Λόγια θυμόσοφα- Γνωμικά

 

Οι περισσότεροι που κρατούν εξουσία, πιστεύουν πως η θέση τους είναι τόσο πιο πολύ κατοχυρωμένη, όσο πιο τιποτένιοι είναι οι εξουσιαζόμενοι.

Σαλούστιος (γράμμα στον Ιούλιο Καίσαρα, 46 π.χ.)


 

Νόμος θα πει θέληση των δυνατών και αδυναμία των άβουλων

Βάρναλης


 

Πάντα χωρεί και ουδέν μένει…

Δις εις τον αυτόν ποταμόν ου αν εμβαίης…

Αιών (χρόνος) παις εστί παίζων πεσσεύων, παιδός η βασιλίη.

Ηράκλειτος


Γενοι’ οίος εσσί μαθών (Μάθε ποιος είσαι και γίνε τέτοιος)

Πίνδαρος


 

Το νικάν αυτόν (τον εαυτό σου) πασών νικών πρώτη τε και αρίστη, το δε ηττάσθαι αυτόν υφ’ εαυτού (από τον εαυτό σου) πάντων αίσχιστον άμα και κάκιστον.

Πλάτων (νόμοι, 626 Ε)


Σ’ άλλα η γυναίκα είναι δειλή

Και τρέμει μπρος σε μάχες και σπαθιά

Μ’ αν ίσως και στο «στρώμα» αδικηθεί

Άλλη ψυχή πιο φονική δε θα βρεθεί.

Ευριπίδης


 

Όποιος ξέρεις τους άλλους έχει γνώση, όποιος ξέρει τον εαυτό του έχει σοφία.

Λάο Τσε


 

Ένδον σκάπτε, ένδον η πηγή του αγαθού

και αεί αναβλύειν δυναμένη, εάν αεί σκάπτεις…

Μάρκος Αυρίλιος


 

 

…Αυτόν που δε συμμετέχει στα κοινά τον θεωρούμε όχι άνθρωπο απράγμονα

που κοιτάζει τη δουλειά του, αλλά άχρηστο άνθρωπο.

θουκυδίδης


 

Πολλοί που κάνουν πανάθλιες πράξεις, λένε ωστόσο πανέμορφα λόγια..

Δημόκριτος


 

Όμως αν αναζητάτε το αληθινό συμφέρον της πολιτείας θα έπρεπε

να προσέχετε περισσότερο εκείνους που διαφωνούν μαζί σας

παρά εκείνους που συμφωνούν για να σας ευχαριστήσουν…

Ισοκράτης


 

 Έργον δ’ ουδέν όνειδος, αεργίη δε τ’ όνειδος

Ησίοδος


Κάματος θησαυρός έστι τοις ανθρώποις

Αίσωπος


 

Αργός μη ίσθι μηδ’ αν πλουτής

(μη μένεις αργός ακόμη κι αν είσαι πλούσιος)

Πιττακός


 

Αρχή γαρ του νικάν το θαρρείν

Πλούταρχος


Το θάρρος μπροστά στον κίνδυνο είναι μισή νίκη

Πλαύτος


 

Εγκράτεια καλόν τε κ’ αγαθόν ανδρί κτήμα εστίν

Ξενοφώντας


 

Ανδρειότερος είναι μοι δοκεί ο των επιθυμιών ή των πολεμιών κρατών…

(ανδρειότερος μου φαίνεται αυτός που μπορεί να συγκρατήσει τις επιθυμίες του παρά τους

εχθρούς του)

Ουκ ένεστιν, πράξις εν ανθρώποις,

ήτις άνευ μουσικής τελείται…

Αριστοτέλης


Γίγνωσκε σε αυτόν

Αισχύλος


Να ερευνάς περισσότερο τον εαυτό σου

από τα πράγματα των άλλων

Αριστοτέλης


 

Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν

Ιπποκράτης


 

Σκληρόν προς κέντραν λακτίζεις

Ιησούς προς Παύλον


Προς κέντρα μη λάκτιζε, μη παίσας μυγής

Αισχύλος


 

 

Το σύγχρονο κράτος μπορεί να επιβάλει τα σκληρότερα μέτρα στον πολίτη.

Μπορεί να κάνει τα πάντα, εκτός από το να διακόψει ένα σημαντικό

ποδοσφαιρικό αγώνα ή μια συναυλία ροκ.

Ουμπέρτο Έκο


 

 

Πριν λίγα χρόνια ακόμη όποιος ήθελε να πάρει την πολιτική εξουσία σε μια χώρα δεν είχε παρά να αποχτήσει τον έλεγχο του στρατού και της αστυνομίας….σήμερα μια χώρα ανήκει σ’ αυτόν που ελέγχει τα μέσα ενημέρωσης.

Ουμπέρτο Έκο

 

…Αυτό που εγώ προσπαθώ να κάνω δεν είναι να βοηθάω τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το θάνατο, αλλά να αλλάξουν τη ζωή τους. Είμαι θεραπευτής και λέω  ότι, αν πραγματικά κοιτάξεις το θάνατο κατάματα, τότε αυτό μπορεί να σε κάνει να αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο ζεις. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτότυπο, πάει πίσω στους αρχαίους Έλληνες.

Ίρβιγκ Γιάλομ

 

 

Μεγάλος κυβερνήτης είναι εκείνος που μέσω του τρόμου μπόρεσε να εμπνεύσει αγάπη απέναντί του. τέτοια αγάπη, που όλες τις ωμότητες της διοίκησή του ο λαός και η ιστορία τις αποδίδουν όχι στον ίδιο αλλά στους εκτελεστές.

Α. Ριμπακώφ (τα παιδιά από το Αρμπάτ)


 

Η ζωή είναι το τέλειο χάος για όλους, με μικρές παραλλαγές για τον καθένα.

Στην ουσία, όμως, κάθε ζωή είναι όμοια με την άλλη, με την έννοια ότι κατά

βάθος είναι μια λάθος ζωή.

Α. Μοράβια


 

Οι ιδέες δε μπορούν να εξουδετερωθούν παρά μόνο από τις ιδέες.

Ο. Ντε Μπαλζάκ


Δεν υπάρχει τίποτα λιγότερο γνωστό από αυτό που όλος ο κόσμος

πρέπει να γνωρίζει: το ΝΟΜΟ.

Ο. Ντε Μπαλζάκ


 

 

Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στη εξουσία είναι αγώνας  της μνήμης ενάντια στη λήθη.

Μ. Κούντερα


 

 

Όλα τα ζώα είναι ίσα μα μερικά είναι πιο ίσα από τα άλλα.

Τζ. Όργουελ


 

 

Όχι, άνθρωπέ μου, κανένας δεν μπορεί να ζήσει

ξεγράφοντας τον οίκτο ολότελα.

Ντοστογέφσκι


 

 

Να δουλεύεις σαν να μη σου χρειάζονται χρήματα.

Να αγαπάς σα να μην σ’ έχουν πληγώσει ποτέ.

Να χορεύεις σα να μη σε παρακολουθούν.

να τραγουδάς σα να μη σε άκουγε κανείς.

Να ζεις σα να ήταν ο Παράδεισος πάνω στη γη.

Γκάντι


 

 

Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων αγάπη δε μη έχω

γέγονα χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον.

Απ. Παύλος, προς Κορινθίους


 

Ο γαρ μικρότερος εν πάσι υμίν υπάρχων ούτος εστί μέγας.

ευαγγέλιο Λουκά


 

 

Ουκ ένι Ιουδαίος ή Έλλην, περιτομή ή ακροβυστία, Σκύθης, βάρβαρος, ελεύθερος

Ή δούλος, αλλά τα πάντα και εν πάσι Χριστός.

Απ. Παύλος


 

Στην Ελλάδα, κοιτίδα των τεχνών και των σφαλμάτων, όπου το μεγαλείο και η ανοησία

Του ανθρωπίνου πνεύματος ξεπέρασαν κάθε μέτρο.

Βολταίρος


 

Η τηλεόραση είναι πολύ μορφωτική. Όποτε την ανοίγει κάποιος εγώ πηγαίνω στο άλλο δωμάτιο και διαβάζω ένα καλό βιβλίο.

Γκαούτσο Μαρξ


 

 

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι που ποτέ δεν πεθαίνει…

Αν πέθαινε θα μπορούσε ίσως να αναστηθεί.

Μ. Χατζηδάκις


 

 

Όλα αλλάζουν/ να ξαναρχίσεις/ μπορείς και με την τελευταία πνοή/

Μα ό,τι έγινε έγινε/ και το νερό που έχεις βάλει στο κρασί σου/

Δεν μπορείς να το ξαναβγάλεις.

Μπ. Μπρεχτ


Στη ζωή πάντα θα πέφτουμε σε παράταιρα ζευγάρια. Γέροι με νέες και νέοι με γριές.

Και όχι απαραιτήτως για λεφτά. Τι να κάνουμε; Η χημεία των σχέσεων δε ρωτάει ούτε ληξιαρχεία ούτε τράπεζες ούτε κληρονομιές. Δόξα τω Θεώ, όσο ο έρωτας εξακολουθεί να ίπταται υπεράνω συμφερόντων και συνωμοσιών ο άνθρωπος θα ελπίζει σε έναν καλύτερο κόσμο.

Γούντι Άλλεν


 

 

Να δεις τον κόσμο σε έναν κόκκο άμμου

Τον ουρανό σε ένα άγριο λουλούδι

Να κρατήσεις το άπειρο στην παλάμη του χεριού σου

Και την αιωνιότητα μέσα σε μιαν ώρα

Τότε κρατάς την ευτυχία στα χέρια σου.

Γ. Μπλέικ

“Η ετυχία είναι σαν μια πεταλούδα: όσο την κυνηγάς σου ξεφεύγει, αλλά αν στρέψεις την προσοχή σου σ’ άλλα πράγματα, θα έλθει και θ’ ακουμπήσει απαλά στον ώμο σου”

Χένρι Ντέιβιντ Θόρο


 

 

Η απιστία είναι μια υπεράσπιση

Της ελευθερίας μας.

Λιλή Ζωγράφου


 

 

Το να μη σ’ αγαπούν είναι μια κακοτυχία

Αλλά αν δεν αγαπάς εσύ είναι συμφορά.

 Α. Καμύ


 

 

Αν θέλεις να σ’ αγαπούν, τότε αγάπα

Σενέκας ο νεώτερος


Όποιος δεν αγαπάει κανέναν δεν μπορεί

Να αγαπιέται από κανένα

Δημόκριτος


Ο έρωτας νικάει τα πάντα

Βιργίλιος


Όσα κοχύλια έχει ο γιαλός, άλλες τόσες

Πίκρες έχει ο έρωτας

Οβίδιος


Ο αληθινός έρωτας μισεί την αναβολή και

Δεν την αντέχει

Σενέκας ο νεώτερος


Κανένα βοτάνι δε θεραπεύει τους ερωτευμένους


Προπέρτιος

 

Ποτέ δεν καταργείται ο έρωτας, μόνον αναβάλλεται

Προπέρτιος


Όποιος πέφτει αστόχαστα μέσα στον έρωτα

Αυτός χάνεται χειρότερα από κείνον

Που πηδάει από ένα γκρεμό

Πλαύτος


Αυτός είναι ο δρόμος του έρωτα

Να νικάς ή να νικιέσαι

Προπέρτιος


Πάντα λαχταρούμε το απαγορευμένο και

Λαχταρούμε αυτό που μας στερούν

Οβίδιος


Πάντοτε μες στον έρωτα σ’ αμάχη στέκονται

Ο πόνος κι η χαρά

Πουμπλιανός Σύρος


Σ’ άλλα η γυναίκα είναι δειλή

Και τρέμει μπρος σε μάχες και σπαθιά

Μ’ αν ίσως και στο «στρώμα» αδικηθεί

Άλλη ψυχή πιο φονική δε θα βρεθεί.

Ευριπίδης


…Η ανυπακοή, στα μάτια όποιου έχει διαβάσει ιστορία, είναι η προπατορική αρετή του ανθρώπου. Από την ανυπακοή γεννήθηκε η πρόοδος, από την ανυπακοή και η επανάσταση.

Οσκαρ Ουάιλντ


«…Τον παλιό καιρό, οι άνθρωποι είχαν τα βασανιστήρια. Τώρα έχουν τον Τύπο. Αυτό είναι σίγουρα μια βελτίωση. Και πάλι όμως είναι κάτι πολύ κακό, λανθασμένο και διεφθαρμένο. Κάποιος –ήταν άραγε ο Edmund Burke;– αποκάλεσε τη δημοσιογραφία τέταρτη εξουσία. Αυτό ήταν, χωρίς αμφιβολία, αληθινό για την εποχή εκείνη. Αλλά στη σημερινή εποχή, αυτού του είδους η δημοσιογραφία είναι στην πραγματικότητα η μοναδική εξουσία. Κατασπάραξε τις άλλες τρεις. (…) Μας κυβερνά η δημοσιογραφία».

 Οσκαρ Ουάιλντ

 

(…) «Οι συνδρομητές βλέπουν τις εφημερίδες τους να αλλάζουν εχθρούς, γεμάτες συμπάθεια για εκείνους τους πολιτικούς άνδρες εναντίον των οποίων έβαλλαν κάθε μέρα, να δοξάζουν σήμερα ό,τι εξευτέλιζαν χθες, να συμμαχούν με εκείνους τους συναδέλφους τους που χτυπούσαν την παραμονή ή τον περασμένο χρόνο, να υπερασπίζουν παράλογες θέσεις».

Ονορέ Ντε Μπαλζάκ


«Η τηλεόραση έχει γίνει σήμερα κολοσσιαία δύναμη· μπορούμε μάλιστα να πούμε ότι είναι δυνητικά η πιο σημαντική από όλες τις εξουσίες, σαν να έχει αντικαταστήσει τη φωνή του Θεού. Και θα συνεχίσει να είναι για όσο καιρό ανεχόμαστε τις καταχρήσεις της. Η τηλεόραση απέκτησε ευρεία εξουσία στους κόλπους της δημοκρατίας. Καμία δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει, αν δεν δώσουμε ένα τέλος σε αυτήν την παντοδυναμία. (…) Η τηλεόραση δεν υπήρχε την εποχή του Χίτλερ, έστω και αν η προπαγάνδα του οργανώθηκε συστηματικά, αποκτώντας σχεδόν εφάμιλλη δύναμη. Ένας καινούργιος Χίτλερ θα είχε στη διάθεσή του, μέσω αυτής, απεριόριστη εξουσία».

Καρλ Πόπερ

«Η βία, η δημιουργία που χυμάει προς το ανείπωτο, που εισβάλλει στο ασύλληπτο, που επιβάλλει εκείνο που δεν έχει ποτέ συμβεί και φέρνει στην επιφάνεια το αόρατο – αυτή η βία στέκεται πάντα μέσα στην αποκοτιά…Η ουσιώδης απόφαση, όταν υλοποιείται και όταν αντιστέκεται στον διαρκή εναγκαλισμό του καθημερινού και του συνηθισμένου, υποχρεώνεται να χρησιμοποιήσει βία».

Μάρτιν Χάιντεγκερ

 

«…Ενας χάρτης του κόσμου που δεν περιέχει την Ουτοπία δεν αξίζει να τον κοιτάξεις καν, γιατί αφήνει έξω τη μόνη χώρα όπου η Ανθρωπότητα πάντα θα προσγειώνεται. Κι όταν προσγειωθεί, κοιτάζει πέρα και, βλέποντας μια καλλίτερη χώρα, ξεκινάει για εκεί. Πρόοδος είναι η υλοποίηση της μιας μετά την άλλη Ουτοπίας».

Οσκαρ Ουάιλντ


«Το ελεύθερο πλήθος καθοδηγείται περισσότερο από την ελπίδα παρά από τον φόβο, ενώ το υποταγμένο πλήθος (καθοδηγείται) περισσότερο από τον φόβο παρά από την ελπίδα».

Μπαρούχ Σπινόζα

 

 

 

 

«Ο άνθρωπος είναι, πολλές φορές, ο ίδιος αφεντικό της μοίρας του. Ας μην αναζητούμε λοιπόν, αγαπητέ Βρούτε, το στίγμα του εθελόδουλου σε κάποιο αστρικό μας ζώδιο, αλλά στον ίδιο τον εαυτό μας». (Σέξπιρ, «Ιούλιος Καίσαρ»)

 

«Η Αρχή είναι το ήμισυ του παντός.», «Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του, και αθάνατος με τις επιθυμίες του.», «Άσε τους μεγάλους δρόμους και πάρε τα στενά.», «Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπείρει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη.», «Ο κόσμος είναι αριθμοί.», «Να μην προσπαθείς να συγκαλύπτεις τα λάθη σου με λόγια, αλλά να τα διορθώνεις με αυτοκριτική.», «Ο δίκαιος ξένος αξίζει περισσότερο, όχι μόνον από τον συμπολίτη, αλλά και από τον συγγενή.» “Τα αμαρτήματά σου πειρώ μη λόγοις καλύπτειν, αλλά θεραπεύειν ελέγχοις.”

(Πυθαγόρας ο Σαμιος)

 

  «Όταν οι εργαζόμενοι κάνουν απεργία, οι μεγάλες εταιρείες δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη δύναμή τους, η οποία ξαφνικά εξαφανίζεται. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε τη δύναμη του λαού, που μοιάζει να μην έχει δύναμη, αλλά όταν οι άνθρωποι οργανωθούν, όταν πάψουν να υπακούουν, ξαφνικά αποκτούν δύνσαμη και τότε αρχίζουν να συμβαίνουν πράγαματα. Τότε βλέπεις κυβερνήσεις να γκρεμίζονται, τυραννικά καθεστώτα να εξαφανίζονται»

(Χ. Ζιν, «από την ιστορία στην πράξη», εκδ. Αιώρα)

 

«Όταν η αδικία γίνεται «νόμος και τάξη», τότε οι πολίτες πρέπει να αντιδράσουν με τη μέθοδο της πολιτικής ανυπακοής και την άμεση δράση…Η ανυπακοή να εκφραστεί με ποικίλους τρόπους: μαζικές διαδηλώσεις απεργίες, σαμποτάζ κάθε είδους (από προϊόντα έως επιβράδυνση των ρυθμών εργασίας), άρνηση συνεργασίας και καμπάνιες μεγάλης έκτασης για να κερδηθεί η συμπαράσταση του κόσμου. Η άμεση δράση δε χλευάζει και δεν υποτιμά τα κεκτημένα δικαιώματα ούτε σνομπάρει τις όποιες ελευθερίες. Απλά συνειδητοποιεί τα όρια τους και προχωράει». (Χ. Ζιν)

 

Λέων Τρόσκι: «Η αποδιοργάνωση που προκαλείται στις τάξεις των εργατικών μαζών από μία τρομοκρατική ενέργεια είναι πολύ σοβαρότερη από τα όποια πρόσκαιρα ψυχολογικά οφέλη. Αν αρκεί απλώς να εξοπλίσεις έναν άνθρωπο με ένα πιστόλι ή ένα καδρόνι με σκοπό να πετύχεις τον όποιο στόχο σου, τότε γιατί κάνεις προσπάθειες ταξικού αγώνα ; Αν αρκεί απλώς να τρομοκρατήσεις έναν υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο με κρότους εκρήξεων ή ξυλοδαρμούς, ποιός ο λόγος να φτιάξεις κόμμα; Για ποιό λόγο να γίνουν συζητήσεις και θεωρητική ζύμωση, γιατί να συμμετέχεις σε εκλογές, αν μπορείς τόσο εύκολα να στοχεύσεις και να πετύχεις συνδικαλιστικούς και υπουργικούς θώκους από το βήμα των ομιλιών ή τον εξώστη του κοινοβουλίου ; Στην δική μας λογική, η ατομική τρομοκρατία είναι απορριπτέα επειδή ακριβώς εκμηδενίζει το ρόλο των μαζών στην ίδια τους την αυτοσυνείδηση, τη συμφιλιώνει με την ίδια της την αδυναμία και στρέφει τα μάτια και τις ελπίδες της σ’ έναν πιθανό μεγάλο μαχητή και απελευθερωτή που κάποια μέρα θα έλθει για να εκπληρώσει την αποστολή του»

(Λέων Τρότσκι “Μαρξισμός και ατομική τρομοκρατία”)

 

«Μας κλειδώνουν το μέλλον στα υπόγεια…Μα τίποτα δεν μας απαγορεύει! Κι αν είναι να ξαναρχίσουμε πάλι απ’ την αρχή να προτιμήσουμε, από τους συναινετικούς πολιτικούς και τους πολυλογάδες εθνοπατέρες,…από τους υπαλλήλους του εφικτού και τους ταχυδακτυλουργούς της έκτακτης ανάγκης, τους προφήτες της ΡΗΞΗΣ και τους κυνηγούς της ΟΥΤΟΠΙΑΣ»!

(Ανρί Μαλέρ, φιλόσοφος)

 

 «Η Ιστορία δεν πράττει τίποτε, δεν διαθέτει κάποιον απερίγραπτο πλούτο δυνατοτήτων, δεν μάχεται αγώνες! Αντίθετα, ο άνθρωπος είναι εκείνος που ενεργεί, που έχει όλες τις δυνατότητες, που αγωνίζεται· δεν είναι διόλου η “Ιστορία”, που, σαν να ήταν κάποιο ιδιαίτερο άτομο, μεταχειρίζεται τον άνθρωπο ως μέσον για να επιτύχει τους στόχους της. Η Ιστορία δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι πράξεις των ανθρώπων, που επιδιώκουν τους δικούς τους σκοπούς».

(Κ. Μαρξ – Φ. Εγκελς, «Η Αγία Οικογένεια»)

 

Ο Φρόυντ χρησιμοποίησε το έργο του Ντοστογιέφσκι, γιατί θεωρούσε ότι η χρήση εκ μέρους του Ρώσου του θέματος της πατροκτονίας (Ρασκόλνικωφ) επιβεβαίωνε τη θεωρία του περί Οιδιπόδειου συμπλέγματος. Ο Νίτσε γιατί οι ήρωες του ενσάρκωναν κι γι αυτό επιβεβαίωναν τι δική του θεωρία ότι ένας υπεράνθρωπος μπορεί να αρθεί πάνω από τον ηθικό νόμο. Και ο Καμί έβλεπε στο πρόσωπο του Ντοστογιέφσκι τον μεγαλύτερο προφήτη του 20ου αιώνα…”

 (ο βιογράφος του Τζόζεφ Φρανκ)

«Ο Φρόυντ και η ΑΡΙΣΤΕΡΑ»: «Μπορούμε να διαβλέψουμε ότι η συνείδηση της κοινωνίας θα αφυπνισθεί», διακήρυξε ο Φρόυντ. Και πρόσθεσε: «Υπενθυμίζω ότι ο φτωχός πρέπει να έχει τα ίδια ακριβώς δικαιώματα για φροντίδα της ψυχής του, όπως αυτά τα οποία ήδη έχει στη σωτήρια αρωγή που προσφέρει η χειρουργική. (…) Χρειάζονται ιδρύματα και κλινικές περιπατητικών ασθενών, στις οποίες θα προσληφθούν ψυχαναλυτικά εκπαιδευμένοι γιατροί, έτσι ώστε άνδρες που αλλιώς θα βούλιαζαν στο πιοτό, γυναίκες έτοιμες να καταρρεύσουν από το βάρος των στερήσεων, παιδιά που δεν έχουν άλλη επιλογή από το να πέσουν στην ανομία ή τη νεύρωση, θα γίνουν, μέσω της ψυχανάλυσης, ικανοί να αντέχουν και να εργάζονται αποτελεσματικά. Αυτές οι θεραπείες θα παρέχονται δωρεάν. (…) ίσως περάσει καιρός πριν η Πολιτεία αντιληφθεί πόσο επείγοντα είναι αυτά τα καθήκοντα. (…). Ίσως αυτά τα ιδρύματα ξεκινήσουν με βάση την ιδιωτική φιλανθρωπία. Όμως, κάποια στιγμή, αυτό πρέπει να γίνει».

 

«Τι σημαίνει για μας σήμερα ο Αλμπέρ Καμύ;»…Φτάνει να διαβάσουμε ξανά αυτά που είπε Ο Αλμπέρ Καμύ το 1957, όταν παρέλαβε το βραβείο Νόμπελ για τη λογοτεχνία: «Κληρονόμος μιας διεστραμμένης ιστορίας, όπου ανακατεύονται προδομένες επαναστάσεις, τρελαμένες τεχνολογίες, πεθαμένοι θεοί και ξοφλημένες ιδεολογίες, όπου μέτριες ηγεσίες μπορούν να καταστρέψουν τα πάντα αλλά δεν μπορούν να πείσουν κανέναν, όπου η νοημοσύνη ταπεινώνεται, αυτή η γενιά οφείλει, ξεκινώντας από τις αρνήσεις της, να αποκαταστήσει έστω κάτι από την αξιοπρέπεια της ζωής και του θανάτου».

 

«Αυτό που μας μαθαίνει η ιστορία είναι ότι ακόμα και η πιο μικρή δράση έχει σημασία. Τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα, που πετυχαίνουν κάτι, εμφανίζονται επειδή εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν μικρά  πράγματα…Σημασία έχει να δρας»,

(Χ. Ζιν, αμερικανός ιστορικός, συγγραφέας του «Ο Μαρξ στο Σοχο).

 «Ίσως το σημαντικότερο στην εποχή μας να είναι οι δεσμοί ανάμεσα στις πολύ μεγάλες μπίζνες και στο έγκλημα…Οι τραπεζίτες ασχολούνται με νούμερα, όχι με ανθρώπινες επάρξεις..Ο επιτυχημένος επιχειρηματίας κι ο ψυχοπαθής δολοφόνος έχουν κάτι  κοινό: οι άνθρωποι δε σημαίνουν τίποτα γι αυτούς! »

 (ο καλός σκωτσέζος συγγραφέας Ίαν Ράνκιν)..

«..Η βία και η ποίηση τραβούσαν πάντα αντίθετους δρόμους. Η βία διαμελίζει κορμιά, σκορπίζει τα κομμάτια τους εδώ κι εκεί. Η ποίηση ξαναμαζεύει ό,τι καταστράφηκε και ξαναφτιάχνει μ’ αυτό ολάκερους ανθρώπους. Ο άνθρωπος πρέπει να ακούει λίγη μουσική, να διαβάζει λίγη ποίηση και να βλέπει ένα ωραίο πίνακα κάθε μέρα της ζωής του, έτσι που οι έγνοιες αυτού του κόσμου να μην σβήνουν την αίσθηση του ωραίου που ο «Θεός» φύτεψε στην ανθρώπινη ψυχή.

 (Γκαίτε)

«Μερικοί έχουν τα πάντα, οι περισσότεροι δεν έχουν τίποτα κι αυτό είναι αιτία Επανάστασης»,

(Μάικλ Μουρ)

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 101 other followers

%d bloggers like this: