Κικής Δημουλά ξενοφοβικών συνέχεια…

Σήκω πάνω, βρε βρομιάρη, να καθίσει η ποιήτρια!

Σήκω πάνω, βρε βρομιάρη, να καθίσει η ποιήτρια!

Διαβάζω, κυρίως στο διαδίκτυο, διάφορα κείμενα υποστήριξης της Κικής Δημουλά, που εγκαλούν με οργή όσους έκριναν και κατέκριναν την ποιήτρια για τις γνωστές ξενοφοβικές και ρατσιστικές δηλώσεις της σ’ εκδήλωση στην Κυψέλη…

Ένα μάλιστα απ’ αυτά τα κείμενα που διακινείται ευρέως έχει το τίτλο: «Κάτω τα χέρια από τη Δημουλά»!… Μα ποια είναι η κυρία Δημουλά! Αγία είναι και πρέπει να την «προσκυνούμε»!!!… Έχει κάποια (ιδιότυπη) ασυλία η ποιήτρια που (μας) απαγορεύει την όποια κριτική στο πρόσωπό της!…

Εντάξει, κανένας δεν ισχυρίστηκε πως είναι συνειδητά ρατσίστρια, αλλά “χρησιμοποίησε δημόσια μια γλώσσα που στιγματίζει μετανάστες την οποία η “Χρυσή Αυγή”, δραττόμενη της ευκαιρίας,  θεωρεί «δικαίωση των θέσεων» της για το μεταναστευτικό….

Αυτός είναι ο κίνδυνος της κοινοτοπίας του ρατσιστικού λόγου για την οποία έγραψε η Άννα Δαμιανίδη, και που όταν εκφέρεται δημόσια από μια «αναγνωρισμένη» ποιήτρια οι κάθε μισαλλόδοξοι, ξενόφοβοι και ρατσιστές νιώθουν δικαιωμένοι: «Ορίστε, τα λέει και η Δημουλά!»….

Και ο γνωστός αρθρογράφος και λογοτέχνης Γιατρομανωλάκης, που χρόνια κι αυτός σιτίζεται από το δημόσιο διεφθαρμένο «Κυβερνείο», απαιτεί χωρίς αιδώ στο «ΒΗΜΑ»:

«Τη διαγραφή της Άννας Δαμιανίδη από την ΕΣΗΕΑ απαιτεί ο Γιατομανωλάκης υπερασπιζόμενος τη Δημουλά! Την κατηγορεί ότι διέστρεψε τα όσα είπε η ακαδημαϊκός -και ψηφοφόρος κάθε νέου υποψήφιου για έδρα στο ευαγές ίδρυμα) – και που προφανέστατα αυτός δεν κατάλαβε ή δεν θέλησε να καταλάβει. Ελπίζω να διαβάσει τους χουντικούς που σχολιάζουν το αρθρίδιό του στο Βήμα.»!

…Αλλά, επί της ποιήσεως τώρα:

-«Τα ποιήματα δεν είναι για απαγγελία μηδέ για πώληση

αλλά για αυτοπυρπόληση» (Βύρων Λεοντάρης)

-«Καταριέμαι την ποίηση που περνά τον εαυτό της για πολυτέλεια,

πολιτιστικό στολίδι των ουδέτερων

εκείνων που νίπτουν τα χέρια τους και απέχουν για να ξεφύγουν.

Καταριέμαι την ποίηση εκείνων που δε συμμετέχουν

μέχρι να βρομίσουν ολάκεροι» (Γκαμπριέλ Θελάγια)

-«Ποίηση, μια διαρκής επανάσταση υπάρξεως, εκείνος ο εαυτός μου δεν κοιμάται ποτέ» (Γ. Σαραντάρης)

-«Και ποτέ στ’ αλήθεια δε μάθαμε τι είναι τα ποιήματα/ είναι σπαράγματα, είναι ομοιώματα/ φενάκη/ φρεναπάτη/ φρενάρισμα ίσως/ ταραχώδη κύματα/ ειν’ εκδορές/, απλά γδαρσίματα, είναι σκαψίματα/ είναι ιώδιο; Είναι φάρμακα; Είναι γάζες, επίδεσμοι;/Πολλά τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα/ εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης»  (Νίκος Καρούζος)….

Η ποίηση της Δημουλά πόρω απέχει από τα παραπάνω, η ποίησή της δεν αφυπνίζει αλλά αποκοιμίζει, δεν διεγείρει και δεν εξεγείρει, δεν οδηγεί στο στοχασμό αλλά στον (προσωπικό) εφησυχασμό λειτουργώντας σαν ηρεμιστικό ψυχοτρόπο, η ποίησή της δεν «κατεβαίνει στους δρόμους» αλλά «κουβεντιάζεται» με την ανάλογη ελαφρότητα στα μικροαστικά σαλόνια φτιασιδωμένων κυριών…

Τέλος πάντων, δε θέλω να συνεχίσω, ο καθείς κάνει τις ποιητικές του επιλογές… Για μένα, παραφράζοντας ένα στίχο του Βύρωνα Λεοντάρη: «Χαμένη υπόθεση η ποιήτρια Κική Δημουλά».

……………………………

945946_177112785780487_1031353728_n

*Παραθέτω και δυο σχετικά κείμενα που «ψάρεψα» στο διαδίκτυο:

 1. «Ο Φαήλος Κρανιδιώτης απαγγέλλει Κική Δημουλά»…

Βρε, τι τους έμελλε να πάθουν στα καλά καθούμενα δεξιοί άνθρωποι! Από προχθές που η Κική Δημουλά έκανε τις γνωστές δηλώσεις για τους μετανάστες, έχουνε πέσει με τα μούτρα και διαβάζουνε ποίηση. Σκέψου τώρα να είσαι δεξιούρα ανεξίτηλη, ντουβάρι πετροίσκιωτο πάππου προς πάππου και να αναγκάζεσαι αίφνης να διαβάσεις “μία κυρία εξέχει στη βροχή μόνη / πάνω σ’ ένα ακυβέρνητο μπαλκόνι / κι είναι η βροχή σαν οίκτος / κι είναι η κυρία αυτή/ σαν ράγισμα στη γυάλινη βροχή”. Ή “ο φόβος. / Όνομα ουσιαστικόν / στην αρχή ενικός αριθμός και μετά / πληθυντικός”. Είναι σαν να πετάς στον Σούπερμαν κρυπτονίτη, στον Πάγκαλο γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά. Είπαμε, κυβερνάμε μαζί με τη ΔΗΜ.ΑΡ. αλλά μην το παραξεφτιλίσουμε κιόλας.

Από προχθές αναζητώ μανιωδώς τις επιπτώσεις της αιφνίδιας ανάγνωσης ποιημάτων, μέχρι στα επείγοντα των νοσοκομείων έφτασα. Ο Φαήλος Κρανιδιώτης, πάντως, παρέμεινε ίδιος κι απαράλλαχτος: “Καλά, πιείτε τα χάπια σας τώρα και μια σόδα, για να χωνέψετε τις αλήθειες που σας έτριψε στη μούρη η κ. Δημουλά και περαστικά”, τουτέστιν, είδατε, ρε κουφάλες, σας τα λέει και η ποιήτρια, ποιήτρια δεν είναι αυτή, ρε Μουρούτη; Ίδιος παρέμεινε και ο Νικήτας Κακλαμάνης: “Μόνο όσοι δεν έχουν διαβάσει ποιήματα της κ. Κικής Δημουλά κατέληξαν στο ‘φοβερό’ συμπέρασμα ότι ‘αφού δεν είναι αριστερή σίγουρα είναι ρατσίστρια’… Ντροπή σας”. Η μισή ντροπή δική μας και η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται, μαζί με τον Σαμαρά που πουλάει τη δημόσια περιουσία. Παρεμπιπτόντως, κ. Κακλαμάνη, να διαβάσετε απαξάπαντος το “τη νύχτα αυτή / τη λέτε εσείς φωτιά / εγώ τη λέω δέντρο”, μπορεί και να σας αφορά.

Έχουνε την πλάκα τους όλα αυτά. Έχει πλάκα το πάθος με το οποίο αρπάζεται το σύστημα από δηλώσεις πνευματικών ανθρώπων για να δικαιολογήσει τα ανόσια έργα του. Δεν είναι η πρώτη φορά που η κ. Δημουλά δίνει τροφή στους κρατούντες, είχε προηγηθεί η κοινή παρέμβαση των 32 τον Ιούνιο του 2011, όταν το Μνημόνιο ήταν ακόμη στα σπάργανα. Τότε η Δημουλά, ο Σαββόπουλος, ο Φασιανός, ο Στουρνάρας, ναι ο δικός μας Στουρνάρας, φώναζαν στην κυβέρνηση “Τολμήστε!”. “Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς τους”. Οι κυβερνώντες τόλμησαν, η τόλμη τους έφερε την καταστροφή των ανθρώπων κι ούτε ένας από τους 32 δεν βγήκε να ζητήσει συγγνώμη, να πει λάθος κάναμε, δεν καταλάβαμε. Εκτός κι αν δεν έκαναν λάθος, εκτός κι αν είχαν καταλάβει.

“Κρυφά και φανερά σ’ ακολουθούνε / οι συμμορίες κι οι βασανιστές / και ψάχνουν μέρα – νύχτα να σε βρούνε / μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε / γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές / το χώμα που πατούν να προσκυνούνε” (Μάνος Ελευθερίου, “Η δίκοπη ζωή”).

(Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη, από τη χθεσινή Αυγή)

 

2. «Το παγκάκι που βρυχάται»…

Λιγόστεψαν τα παγκάκια για τους ερωτευμένους και τους ονειροπόλους ποιητές σε αυτή την πόλη. Δεν βρίσκουν τόπο να σταθούν οι στίχοι και οι όρκοι της αιώνιας αγάπης. Κάποιοι ανεμοδαρμένοι απαγκιάζουν πλέον στα παγκάκια μας. Απόκληροι και άστεγοι, πένητες και φυγάδες κατέλαβαν τις θέσεις στάθμευσης των μοσχαναθρεμμένων οπισθίων μας. Εκεί που κάποτε χαράζαμε καρδιές κι ονόματα, τώρα κάποιος ανέστιος κοιμάται. Εκεί που κάποτε ανταμώναμε τον έρωτα, τώρα κάποιος την πείνα και την φτώχεια βάζει τις νύχτες προσκεφάλι. Κάποιος θα ξαποσταίνει τις άδειες ώρες του μέσα στις μικρές αγγελίες και στα “ζητείται”. Κάποιος θα δραπετεύει από τα είκοσι υπόγεια τετραγωνικά της Καλλιφρονά για λίγο ανοιξιάτικο φως. Κατειλημμένα τα παγκάκια μας από περιττές υπάρξεις, που κάθε φορά που σηκώνονται αφήνουν πίσω τους και μια ενοχλητική ιστορία για να καθίσει επάνω της ο επόμενος. Μια ιστορία γεμάτη αγκάθια που τσιμπάνε και ματώνουν σε ένα παγκάκι που βρυχάται.

Εκεί, κάτσε και μάτωσε. Όχι με τα οπίσθια όμως. Κάτσε με το μυαλό σου. Στριμώξου πάνω στους εφιάλτες του προηγούμενου και αφουγκράσου αυτά που άφησε φεύγοντας. Πάρε τον βρυχηθμό του και κάνε τον στίχο. Χάραξέ τον με τον σουγιά της γλώσσας σου πάνω στο παγκάκι για να τον βρει ο επόμενος. Κι εγώ σε αυτή την ποίηση θα υποκλιθώ και όχι στα βραβεία σου. Εκεί θέλω τους στίχους σου. Να λερωθείς και να ματώσεις σε ένα παγκάκι που βρυχάται.

(από το left.gr)

About these ads

5 responses

  1. Καλησπέρα!!!Νομίζω πως οι αναγνώστες της κ.Δημουλά τελικά έχουν περισσότερο ενδιαφέρον…και μάλλον είναι “χορτάτοι”και απροβλημάτιστοι…έτσι κι αλλιώς ” η ποίηση είναι για τους χορτάτους”έτσι μας είπε προ μηνών…ας το δούμε το όλο θέμα ωςένα ιδιαιτέρως φαινόμενο προς μελέτη,γνώση και ελπίδας συμμόρφωσης…Καλό σαββατοκύριακο!!!

    1. Καλησπέρα, Μαρία!…
      Τουλάχιστον εμείς έχουμε διαβάσει τα ποιήματά της και δικαιούμαστε να την κρίνουμε και να την κατακρίνουμε…
      Με την εξέλιξη που είχε το θέμα της Δημουλά το ενδιαφέρον δεν είναι το τι απάντησε για να δικαιολογηθεί η ποιήτρια όταν κατανόησε την ουσία της παρέμβασής της στην Κυψέλη. Το ενδιαφέρον δεν είναι καν στο πώς αντέδρασε η «πνευματική κοινότητα του μπεστ σέλερ και των ΜΜΕ των προσφορών». Το ενδιαφέρον είναι το πόσο χάρηκε όλος αυτός ο συρφετός των επώνυμων και ανώνυμων σχολιαστών που πρώτον έμαθαν ότι υπάρχει αυτή η ποιήτρια και δεύτερον την έκαναν ηρωίδα τους, ακόμα κι αν δεν έχουν διαβάσει ποτέ ούτε ένα στίχο από τις ποιητικές συλλογές της. Εφτασε όμως η προσωπική ενόχληση της ποιήτριας για τα γεμάτα από αλλοδαπούς παγκάκια και για τις κλοπές για να αποθεωθεί από κάθε λογής ρατσιστικές πένες και φωνές… Αλλωστε αυτό επεσήμαινε το σχόλιο της Αννας Δαμιανίδη: την παντοδύναμη κοινοτοπία του ρατσιστικού λόγου.
      Εν κατακλείδι η Δημουλά δεν είναι ρατσίστρια, αλλά επίσης η Δημουλά ΔΕΝ είναι «πνευματικός άνθρωπος»!
      «Στο κέντρο της πλατείας η σπασμένη κεφαλή του ποιητή είναι πηγή… Η πηγή τραγουδάει για ΟΛΟΥΣ» (Οκτάβιο Παζ)
      Καλό Σαββατοκύριακο!!!

  2. διόρθωση…ιδιαίτερο φαινόμενο

  3. Αφού έφτασε στο σημείο να την υπερασπίζεται ο Φαήλος, η Δημουλά έχει ήδη πρόβλημα. Ο δε Φαήλος αυτοπροσδιορίζεται στον …πνευματικό κόσμο του τόπου, οπότε λειτούργησαν τα …συντεχνιακά του αντανακλαστικά.
    Ωχ, το μάτι μου!
    Κάποιος είχε πει “δεν υπάρχει φάρμακο για μια τόσο διαβρωμένη κοινωνία”. Μάλλον τύπους σαν τον Φαήλο θα είχε κατά νου!
    Όσο για την κ. Δημουλά, επειδή (φαντάζομαι) δεν τα έχει χαμένα, θα έπρεπε να είχε από την πρώτη στιγμή διευκρινήσει τις θέσεις της και όχι να τρέχει μετά να τις μαζέψει, υποστηρίζοντας πως δεν εννοούσε αυτό που κατάλαβαν οι περισσότεροι.
    Τα χρυσαυγίτικα βλαμμένα κάτι τέτοια ψάχνουν για να δικαιολογήσουν τις αλητείες τους και τα ασυνάρτητα που εκστομίζουν!

    1. Καλημέρα, Πέτρο!…
      Ξεσάλωσαν οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της Δημουλά, αν και η ίδια αποσαφήνισε ότι ο λόγος της δεν ήταν ρατσιστικός και ότι απεχθάνεται τη Χρυσή Αυγή που επιτίθεται σε φτωχούς κακομοίρηδες….
      Γέμισε το διαδίκτυο από ανώνυμους και επώνυμους υπερασπιστές της Κικής Δημουλά. Από τη Χρυσή Αυγή, τη Σώτη Τριανταφύλλου, τον τ. δήμαρχο της Αθήνας, Νικήτα Κακλαμάνη, τον Φαήλο Κρανιδιώτη και πολλούς ανώνυμους, όλοι ξεσάλωσαν βρίζοντας τους διανοούμενους, την Αριστερά (κυρίως), τους «ψευτοεπαναστάτες», την «Εφ.Συν.» που φιλοξένησε το επίμαχο κείμενο και όποιον άλλον τραβούσε η ψυχούλα τους. Ποτέ ποιήτρια δεν έτυχε τέτοιας συγκλονιστικής συμπαράστασης με τόσο αρνητικό τρόπο…
      Ας πρόσεχε η ποιήτρια!!!

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 101 other followers

%d bloggers like this: