί αν θα επικρατήσει ή αν θα καρατομηθεί πολιτικά.

Μνημονιακοί
Ισως δεν έχουν άλλη ευκαιρία

Η ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ψήφος του ελληνικού λαού και η απροσδόκητης έκτασης καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν φέρει σε αδιέξοδο τους υποστηρικτές του Μνημονίου. Η αμετανόητη μετεκλογική στάση των ηγετών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κατέστησε ήδη σχεδόν βέβαιο γεγονός την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτο κόμμα και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τη ΝΔ, αν γίνουν εκλογές τον Ιούνιο. Σε αυτή την περίπτωση όμως είναι απολύτως αδύνατον από μαθηματική σκοπιά να συγκεντρώσουν όλα μαζί τα μνημονιακά κόμματα πάνω από 100-130 έδρες στην καλύτερη περίπτωση. Υπό το πρίσμα αυτό, ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ να σχηματίσουν κυβέρνηση, έστω και λαϊκής μειοψηφίας, αντί να οδηγηθούν σε εκλογές-λαιμητόμο για τα κόμματα αυτά.»

Σαμαράς και Βενιζέλος: δυο «χαρτοπαίκτες της δεκάρας» – Και δυο αφιερώσεις: «Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον» (Καβάφης) και [Ένας αχρείος με το χάρισμα της ευγλωττίας] (Ευριπίδης)…

Πολ Σεζάν, “χαρτοπαίκτες”

«…Αιδώς δεν υπάρχει πλέον στη μεγάλη Ελλάδα. Στα ουράνια έχει πετάξει…» (Ευριπίδης)

Αν και οι «Χαρτοπαίκτες» του Σεζάν είναι από τους ακριβότερους στον κόσμο, οι δικοί μας, ο Αντωνάκης ο Σαμαράς κι ο Βαγγελάκης ο Βενιζέλος, είναι οι «χαρτοπαίκτες της δεκάρας»….

Δεν εννοούν να το καταλάβουν, δεν μπορούν να το χωνέψουν και να το παραδεχτούν ότι «έπαιξαν την παρτίδα τους κι έχασαν». Και το λέω με χαρτοπαικτικούς όρους, γιατί πολιτεύτηκαν όλα αυτά τα χρόνια σαν κοινοί χαρτοπαίκτες. Έπαιξαν τις τύχες της χώρας στις πράσινες και μπλε τσόχες τους κι αφού την άφησαν «πανί με πανί» την παραχώρησαν κι ενέχυρο στους τοκογλύφους δανειστές της.

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν να πολιτεύονται, να «χαρτοπαίζουν δηλαδή», μπλοφάροντας σαν και η χώρα να είναι η χαρτοπαικτική τους λέσχη. Όπως ο χαρτοπαίκτης πωρωμένος από τη μανία να ρεφάρει τα παίζει όλα γι όλα, έτσι κι αυτοί. «Δίνουν τα ρέστα» τους και είναι διατεθειμένοι να «πουλήσουν ακόμα και τη μάνα» τους για να διασωθούν.

Υπερβάλλω; Καθόλου… Αλλάζουν τις θέσεις τους με την ίδια ευκολία που αλλάζουν τα πουκάμισά τους! Και το κάνουν, λέει, γιατί αυτοί είναι υπεύθυνοι και σοβαροί και ότι μοναδικός τους σκοπός είναι να κυβερνηθεί και να σωθεί η χώρα!!!!

Κι ενώ σύμφωνα  με τους ειδικούς το μεγαλύτερο προσόν του χαρτοπαίκτη είναι η ψυχραιμία, τούτοι, οι “χαρτοπαίκτες της δεκάρας”, μετά την ηχηρή σφαλιάρα που τους έριξε ο λαός, τα «έχουν χάσει» και τα «παίζουν όλα για όλα» μπας και ρεφάρουν.

Έχουν ξαμοληθεί στα κανάλια (τους) και παρέα με τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους επιχειρούν ασύστολα να τρομοκρατήσουν τον κόσμο και μετερχόμενοι κάθε είδους μπαγαμποντιάς πετούν πεπονόφλουδες μπας και πατήσει καμιά ο Τσίπρας, γλιστρήσει και γκρεμοτσακιστεί.

Και τι δε μηχανεύονται… Οι πρώην κουκουλοφόροι του ΖΥΡΙΖΑ, ως διά μαγείας, έγιναν τώρα η πολύφερνη νύφη που θέλουν να την παντρευτούν ντε και καλά!!!

Τι θέλει ο (πρώην μπαχαλάκης) Τσίπρας; Δικό του πρωθυπουργό; Οκέι, δε του χαλάμε χατίρι! Θέλει επαναδιαπραγμάτευση; Σύμφωνοι, κι εμείς με την επαναδιαπραγμάτευση!

Κι όταν τους λες, σιγά, βρε παιδιά, και με το ενάμισι εκατομμύριο ανέργους που δημιουργήσατε, με τα χαράτσια που κοπανήσατε, τις μειώσεις των μισθών και των συντάξεων που επιβάλλατε, με τη φτώχια και την εξαθλίωση που σωρεύσατε, τι κάνουμε;

Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», και σου λένε «ας κάνουμε την κυβέρνηση, και βλέπουμε», οι τρισάθλιοι!…

Κι ενώ οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι για τη χρεοκοπία της χώρας, κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ ότι με τη στάση του μας οδηγεί στην καταστροφή, θέλει, λένε να μας βγάλει από  την ευρωζώνη, κι ας τους έχει πει εκατοντάδες φορές ότι δεν έχει καμιά τέτοια πρόθεση.

Μιλούν για αλαζονεία του ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί που, έχοντας ως ευαγγέλιο τον «Ηγεμόνα» του Μακιαβέλι, πορεύτηκαν δεκαετίες τώρα καβάλα στο άλογο της «αλαζονείας της εξουσίας».

Οι “λαμογιόπαιδες” της Ν. Δ. καταγγέλουν το ΣΥΡΙΖΑ ότι θέλει να οδηγήσει τη χώρα σε νέες εκλογές, ξεχνώντας, οι αχρείοι, ότι προεκλογικά ο Σαμαράς είχε στόχο την αυτοδυναμία και φώναζε στα μπαλκόνια ότι αν δεν την πετύχει θα πάει σε νέες εκλογές!!!

Κατηγορούν τον Τσίπρα ότι τους ζητά «δηλώσεις μετανοίας», όταν απλά απαιτεί την ειλικρίνειά τους, την έμπρακτη διαβεβαίωση δηλαδή ότι τις υπογραφές που έβαλαν, για την εξαθλίωση του λαού και το ξεπούλημα της χώρας, τις παίρνουν πίσω.

Διαδίδουν υπογείως ότι με το ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύουν οι περιουσίες και οι τραπεζικές καταθέσεις μας. Κι όταν ο  Στρατούλης, απαντώντας σ’ αυτές τις άθλιες διαδόσεις, δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τις καταθέσεις και ότι το τραπεζικό χρήμα πρέπει να διατίθεται σε χρηματοδοτήσεις για την ανάπτυξη, κι όχι για τον πλουτισμό των τραπεζιτών και των κάθε είδους λαμογιών, τον βγάζουν στο «μεϊντάνι» και πέφτουν πάνω του να τον κατασπαράξουν, οι πανάθλιοι….

ΣΥΡΙΖΑ γερά, με «τσαμπουκά»… Πάμε για νέες εκλογές και κυβέρνηση της Αριστεράς… Ο λαός με την ψήφο του στις 6 του Μάη τους έριξε στο καναβάτσο, κι απομένει να τους «αποτελειώσει». Και θα το κάνει σίγουρα στις επόμενες εκλογές…

-Και τα παρακάτω αφιερωμένα εξαιρετικά στους δυο χαρτοπαίκτες της δεκάρας του (πρώην) δικομματισμού:

 

-Για τον Αντωνάκη το Σαμαρά:

«Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον»:

«Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί/ αόρατος θίασος να περνά

με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -/ την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου

που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου/ που βγήκαν όλα πλάνες 

ανωφέλετα μη θρηνήσεις.

 Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,/ αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.»

(Κ. Π. Καβάφης)

-Και για το Βαγγελάκη το Βενιζέλο:

«…Πιστεύω λοιπόν πως ένας αχρείος/ που τυχαίνει να διαθέτει το χάρισμα της ευγλωττίας / πρέπει τη βαρύτατη ποινή να πληρώνει./ Με την αλαζονεία της γλώσσας του/ Ότι τάχα το άδικο μπορεί να σκεπάζει επιτήδεια/ τολμά κάθε μορφή πανουργίας…» (Ευριπίδης)

 

Όταν θερίζει η βαρβαρότητα σπέρνει Χρυσαυγίτες…. Ο μπρατσωμένος «λογοτέχνης» της (νεοναζιστικής) Χρυσής Αυγής….

Όταν θερίζει η βαρβαρότητα σπέρνει Χρυσαυγίτες… Το έχουμε επισημάνει εδώ κι άλλες φορές, πως όταν οι βάρβαρες οικονομικές πολιτικές που εφαρμόζονται οδηγούν στην εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά στρώματα αναζητούν προστασία στην «αγκαλιά» της ακροδεξιάς. Και στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχουμε να κάνουμε απλά με ακροδεξιά (όπως π.χ. το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη) αλλά με μια καθαρά νεοναζιστική ακροδεξιά.

Τώρα που η Χρυσή Αυγή μπαίνει στην ελληνική Βουλή με 7% (!) ανεμίζοντας τους μαιάνδρους και τις σβάστικες της, τώρα ανακάλυψαν οι περισσότεροι ότι το τέρας κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Και είναι συγκλονιστικό να διαπιστώνεις ότι σε πόλεις ή κωμοπόλεις της Ελλάδας όπου οι ναζιστές του Χίτλερ εκτέλεσαν κατά εκατοντάδες ή αφάνισαν τους κατοίκους των, σήμερα πολίτες αυτών των μαρτυρικών πόλεων (παιδιά κι εγγόνια των εκτελεσθέντων) να ψηφίζουν Χρυσή Αυγή και να της δίνουν ποσοστά πάνω από 15%!

Πολιτικοκοινωνικό φαινόμενο, σε καιρούς οικονομικής βαρβαρότητας, άκρως επικίνδυνο.

Ας ελπίσουμε ότι όσοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή, τώρα που οι Χρυσαυγίτες μπήκαν στη Βουλή και θ’ αναγκαστούν να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο, θα κατανοήσουν με ποιους πραγματικά έχουν να κάνουν  .

Πάντως, μετά και τη δημοσιότητα του ανατριχιαστικού βίντεο «Εγέρθουτου», όλες οι ευρωπαϊκές εφημερίδες έχουν εκτενείς αναφορές στη Χρυσή Αυγή επισημαίνοντας το θανάσιμο κίνδυνο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.

Ας δούμε για παράδειγμα τι γράφουν οι αγγλικές Independent και Guardian:

-Independent και Guardian για τη Χρυσή Αυγή:

Τα στρατιωτικά παραγγέλματα προς τους δημοσιογράφους, οι απειλές, καθώς και οι… ιδιότητες δύο εκ των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, βρέθηκαν στο επίκεντρο άρθρων που αφιέρωσαν στο ακροδεξιό κόμμα και στην είσοδό του στην Βουλή οι βρετανικές εφημερίδες Guardian και Independent.

Κερδίζοντας σχεδόν μισό εκατομμύριο ψήφους, το νεοναζιστικό κόμμα της Ελλάδας, Χρυσή Αυγή, καταλαμβάνει 21 έδρες στην νέα Βουλή. Μεταξύ των νέων βουλευτών που θα απολάβουν την βουλευτική ασυλία συγκαταλέγονται ένας, ο οποίος φέρεται να έχει συμμετάσχει σε βιαιοπραγία και ένας ακόμη που έχει αναφερθεί ως μέλος σκληροπυρηνικού εθνικιστικού black metal, μουσικού συγκροτήματος με αναφορές στον Εωσφόρο, αναφέρει σε σημερινό δημοσίευμά του ο Independent.

Η Χρυσή Αυγή έδωσε μία πρώτη γεύση για το πώς θα ανταποκριθεί στο νέο στάτους της, ως ένα κόμμα που έλαβε το 7% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου στην Ελλάδα, όταν διέταξε τους δημοσιογράφους να «σταθούν προσοχή» παρουσία του αρχηγού, Νίκου Μιχαλολιάκου.

Ο άνδρας με το ξύρισμένο κεφάλι που έδωσε το παράγγελμα «εγέρθητι» στους δημοσιογράφους και είπε ότι όσοι δεν θέλουν, να «βγουν έξω», αναφέρεται ως μέλος της black metal μπάντας Naer Mataron. Ο Γιώργος Γερμενής, με το ψευδώνυμο «Καιάδας», εξελέγη βουλευτής την νύχτα της Κυριακής.

Το συγκρότημα, στο οποίο είναι μέλος, αναμειγνύει βίαιες εικόνες από την ελληνική μυθολογία, αμφίεση με νυχιές και βαμμένα πρόσωπα, και φωνητικά με γρυλλίσματα θανάτου (death grunts).

Η βρετανική εφημερίδα αναφέρεται επίσης και σε εκείνους που δεν κατάφεραν να εκλεγούν, όπως ο Κρητικός υποψήφιος, Στυλιανός Βλαμάκης, γνωστός και ως «φούρναρης» στους κύκλους της Χρυσής Αυγής. Ο Βλαμάκης βρέθηκε στο επίκεντρο αντιδράσεων μετά την δημοσίευση φωτογραφίας του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, χαμογελώντας μπροστά στους φούρνους που έκαιγαν τους Εβραίους οι Ναζί κατά την διάρκεια του Ολοκαυτώματος.

Ο Independent επισημαίνει ακόμη ότι ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος στις προεκλογικές του ομιλίες εξαπέλυε απειλές κατά δημοσιογράφων, πολιτικών αντιπάλων και μεταναστών.

Απευθυνόμενος σε υποστηρικτές του είπε: «Δεν έχουν καταλάβει ότι όταν θα έχουμε την δύναμη δεν θα δείξουμε οίκτο», καταλήγει το άρθρο της εφημερίδας.

Guardian: «Πωρωμένοι» με τις απειλές και τον εκφοβισμό

«Με έμβλημα μία ελληνική εκδοχή της σβάστικας (σ.σ. μαίανδρος) και συνοδεία νεαρών τραμπούκων με κοντοκουρεμένα μαλλιά, ο Νίκος Μιχαλολιάκος γιόρτασε με μια απειλή την πολιτική του επιτυχία», αναφέρει σε άρθρο του η βρετανική εφημερίδα Guardian.

«Αυτοί που πρόδωσαν την πατρίδα θα πρέπει τώρα να φοβούνται», βρυχήθηκε ο αρχηγός της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Οι ακροδεξιοί εξτρεμιστές εισήλθαν στην ελληνική βουλή λαμβάνοντας το 7% των ψήφων των Ελλήνων πολιτών στις βουλευτικές εκλογές της 6ης Μαΐου.

«Η επιτυχία αυτή ήταν ένα σοκ. Την ώρα που αυξάνεται η ακροδεξιά, ο ξενοφοβικός λαϊκισμός σε όλη την Ευρώπη, κάποια κόμματα, όπως η Χρυσή Αυγή είναι τόσο «πωρωμένα» με την απειλή, τον εκφοβισμό και τους υπαινιγμούς ακόμη και για χρήση βίας», γράφει ο Guardian.

Η Χρυσή Αυγή, αναφέρει ο Guardian, πρεσβεύει και την ιδέα να «ξεφορτωθεί» η Ελλάδα τους λαθρομετανάστες.

Η εφημερίδα μεταφέρει τα λεγόμενα του κ.Μιχαλολιάκου: «Εξω από την χώρα μου! Εξω από το σπίτι μου! Πώς μπορούμε να το κάνουμε; Χρησιμοποείστε την φαντασία σας. Η νίκη αυτή είναι αφιερωμένη σε όλα τα λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες που γράφουν Χρυσή Αυγή με λευκά γράμματα».

Οπως επισημαίνει η εφημερίδα, ξένοι παρατηρητές για την ελευθερία του Τύπου παρακολουθούν στενά την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, έχοντας σημάνει συναγερμό για την μεταχείριση των δημοσιογράφων από την Χρυσή Αυγή.

(από το σημερινό ΕΘΝΟΣ)

 

-Ο μπρατσωμένος «λογοτέχνης (?)» της (νεοναζιστικής) Χρυσής Αυγής:

«Λυσσάξανε όλοι με το 6,97 % και άρχισαν τις ειρωνείες με επίκεντρο την παραφθαρμένη προστακτική «εγέρθουτου», γράφει ειρωνικά, στο άρθρο της με τίτλο «Πλάτωνας κι εγέρθουτου», η Λώρη Κέζα στο σημερινό ΒΗΜΑ, και συνεχίζει…«Δεν είναι έτσι οι χρυσαυγίτες, έχουν κι άλλες ασχολίες πέρα από τις εξόφθαλμες, δηλαδή εκτός από το να φουσκώνουν τα μπράτσα τους στην παλαίστρα. Στις παρέες τους θα τους ακούσετε να ανταλλάσουν απόψεις για τους πλατωνικούς διαλόγους. Αυτό είπε ο εκπρόσωπος Tύπου της παράταξης σε παλαιότερη συνέντευξη σε κανάλι της περιφέρειας. Ο κ. Ηλίας Κασιδιάρης, που εξελέγη βουλευτής Αττικής, θυμώνει όταν παρουσιάζουν τους συναγωνιστές του ως πιθήκους ίσως επειδή ο ίδιος ανήκει στην εκλεκτή συνομοταξία των λογοτεχνών. Το πρώτο του βιβλίο είναι μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Τομέας Χ» (2010, εκδόσεις Αντεπίθεση).

Τα οκτώ διηγήματα του βουλευτή έχουν ηρωικό και στρατιωτικό χαρακτήρα. Αντιγράφουμε: «Τομέας Χ είναι το αεροδρόμιο Λευκωσίας με τους Έλληνες Καταδρομείς να αναχαιτίζουν την πολυάριθμη στρατιά του Αττίλα. Τομέας Χ είναι η ελεύθερη Μάνη με τους πολεμιστές της, τιμωρούς της αλβανικής ορδής που οργίασε στον Μορέα, αμέσως μετά το μοιραίο κίνημα των αδελφών Ορλώφ. Τομέας Χ είναι ο ποταμός Κριμισός της δυτικής Σικελίας κατά την κλασική αρχαιότητα. Στα σκοτεινά του ύδατα λίγοι Κορίνθιοι οπλίτες, μεταχειριζόμενοι υψηλή πολεμική τέχνη, κατέκοψαν τους εκλεκτούς της Καρχηδόνας». Ο κ. Κασιδιάρης θαυμάζει τη στρατιωτική κουλτούρα και το εκδηλώνει ποικιλοτρόπως: από τη βουλευτική αποζημίωση θα πάρει μόνο όσα αντιστοιχούν σε μισθό αντισυνταγματάρχη. Τα υπόλοιπα θα πάνε σε κοινωνικό ταμείο. Ο κ. Κασιδιάρης μπορεί να τιμά με όποιον τρόπο θέλει τους προγόνους του, μπορεί να βαράει προσοχές μπροστά στον αρχηγό του αλλά δεν του αρκεί αυτό. «Ο κόσμος και οι δημοσιογράφοι πρέπει να μάθουν να πειθαρχούν», δήλωσε σε κάμερα, με αφορμή το πρόσταγμα «εγέρθουτου» που απηύθυνε συναγωνιστής του σε εκπροσώπους του Τύπου. Να πειθαρχούν στα πρόσωπα και τις αρχές της δικής του επιλογής. Να σέβονται με την απειλή της σφαλιάρας. Αν λοιπόν ο κ. Κασιδιάρης διάβασε τον «Γοργία» για την τέχνη της πειθούς μάλλον δεν κατάλαβε το βαθύτερο νόημα. Κι αν αποστήθισε την «Πολιτεία» το έκανε για να βρει τα σημεία εκείνα που αποσπασματικά θα επιβεβαίωναν τις πεποιθήσεις του.

Ο κ. Κασιδιάρης θα δικαστεί σε λίγες ημέρες για συμμετοχή σε επίθεση κατά πανεπιστημιακού. Βαρύνεται με τις κατηγορίες της συνδρομής σε ληστεία, της απρόκλητης επικίνδυνης σωματικής βλάβης, της παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας. Δεν ήταν παρών στην επίθεση όμως οι πέντε δράστες που χτύπησαν με κλομπ και μαχαίρωσαν τον καθηγητή διέφυγαν με το αυτοκίνητό του. Έχει άλλοθι, λέει ότι την ώρα της επίθεσης ήταν στο νοσοκομείο Μετροπόλιταν, ως ιατρικός επισκέπτης, και ότι το αυτοκίνητό του ήταν στον χώρο στάθμευσης. Η τακτική που ακολουθεί ο κ. Κασιδιάρης για κάθε κατηγορία που γίνεται σε βάρος του ιδίου ή άλλων χρυσαυγιτών είναι συγκεκριμένη. Πρώτα παριστάνει τον ανήξερο και μετά απειλεί με μηνύσεις. Ο κ. Κασιδιάρης μας θυμίζει αυτό που υπήρξε στα νιάτα του ο κ. Βορίδης. Είναι εύγλωττος και διανθίζει τις αφηγήσεις του με διάφορα περισπούδαστα, όπως οι αναφορές στην αρχαία ελληνική γραμματεία. Κάνει τον ανήξερο όταν του μιλούν για τις ακρότητες των μελών της Χρυσής Αυγής, αναφέρεται στην αρχαιότητα και στο 1821 όταν τον λένε ναζιστή. Επιπλέον έχει το νικηφόρο, αλαζονικό ύφος του ανθρώπου που τα ξέρει όλα. Παρά το λούστρο δεν καταφέρνει να καταπνίξει τον εθισμό του στην κουλτούρα της βίας. Από το πεζοδρόμιο, στους θεσμούς: «Δεν υπάρχει περίπτωση αν η Χρυσή Αυγή μπει στη Βουλή να έρθουν προς ψήφιση Μνημόνια και να μη σηκωθούν τα έδρανα και να πέσουν στα κεφάλια των εμπνευστών τους».

(ΤΟ ΒΗΜΑ, 9-5-’12)

Ξαφνικά «αγάπησαν» τον Τσίπρα… Σαμαράς και Βενιζέλος κάνουν σαν να μην κατάλαβαν τι (τους) συνέβη – Γ. Σεφέρης, [Κύριε, όχι μ’ αυτούς]…

«Κάθε τους προσδοκία βγήκε λανθασμένη!/ Και τώρα; Τώρα απελπισία και καημός…»… Αυτό είναι ένα δίστιχο από το ποίημα του Καβάφη «Δημητρίου Σωτήρος (162-150 π.Χ.)», και παρότι ένας άλλος ποιητής, ο Αλέξανδρος Σούτσος, προειδοποίησε τους «Προύχοντες» από το μακρινό 1827 ακόμα, τούτοι οι σύγχρονοι «Προύχοντές» μας κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν:

«Είναι καιρός οι Προύχοντες του γένους να ιδώσι/ ταις λάσπαις όπου κείτονται και να διορθωθώσι./ Κενόδοξοι και φίλαρχοι, τυφλοί από τα πάθη,/ πίπτουν αυτοί και μας τραβούν εις των κρημνών τα βάθη·/ το ψεύδος, ο εγωισμός κινεί τα στόματά των,/ και είναι η διαίρεσις το μόνον σύστημά των. / Γνωρίζω έναν εξ αυτών, μεγάλον Μακιαβέλην./ Εις τούτου την υπόκρισιν δεν φθάνει κανείς Ελλην./ Αν τον ακούσης, δεν ζητεί τας πρωτοκαθεδρίας,/ πλην σαν ποκάμισα ποθεί ν’ αλλάζει τας αξίας…».

Μπρος στο φάσμα του ολοκληρωτικού αφανισμού τους, τα δίνουν όλα! Έγιναν ξαφνικά φαν του Τσίπρα! Τα δέχονται όλα, του δίνουν «λευκή επιταγή» να διαπραγματευτεί, λένε, αυτός με την κυρία Μέρκελ!

Αντί, Βενιζέλος και Σαμαράς, να υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους από αρχηγοί των κομμάτων τους, μετά το μεγάλο εκλογικό στραπάτσο που έπαθαν, συμπεριφέρονται σαν να μην κατάλαβαν τι συνέβη στην χώρα στις εκλογές της 6ης του Μάη.

Σα να μην ένιωσαν τον εκλογικό σεισμό που τους σάρωσε, σαν να μην κατανοούν ότι οσονούπω ο λαός θα τους πετάξει στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.

Καρικατούρες ενός (πολιτικού) θεάτρου σκιών παριστάνουν τους μεγάθυμους και δίνουν, λέει, ψήφο εμπιστοσύνης σε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ!

Τι λέτε, ορέ, λεβέντες της συμφοράς!… Σε ανόητους απευθύνεστε; Για να διασωθείτε εσείς, θέλετε να βάλει ο ΣΥΡΙΖΑ τη θηλιά στο λαιμό του;… Και ποιος σας πιστεύει πια ότι θέλετε να σώσετε τη χώρα, εσείς που τη ρίξατε στα Τάρταρα!

Να φτιάξει ο Τσίπρας κυβέρνηση με την ανοχή σας για να τον εκθέσετε ανεπανόρθωτα και να τον έχετε υπό συνεχή ομηρία, ρίχνοντάς τον όποια στιγμή σας γουστάρει!

Για τρελούς ψάχνετε; Δε θα τους βρείτε στο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ. Ψάξτε στα ερείπια των κομμάτων σας….

Να ‘σου τώρα που, ξετσίπωτα, μιλάτε για αναδιαπραγμάτευση των μνημονίων και εξουσιοδοτείτε τον Τσίπρα να την κάνει!… Και τις υπογραφές σας, βρε αλιτήριοι, που βάλατε φαρδιά πλατιά και καταδικάσατε έναν ολόκληρο λαό τι θα τις κάνετε; Θέλετε να τις χρεώσετε και στον Τσίπρα; Δε σφάξανε…

Την αποστολή επιστολών από Ε. Βενιζέλο και Α. Σαμαρά προς τους ηγέτες της ΕΕ στις οποίες θα αναφέρουν ότι δεν ισχύουν οι δεσμεύσεις τους ζήτησε σήμερα ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας…. Άιντε, παλικάρια μου, τι λέτε; Παίρνετε πίσω τις υπογραφές σας!

«Ζούμε», γράφει η Ζέζα Ζήκου στη σημερινή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «… έναν πολιτικό τραγέλαφο οδυνηρής μορφής. Η λαϊκή οργή παρέσυρε στον όλεθρο και το κύρος του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ο Αντώνης Σαμαράς, συντετριμμένος προφανώς από την ήττα, υποσχέθηκε τροποποίηση των όρων του Μνημονίου. Και ο Eυάγγελος Βενιζέλος υποστήριξε την αναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου. Η αξιοπιστία τους διεθνώς καταρρακώθηκε.…

Όμως, τα παιδιά του κομματικού «σωλήνα» του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που, αφού υπηρέτησαν πιστά το σύστημα τόσα χρόνια από τα βουλευτικά έδρανα ή τις υπουργικές καρέκλες, πίστεψαν ότι δικαιούνται να το παίξουν «αντισυστημικοί» και «επαναστάτες». Αλλά δεν υπολόγισαν στον λαό και στον Αλέξη Τσίπρα!».

Δε συνετιστήκατε, δε βάλατε μυαλό, καθώς φαίνεται … Συνεχίζετε να βάζετε διλήμματα και να εκβιάζετε ασύστολα. Μα, δε θα σας περάσει, να είστε σίγουροι γι αυτό. Το λαό δεν μπορείτε να τον ξεγελάτε πια!

Μόνη λύση η κυβέρνηση της Αριστεράς, σας αρέσει δε σας αρέσει… Κι αν δε βγαίνουν τα «κουκιά», στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όπως συνηθίζετε να λέτε…

Τη λύση θα τη δώσει ο λαός με νέες εκλογές… Το θύμα δεν μπορεί να είναι με το δήμιο αγκαλιά, φτάνει πια! Το «πάρτι» σας στις πλάτες του λαού τέλειωσε, καταλάβετέ το καλά… The game is over…

 

Γ. Σεφέρης, «Υστερόγραφο»

Αλλά έχουν μάτια κάτασπρα χωρίς ματόκλαδα

και τα χέρια τους είναι λιγνά σαν καλάμια.

 

Κύριε, όχι μ’ αυτούς. Γνώρισα

τη φωνή των παιδιών την αυγή

πάνω σε πράσινες πλαγιές ροβολώντας

χαρούμενα σαν μέλισσες και σαν

τις πεταλούδες, με τόσα χρώματα.

Κύριε, όχι μ’ αυτούς, η φωνή τους

δε βγαίνει καν από το στόμα τους.

Στέκεται εκεί κολλημένη σε κίτρινα δόντια.

 

Δική σου η θάλασσα κι ο αγέρας

μ’ ένα άστρο κρεμασμένο στο στερέωμα.

Κύριε, δεν ξέρουνε πως είμαστε

ό, τι μπορούμε να είμαστε

γιατρεύοντας τις πληγές μας με τα βότανα

που βρίσκουμε πάνω σε πράσινες πλαγιές,

όχι άλλες, τούτες τις πλαγιές κοντά μας

πως ανασαίνουμε όπως μπορούμε ν’ ανασάνουμε

με μια μικρούλα δέηση κάθε πρωί

που βρίσκει τ’ ακρογιάλι ταξιδεύοντας

στα χάσματα της μνήμης –

 

Κύριε , όχι μ’ αυτούς. Ας γίνει αλλιώς το θέλημά σου.

(Γ. Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος)

 

Αλέξης Τσίπρας: μετά το χθεσινό εκπληκτικό εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και η «γέννηση» ενός νέου ιστορικού πολιτικού ηγέτη (?)…

Λοιδορήθηκε, χτυπήθηκε, συκοφαντήθηκε, επιχείρησαν φανερά και ύπουλα να τον απαξιώσουν. Τον αποκάλεσαν «κουκουλοφόρο», προστάτη των μπαχαλάκηδων, φονταμενταλιστή της αριστεράς, ανεύθυνο, αιθεροβάμονα, μεγαλομανή και ακραίο. Μα ο «μικρός» δε «μάσησε» κι απέδειξε ότι έχει γερά «κότσια»!

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον αντιμετώπισαν υποτιμητικά και πολλές φορές απαξιωτικά, ακόμα και από το βήμα της Βουλής.

Τα κατεστημένα Μ.Μ.Ε. επίσης τον είχαν συνεχώς στο στόχαστρο συκοφαντώντας τον, διαστρεβλώνοντας τις θέσεις, τις απόψεις και τις προτάσεις του, κατηγορώντας τον ότι υποκινεί και υποθάλπει τη βία και ότι ρέπει είτε προς το σταλινισμό είτε προς τον αναρχισμό!

Κι ομολογώ, πως ένιωσα μεγάλη χαρά χθες βράδυ βλέποντας στο MEGA, την ώρα που βγήκαν τα πρώτα exit pools κι έδειχναν δεύτερο κόμμα το ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, την Τρέμη να ψιλοτρέμει και τον Πρετεντέρη να ψιλοσυγχύζεται, και, οι αθεόφοβοι, το πρώτο που βρήκαν να κάνουν εκείνη τη στιγμή ήταν να επιτεθούν στον παρευρισκόμενο Δημήτρη Παπαδημούλη απαιτώντας «εδώ και τώρα» να τους πει πώς θα κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ τώρα που είναι δεύτερο κόμμα!!!

Το Κ. Κ. Ε. επίσης, όλα αυτά τα χρόνια που ο Τσίπρας βρίσκεται στην κεντρική πολιτική σκηνή, δεν του χαρίστηκε, μ’ αποκορύφωμα την τελευταία προεκλογική περίοδο όπου η ίδια η Παπαρήγα τον χαρακτήρισε κωλοτούμπα, ανεύθυνο και πολιτικάντη της αριστεράς.

Ακόμα και μέσα στο ίδιο του το κόμμα, το ΣΥΝ, αλλά και στο ΣΥΡΙΖΑ, επικρίθηκε και δέχτηκε συντροφικά μαχαιρώματα. Η «παιδοκτονία» που επιχειρήθηκε από τον Αλέκο Αλαβάνο, οι συνεχείς επικρίσεις ή ακόμα κι ο «πόλεμος» εναντίον του τόσο από συντρόφους του στο ΣΥΝ όσο κι από τις συνιστώσες που συναπαρτίζουν το ΣΥΡΙΖΑ.

Θυμίζω ενδεικτικά:

Την κόντρα με τον Αλέκο Αλαβάνο, ο ποίος παραιτήθηκε και ξεπαραιτήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και που ήθελε τον «μικρό» υπό τη σκιά του, ενώ ο ίδιος τον είχε αναδείξει!

Τις εκλογές στις οποίες οι συνιστώσες δεν ήθελαν να τους εκπροσωπήσει το Τσίπρας στο προεκλογικό ντιμπέιτ και που τον ανάγκασαν να δεχτεί την (γελοιογραφικής έμπνευσης) ενδεκααρχία και να αποδεχτεί να εκλεγεί στην Α’ Αθήνας με σταυροδοσία!

Όμως ο  «μικρός» όχι μόνον άντεξε αλλά και κατάφερε να επιβληθεί, ιδιαίτερα μετά το χτεσινό αποτέλεσμα, σαν ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ν’ αποδείξει ότι η αποδοχή του στο εκλογικό σώμα ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του κόμματός του.

Ο Τσίπρας τις μεγάλες δυνατότητές του τις έδειξε απ’ την αρχή της παρουσίας του στην κεντρική πολιτική σκηνή, τότε που πρωτοεμφανίστηκε στις δημοτικές εκλογές και σαν υπποψήφιος δήμαρχος για το Δήμο Αθηναίων κατάφερε να φτάσει τον αναξιόπιστο ΣΥΝ στο υψηλότερο ποσοστό που πέτυχε ποτέ, του 11%, και να εντυπωσιάσει.

Έκτοτε η ανοδική πολιτική πορεία του, αν και μέσα από συνεχή αμφισβήτηση και πολεμικές «εντός κι εκτός των τειχών»,  συνεχίστηκε: Υπεύθυνος, σοβαρός, σταθερός στις απόψεις στις θέσεις και στις προτάσεις του, αδιαμφισβήτητα καλός ρήτορας και πολιτικός με καλή διαίσθηση, δεν αφέθηκε να τον σαγηνεύσουν οι κάθε είδους ύπουλες σειρήνες και  κατάφερε με το χθεσινό (εκπληκτικό)17% να επιβληθεί και να κατακτήσει την πλατιά αναγνώριση σαν ηγέτης που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο τόσο σε ό, τι αφορά την (εδώ και δεκαετίες ποθούμενη) ενότητα της Αριστεράς όσο και στις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που έρχονται και που ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ θα έχει (ιστορικό) πρωταγωνιστικό ρόλο.

Με το χθεσινό εκπληκτικό εκλογικό αποτέλεσμα που πέτυχε ο ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, μόνο «θεόστραβοι» δεν μπορούν να δουν ότι ένα μεγάλο μέρος αυτής της πρωτόγνωρης επιτυχίας οφείλεται και στην ηγετική προσωπικότητα του Αλέξη Τσίπρα.

Άκουγα σήμερα το πρωί στις τηλεοπτικές εκπομπές δημοσιογράφους των κατεστημένων ΜΜΕ να συγκρίνουν το χτεσινό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ με κείνο του ξεκινήματος του ΠΑΣΟΚ το 1974, που με ηγέτη τον Α. Παπανδρέου, μέσα σε εφτά χρόνια, κατέκτησε την εξουσία και κυβέρνησε την Ελλάδα για σχεδόν τριάντα χρόνια.

Οι εποχές δεν είναι οι ίδιες βέβαια, πολλά από τότε έχουν αλλάξει…. Αλλά η ιστορία καμιά φορά δεν επαναλαμβάνεται μόνο σα φάρσα ή σαν τραγωδία αλλά, καθώς «μεγάλο κουμάσι», όπως τη χαρακτήρισε σ’ ένα ποίημά του ο Νίκος Καρούζος, μπορεί να επαναληφθεί και πάλι, δείχνοντάς μας το καλό της πρόσωπο, βγάζοντας την Αριστερά από το πολιτικό περιθώριο, και, γιατί όχι, δίνοντάς την ακόμα και τη δυνατότητα να κυβερνήσει.

Απ’ την ίδια την Αριστερά εξαρτάται, «οι καιροί ου μενετοί»… «Οι προϋποθέσεις για μια καινούρια άνοιξη υπάρχουν», που ‘γραφε σ’ ένα στίχο του κι ο Μιχάλης Κατσαρός.

Κι ο Τσίπρας απέδειξε ότι είναι μια πολύ καλή εγγύηση για μια τέτοια πορεία…

Ο λαός, αναζητώντας ελπίδα, έχει στραμμένα τα μάτια πάνω μας, μην τον απογοητεύσουμε. Ίδωμεν….

 

(Υ. Γ.: Χθες βράδυ παρακολουθώντας τα αποτελέσματα των εκλογών στο προεκλογικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ στο Βόλο δυο τρεις σύντροφοι, με την δημοσιοποίηση των exit pools που έδειχναν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατακτά τη δεύτερη θέση, άρχισαν τους προβληματισμούς και τις γνωστές μεμψιμοιρίες και μικροψυχίες. Δεν άντεξα και τους είπα: «Σκάστε, σαράντα χρόνια περιμένω μια τέτοια μεγάλη στιγμή για το κόμμα μου, αφήστε με απόψε να τη χαρώ μ’ όλη μου την καρδιά!).

Με στίχους Ελύτη μπροστά στην κάλπη… «Την οργή των νεκρών να φοβάστε… Ως πότε; Ποιοι κυβερνάνε;» – Προς νέους ψηφοφόρους: «Είσαι νέος, από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε σαν αστραπή…»…

-Την οργή του λαού να φοβάστε….

«… Εκοιμήθηκα πάνω στην έγνοια της αυριανής ημέρας

όπως ο στρατιώτης πάνω στο ντουφέκι του.

Και τα ελέη της νύχτας ερεύνησα/ όπως ο ασκητής το Θεό του.

Από τον ιδρώτα μου έδεσαν διαμάντι

και στα κρυφά μου αντικαταστήσανε/ την παρθενιά του βλέμματος.

Εζυγίσανε τη χαρά μου και τη βρήκανε, λέει, μικρή

και την πατήσανε χάμου σαν έντομο.

Τη χαρά μου χάμου πατήσανε και στην πέτρα μέσα την κλείσανε

και στερνά την πέτρα μου αφήσανε/ τρομερή ζωγραφιά μου.

Με παλέκι βαρύ τη χτυπούν, με σκαρπέλο σκληρό την τρυπούν

με καλέμι πικρό τη χαράζουν, την πέτρα μου.

Κι όσο τρώει την ύλη ο καιρός τόσο βγαίνει πιο καθαρός

ο χρησμός στην όψη μου:

ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Τα’ ΑΓΑΛΜΑΤΑ!»

(Ο. Ελύτης, Άξιον εστί)

 

-Ως πότε; Ποιοι κυβερνάνε;….

«Στις ακρογιαλιές του Ομήρου υπήρχε μια μακαριότητα, ένα μεγαλείο,

που έφτασαν ως τις μέρες μας άθιχτα. Η πατούσα μας, που

ανασκαλεύει την ίδιαν άμμο, το νιώθει. Περπατάμε χιλιάδες χρόνια,

ο άνεμος ολοένα λυγίζει τις καλαμιές κι ολοένα εμείς υψώνουμε το

πρόσωπο. Κατά πού; Ως πότε; Ποιοι μας κυβερνάνε;…»

(Ο. Ελύτης, Μικρός ναυτίλος)

 

-Προς νέους ψηφοφόρους, στα παιδιά μας, που τα πετσοκόψαν τα φτερά τους, που τους στερούν το μέλλον, που θα ζήσουν, για πρώτη φορά, μεταπολεμικά, χειρότερα απ’ τους γονείς τους…

«Είσαι νέος- το ξέρω- και δεν υπάρχει τίποτε.

Λαός έθνη, ελευθερίες, τίποτε.

Όμως είσαι. Και την ώρα που

Φεύγεις με το ‘να πόδι σου έρχεσαι με τ’ άλλο

Ερωτοφωτόστιχτος

Περνάς θέλεις δε θέλεις

Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα

Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου το αντέχει.

 

Πώς παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις

Πάλλονται κάτω απ’ το δέρμα σου οι μυώνες

Ή τα ζώα που πίνουν κι ύστερα κοιτούν

Πώς σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ

Παραλαμβάνεις απ’ τους Δίες τον κεραυνό

Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν

Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε σαν αστραπή

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.»

(Ο. Ελύτης, Ο μικρός ναυτίλος)

 

Κλείνω με τους στίχους άλλου μας ποιητή….

 «Κι όταν δεν έχεις
Να κατέβεις άλλο
Στου κακού τη σκάλα
Τότε θα ανοίξεις
Πάλι τα φτερά σου
Τα πρωτινά σου
Τα μεγάλα»

Ο Ελύτης, η Ιουλίτα και ο Σαμαράς – Ολόκληρο το απόσπασμα από τον “Ήλιο τον Πρώτο”, απ’ όπου και οι στίχοι στο προεκλογικό σποτ της Ν. Δ……

Θυμήθηκε ο Αντώνης Σαμαράς την πριν 20 χρόνια υποστήριξη του Ελύτη στο αλήστου μνήμης κόμμα του, την Πολιτική Άνοιξη, και μες στο γενικό προεκλογικό χαμό μας πέταξε σε διαφημιστικό σποτ της Ν. Δ., και «ολίγη από Ελύτη»… Έτσι τιμούν στη Ν. Δ. τους μεγάλους της τέχνης και του πολιτισμού μας. Τους θυμούνται και μας τους πλασάρουν σε «κιτς» διαφημιστικά σποτάκια, μπας κι αρπάξουν κάνα ψηφαλάκι!

Γνωρίζουμε πολύ καλά που τον έχει «γραμμένο» τον πολιτισμό η Ν. Δ…. Θυμίζω μόνο ότι πριν λίγα χρόνια του Υπουργείου Πολιτισμού προΐστατο (Γενικός Γραμματέας) ο «ερωτύλος» Ζαχόπουλος, αλλά κι ο ίδιος  ο Σαμαράς υπήρξε υπουργός Πολιτισμού στην τελευταία κυβέρνηση Καραμανλή, κι είδαμε πόσο πολύ τιμούν την τέχνη και τον πολιτισμό… Από τον Ρόμπερτ Γουίλιαμς και τη Μπέσυ Αργυράκη, στο φίλο του Ζαχόπουλου, σκηνοθέτη τσοντοβιντεοταινιών, Γιώργο Μυλωνά!

Τουλάχιστον, σαν μεγάλη απρέπεια μπορεί να χαρακτηριστεί η ενέργεια του Αντώνη Σαμαρά να εκμεταλλευτεί κομματικά το νομπελίστα ποιητή ρίχνοντάς τον στο βούρκο της ευτέλειας της προεκλογικής του καμπάνιας.

Δικαιολογημένα αντέδρασε, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά της, η σύντροφος του ποιητή, Ιουλίτα Ηλιοπούλου, δίνοντας στη δημοσιότητα την παρακάτω δήλωση:

«Με λύπη μου είδα φωτογραφία του Οδυσσέα Ελύτη, καθώς και απόσπασμα από την ποίησή του να χρησιμοποιείται σε πολιτική διαφήμιση. Έχοντας την ευθύνη του έργου του και τιμώντας τη μνήμη και τις αρχές του ζητώ την άμεση απόσυρση. Η ποίηση, το ήθος και η σκέψη του Ελύτη αποτελούν εθνικό κεφάλαιο υψίστης σημασίας και όχι ιδιοκτησία κανενός κόμματος. Ας δείξουμε σεβασμό. “Την οργή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα!”» (οι στίχοι από το “Άξιον εστί”)….

 

Ο. Ελύτης, « Ήλιος ο πρώτος» (απόσπασμα)

XVI

Με τι πέτρες τι αίμα και τι σίδερο

και τι φωτιά είμαστε καμωμένοι

ενώ φαινόμαστε από σκέτο σύννεφο

και μας λιθοβολούν και μας φωνάζουν

αεροβάτες

το πώς περνούμε τις μέρες και τις νύχτες μας

ένας Θεός μόνο το ξέρει.

 

Φίλε μου όταν ανάβ’ η νύχτα την ηλεκτρική σου οδύνη

βλέπω το δέντρο της καρδιάς που απλώνεται

τα χέρια σου ανοιχτά κάτω από μιαν Ιδέα ολόλευκη

που όλο παρακαλείς/ κι όλο δεν ανεβαίνει

χρόνια και χρόνια/ εκείνη εκεί ψηλά εσύ εδώ πέρα.

 

Κι όμως του πόθου το όραμα ξυπνάει μια μέρα σάρκα

κι εκεί όπου πριν δεν άστραφτε παρά γυμνή ερημιά

τώρα γελάει μια πολιτεία ωραία καθώς τη θέλησε

κοντεύεις να τη δεις σε περιμένει

δώσε το χέρι σου να πάμε πριν η Αυγή

την περιλούσει με ιαχές θριάμβου.

 

Δώσε το χέρι σου – πριν συνταχτούν πουλιά

στους ώμους των ανθρώπων και το κελαηδήσουνε

πως επιτέλους φάνηκε να ‘ρχεται από μακριά

η ποντοθώρητη παρθένα Ελπίδα!

Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν

κι ας μας λεν αεροβάτες

φίλε μου όσοι δεν ένιωσαν ποτέ με τι

σίδερο με τι πέτρες τι αίμα τι φωτιά

χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδάμε!

 

-Παραθέτω εδώ και το σημερινό άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

“Κτητικός λαϊκισμός”

Μία είναι η γλώσσα του λαϊκισμού, όποιο κι αν είναι το κομματικό φρόνημα αυτού που τη μιλάει. Η γλώσσα μιας κολακείας τόσο αχαλίνωτης που καν τσιγαρόχαρτο (κάθετο) δεν τη χωρίζει από το αυτογελοιοποιούμενο ψεύδος. Εντέλει όμως ποιος κολακεύεται, ποιος εξαγιάζεται, ποιος ζωγραφίζεται σαν ο ευλογημένος της Ιστορίας; Τυπικά, το λέει και τ’ όνομα, ο κολακευόμενος είναι ο λαός· σ’ αυτόν απευθύνονται τα εγκώμια και τα ταξίματα, αυτός αποθεώνεται σαν παντοδύναμος και πανάγαθος. Αλλά μόνο τυπικά. Ο λαός είναι απλό πρόσχημα για να υμνηθεί ο αρχηγός, ο παράκλητος της Ιστορίας. Ο μεσσίας. Διότι για τη λογική του λαϊκισμού η παναγαθοσύνη του λαού με έναν μόνον τρόπο αποδεικνύεται: όταν επιλέγει σαν σωτήρα του τον κόλακά του. Αν αδιαφορήσει, αν στραφεί αλλού, δεν είναι απλώς παραπλανημένος αλλά βολεψάκιας, ανόητος, αυτοκαταστροφικός.

Το είδαμε αυτό, το ξαναείδαμε μάλλον, με την τελευταία άκρως λαϊκιστική διαφήμιση της Ν.Δ. Εκεί όπου το ρουσφέτι δεν είναι πια φοροαπαλλαγές κτηνοτρόφων ή πολυτέκνων, αλλά η ίδια η Ιστορία: Ορίστε, λέει ο ηγέτης-δημαγωγός, σας δίνω πίσω την ιστορία σας, την Ιστορία την ίδια. Τρεις χιλιετίες αλέθονται όχι για να δοξαστεί ο περιούσιος λαός αλλά για να υμνηθεί ο περιούσιος ηγέτης του, αυτός στον οποίο κατέληξαν συμποσούμενα τρεις χιλιάδες χρόνια· αυτός που κρατάει τη σκυτάλη παίρνοντάς την από τους τιμώμενους ως εθνάρχες, από τους καπεταναίους του ’21 (τους βλέπουμε στο σποτάκι), από τους Βυζαντινούς (βλέπουμε την Αγιασοφιά) από τους αρχαίους (βλέπουμε κίονες και φιλοσόφους).

Και ποιος είν’ αυτός; Τώρα, σύμφωνα με το προπαγανδιστικό σποτ, είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Στα χρόνια του ’90 ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Διότι το τωρινό φιλμάκι είναι απολύτως ίδιο, ως προς την αισθητική, τη λογική, τον ψευτολυρισμό και την εικονογράφησή τoυ, με ένα λαλιωτικής εμπνεύσεως διαφημιστικό του καιρού εκείνου. Τότε η ιστορία κοιλοπούνσε πράσινα· τώρα γαλάζια. Μοναδική προσθήκη η βίαιη κατάχρηση του Ελύτη, η ιδιοποίησή του από τον κ. Σαμαρά. Γι’ αυτόν υπήρξε διαμαρτυρία. Για τον Καραϊσκάκη ποιος να διαμαρτυρηθεί ή για τον Σωκράτη; Και για την Ολυμπία; Που την άφησαν να καεί και τώρα τη βάζουν στο διαφημιστικό τους αναιδώς και ανενδοίαστα;

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 90 other followers